Kategoria: W mediach, o mediach

Od 16 sierpnia analogowy sygnał Radia Wnet jest dostępny w Lublinie. Stacji w tym mieście można słuchać na częstotliwości 101,1 FM.

Lublin to ósme miasto, w którym Radio Wnet nadaje na częstotliwości FM. Rozgłośnia jest dostępna w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Białymstoku, Szczecinie, Bydgoszczy i Łodzi. W każdym miejscu stacji można słuchać za pośrednictwem internetu na stronie wnet.fm.

opr. jka

Polskie Radio, po przerwie spowodowanej pandemią, ogłosiło start XVII Ogólnopolskiego Konkursu Reportażystów „Melchiory 2022’. Mogą w nim wziąć udział reportażyści radia publicznego oraz współpracownicy – autorzy reportaży, filmów dokumentalnych i reportaży telewizyjnych. Zgłoszenia do 15 września br.

Jak tłumaczy Polskie Radio, ideą konkursu jest odkrywanie i promowanie najlepszych twórców gatunku, jak również uhonorowanie reportażystów innych mediów, których twórczość może być inspiracją dla dziennikarzy radiowych.  „Melchiory” wręczane są od 2005 roku, tylko w ubiegłym roku, z powodu pandemii, konkurs nie odbył się.

W tym roku nagrody zostaną przyznane w trzech kategoriach radiowych:

Reportaż – społeczny, obyczajowy, interwencyjny: dla dziennikarza za reportaż radiowy, który wychodząc od aktualnego wydarzenia, przedstawia zjawiska lub procesy zachodzące zarówno w kraju, jak i za granicą (wyprodukowany lub wyemitowany między styczniem 2021 roku a 15 września br.).

Dokument – reportaż historyczny, biograficzny i artystyczny: dla dziennikarza za reportaż radiowy lub audycję dokumentalną o wybitnych walorach artystycznych i ponadczasowym charakterze (wyprodukowany lub wyemitowany między styczniem 2021 roku a 15 września br.).

Nagroda Specjalna Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia – dla osoby szczególnie zasłużonej dla Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia.

Konkursowi Polskiego Radia towarzyszyć będzie reportażowy konkurs o Grand Prix Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Wręczona zostanie również nagroda ufundowana przez Telewizję Polską.  Inspiracja Roku to wyróżnienie w kategorii telewizyjnej za wybitne dokonania w dziedzinie reportażu lub dokumentu, które mogą stać się inspiracją lub wzorem dla reportażystów radiowych.

W skład jury tegorocznej edycji „Melchiorów” wchodzą: Ewa K. Czaczkowska (historyk, dziennikarka, publicystka); Agnieszka Czyżewska-Jacquemet (Polskie Radio Lublin); Arkadiusz Gołębiewski (reżyser filmowy); Adam Hlebowicz (historyk, dziennikarz), Krzysztof Gottesman – przewodniczący jury (redaktor naczelny Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia); Dorota Boniecka-Górny – sekretarz jury (Studio Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia).

Wyniki ogłoszone zostaną 17 listopada 2022 roku podczas uroczystej gali w Muzycznym Studiu im. Agnieszki Osieckiej, przy ul. Myśliwieckiej 3/5/7 w Warszawie.

Zainteresowani udziałem w XVII Ogólnopolskim Konkursie Reportażystów „Melchiory 2022” mogą nadsyłać prace do 15 września br. W tym roku audycje i karty zgłoszeniowe Studio Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia przyjmuje wyłącznie on-line – szczegóły konkursu, regulamin, karty zgłoszeniowe znajdują się na stronie: www.reportaz.polskieradio.pl.

opr. jka, źródło: Polskie Radio

Rzecznik Praw Obywatelskich Marcin Wiącek zwrócił się do wicepremiera, ministra kultury i dziedzictwa narodowego Piotra Glińskiego o rozważenie zmian prawnych dotyczących wydawania gazet przez jednostki samorządu terytorialnego.

RPO podkreślił, że interweniuje w tej sprawie od 2016 roku. Przypomniał, że 28 września 2017 r. podsekretarz stanu w MKiDN Paweł Lewandowski zapewnił, iż kwestia  zostanie poruszona w dyskusji o zakresie nowelizacji ustawy Prawo prasowe z 1984 r.  Wskazywał wówczas, że godne rozważenia byłoby wprowadzenie nowych regulacji, które wzmocniłyby pozycję prasy lokalnej, niezależnej od jednostek samorządu terytorialnego. Jednak niespełna rok później resort kultury poinformował rzecznika, że sprawy te nie były jeszcze poruszane w ramach prac urzędu i nie znajdują  się one wśród priorytetów legislacyjnych MKiDN.

Marcin Wiącek uważa, że problem wydawania prasy przez samorządy wciąż jest aktualny, na co wskazywać ma m.in. liczba skarg kierowanych w tej sprawie  przez redaktorów lokalnych tytułów prasowych. W swoim piśmie do wicepremiera Piotra Glińskiego przypomina, „że wydawanie prasy przez jednostki samorządu terytorialnego niesie (…) ryzyko zaburzenia funkcji mediów w społeczeństwie demokratycznym, jaką jest sprawowanie społecznej kontroli nad działaniem władz na szczeblu centralnym i lokalnym. Wiąże się to ze strukturalnym problemem zaburzenia konkurencji na lokalnych rynkach mediów i informacji, który polega na znaczącym utrudnieniu sprawnego funkcjonowania mediów niepublicznych, a w związku z tym ograniczeniu w korzystaniu z wolności prasy i innych środków społecznego przekazu określonej w art. 14 Konstytucji RP.”

RPO zauważa, że prasa wydawana przez jednostki samorządu terytorialnego jest często bezpłatna, a zatem pozbawiona ważnego – standardowego dla prasy prywatnej – źródła finansowania, które jest uzupełniane ze środków publicznych. Niepokojący – z punktu widzenia zasady społecznej gospodarki rynkowej – jest także udział prasy samorządowej w rynku reklamowym, który niejednokrotnie warunkuje funkcjonowanie prywatnej prasy lokalnej.

Wątpliwości budzi również wydawania płatnych gazet samorządowych, może to bowiem być sprzeczne z  art. 61 Konstytucji RP, który przewiduje prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej i osób pełniących funkcje publiczne.

RPO przypomina, że wielokrotnie postulował wprowadzenie prawnego zakazu prowadzenia działalności wydawniczej o cechach konstytutywnych dla prasy finansowanej bezpośrednio lub pośrednio przez samorząd terytorialny.

Marcin Wiącek podkreśla, iż „należy ponownie rozważyć wprowadzenie przez ustawodawcę takich rozwiązań, które w jednoznaczny sposób określą zasady wydawania biuletynów informacyjnych przez władze samorządowe wszystkich szczebli. Ich brak prowadzi bowiem do pogłębiania się problemów z zakresu praktycznej realizacji wolności prasy i pluralizmu mediów na rynkach lokalnych”.

opr. jka, źródło: RPO

Sąd Obwodowy w Homlu na Białorusi uznał dziennikarkę Telewizji Polskiej Irynę Słaunikawą winną „stworzenia formacji ekstremistycznej” i skazał ją na pięć lat kolonii karnej.

Wyrok w tej sprawie zapadł w środę, 3 sierpnia.  Jak informuje Telewizja Polska, nie wiadomo, co sąd uznał za „formację ekstremistyczną”, ponieważ posiedzenia odbywały się zamkniętymi drzwiami, a adwokata dziennikarki oraz jej rodzinę zobowiązano do zachowania tajemnicy na temat przebiegu procesu.

Słaunikawa została zatrzymana wraz z mężem pod koniec października 2021 roku na lotnisku w Mińsku, gdy wracali do domu z wakacji w Egipcie. Małżonków skazano wówczas na 15 dni aresztu za zamieszczanie „treści ekstremistycznych” na Facebooku. Chodziło o materiały telewizji Biełsat, które pochodziły z czasów, kiedy na Białorusi nie uznawano jeszcze tej stacji i nadawanych przez nią treści za ekstremistyczne. Słaunikawa, w przeszłości dziennikarka Biełsat TV (od ponad 10 lat poza stacją) obecnie jest etatową pracowniczką TVP.

Dziennikarka odbyła przewidzianą w kodeksie wykroczeń karę, ale nie została zwolniona z aresztu. Przedstawiono jej  kolejne zarzuty z art. 342 KK – „Organizacja i przygotowanie akcji rażąco naruszających ład publiczny lub czynny w nich udział” oraz art. 361 kk – „Utworzenie formacji ekstremistycznej lub udział w niej”.

Po skazaniu Słaunikawej zarząd Telewizji Polskiej stanowczo potępił wszelkie próby łamania praw człowieka na Białorusi oraz zaapelował do wspólnoty międzynarodowej o wywarcie presji na białoruski reżim.

Według informacji zdelegalizowanego przez władze Białoruskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, obecnie na Białorusi za kratami przebywa 29 pracowników mediów.

opr. jka, źródło: Telewizji Polska