Autor: Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP

Postępowanie dyscyplinarne na Uniwersytecie Szczecińskim przeciwko profesor, która ośmieliła się na Facebooku opublikować wpis o tym, jak przed laty musiała zapłacić „na fundację” w szpitalu prowadzonym przez marszałka Grodzkiego, gdy była leczona jej mama, skazanie w Nowym Sączu niepełnosprawnego obrońcy życia na karę grzywny za powieszenie plakatu informującego o zbrodni aborcji w szpitalach, skazanie poety i dziennikarza obywatelskiego z Sosnowca za rozesłanie maili do instytucji samorządowych – to sprawy , w których CMWP SDP zabierało publicznie głos w styczniu b.r. broniąc tych, którzy odważyli się w ważnych dla nas wszystkich sprawach zabierać głos publicznie. Co charakterystyczne – nie byli to zawodowi dziennikarze, ale naukowiec, poeta, czy działacz pro-life. Ale z dziennikarstwem mają wiele wspólnego, wykorzystali bowiem środki masowego komunikowania (bilbord, wpis w mediach społecznościowych, a nawet maile), by informować opinie publiczną o sprawach najbardziej istotnych, o których wg nich opinia publiczna musiała się dowiedzieć. I za to spotkała ich kara na tyle sroga, że nie można być wobec niej obojętnym, że trzeba było protestować i nagłaśniać skandal, że sądy, czy podobne im instytucje np. na uczelni wyższej nie przestrzegają zasady wolności słowa.

I jeszcze styczniowe sensacyjne zeznania gangstera „Baryły” w procesie o zabójstwo red. Jarosława Ziętary w 1992 roku – ja nie pogrążyłem żadnego bandziora czy gangstera tylko klawisza i ubeka. Bił ludzi. Był dobry w biciu ludzi, gdy był klawiszem. Ciągle piszecie najbogatszy, senator, a to klawisz i ubek – zeznaje gangster na temat byłego senatora Aleksandra Gawronika i mówi przy tym, iż widział w bagażniku kości i czaszkę zamordowanego. Wiemy o tym dzięki systematycznej, wytrwałej i solidnej pracy dziennikarki Aleksandry Tabaczyńskiej, która w imieniu CMWP jest obserwatorem procesów w sprawie tego niewyjaśnionego do dziś zabójstwa. W prasie codziennej, w mediach tradycyjnych nie ma zbyt wielu relacji z tego procesu. Źródłem informacji dla wielu w tej sprawie może być jedynie  cmwp.sdp.pl i jest portal sdp.

Cała strona informacji o działaniach CMWP SDP  w  styczniu 2020 r. została opublikowana w bieżącym, 68 numerze  Kuriera Wnet. . Zachęcamy do lektury !

11 lutego b.r. Jolanta Hajdasz wzięła udział w  programie “Koniec Systemu” emitowanym na antenie Telewizji Republika, w którym red.  Dorota Kania ujawniła  informacje nt. rektora Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika, prof. Andrzeja Tretyna. We wrześniu ub. roku rektor  zawiesił  prof. Aleksandra Nalaskowskiego, pracownika UMK  za opublikowanie felietonu.  Oficjalną przyczyną tej decyzji nie była jego działalność naukowa, ale krytyczne zdanie profesora Nalaskowskiego  na temat marszów równości oraz ideologii LGBT opublikowane  w tym felietonie na łamach tygodnika “Sieci”.

Red. Dorota Kania ujawniła w swoim programie, iż  profesor Andrzej Tretyn pochodzi z  tzw. resortowej rodziny. Jego ojciec Edward Tretyn był funkcjonariuszem Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego – pracował jako strażnik w Służbie Więziennej. Był także członkiem komunistycznej Polskiej Partii Robotniczej, która podlegała Moskwie. Z  funkcjonariuszami władzy komunistycznej związani byli także inni członkowie jego rodziny.  Informacje na ten temat znajdują się w dokumentach Instytutu Pamięci Narodowej.

W swojej wypowiedzi  dyr. Jolanta Hajdasz przypomniała okoliczności wystosowania przez CMWP SDP protestu  przeciwko postępowaniu wyjaśniającemu,   jakie rektor Andrzej Tretyn wszczął wobec prof. Nalaskowskiego, co w ocenie Centrum było naruszeniem zasady wolności słowa i swobody wypowiedzi. List otwarty w  obronie prof. Nalaskowskiego podpisało wówczas blisko 35 tysięcy osób. 3 stycznia b.r. decyzją rzecznika dyscyplinarnego UMK ds. nauczycieli akademickich postępowanie wyjaśniające ws. prof. Aleksandra Nalaskowskiego umorzono .

cała audycja z TV Republika : https://telewizjarepublika.pl/andrzej-tretyn-modelowy-rektor-iii-rp,91285.html

– Sąd Rejonowy w Warszawie skazał dziennikarzy, którzy nie byli głównymi bohaterami całej tej sprawy, na tak wysokie grzywny, za czyny, których tak naprawdę – w mojej ocenie – w ogóle nie było – mówiła 8 lutego b.r. w Polskim Radiu 24 Jolanta Hajdasz, wiceprezes  Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Rozmowę z nią przeprowadził red. Piotr Wąż.  Jolanta Hajdasz odniosła się w ten sposób do wyroków skazujących dla Michała Majewskiego i Michała M. Lisieckiego po awanturze w siedzibie “Wprostu”. Wyrok za złamanie art. 224 par. 2 Kodeksu karnego wydała sędzia Monika Tkaczyk-Turek. Paragraf ten mówi, że “karze podlega ten, kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną” by uniemożliwić czynności służbowe funkcjonariuszy. W związku z decyzją sądu Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP wydało oświadczenie, w którym stanowczo zaprotestowało przeciwko skazywaniu dziennikarzy za obronę tajemnicy dziennikarskiej.

Sprawę komentowała w Polskim Radiu 24 Jolanta Hajdasz, która stwierdziła, że wyrok jest kuriozalny i skandaliczny. – Sąd Rejonowy w Warszawie skazał dziennikarzy, którzy nie byli głównymi bohaterami całej tej sprawy, na tak wysokie grzywny, za czyny, których tak naprawdę – w mojej ocenie – w ogóle nie było – stwierdziła wiceprezes SDP . Podkreśliła, że paragraf, z którego skazani zostali dziennikarze, absolutnie nie przystaje do sytuacji w redakcji “Wprostu”. Ponadto podkreśliła, że sąd w ogóle nie wziął pod uwagę kontekstu omawianej sprawy, czyli świeżo ujawnionej wówczas afery taśmowej. Zaznaczyła, że obok spraw tak oczywistych, jak utrzymywanie tajemnicy dziennikarskiej i ochrony źródeł, ma znaczenie także fakt, że osoby opisywane przez tygodnik sprawowały wówczas władzę, co oznacza, że nie można było mieć pewności, czy służby państwa nie będą chciały sprawy zamieść pod dywan.

Gościowi PR24 zwrócono uwagę, że sędzia Monika Tkaczyk-Turek znajduje się na słynnej “liście Siedleckiej” zwanej też “listą wolności”, na której znajdują się sędziowie “niewygodni dla władzy”. Jak podkreśliła, na stanowisko Centrum Monitoringu Wolności Prasy informacja ta nie miała żadnego wpływu, bo SDP broni w tej kwestii elementarnej wolności słowa.

– Te fakty są dodatkowym argumentem, żeby widzieć w tym wyroku coś skandalicznego i coś, co nie jest obiektywnym osądzeniem sytuacji, jaka miała miejsce pięć lat temu, tylko jest jakimś rodzajem osobistego zaangażowania. Uderzyć chce się w kogokolwiek, kto miał z tamtą sprawą w jakikolwiek sposób coś wspólnego – mówiła Jolanta Hajdasz.

Cała audycja  jest tu : https://polskieradio24.pl/5/3/Artykul/2451832

Mamy naprawdę wolność słowa, możemy się nią cieszyć, ale o nią trzeba cały czas walczyć, trzeba cały czas zabiegać, żeby ktoś nam jej po prostu nie odebrał – powiedziała w rozmowie z Redakcją Informacyjną Radia Maryja dr Jolanta Hajdasz, dyrektor Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich  pytana o stan wolności  polskich mediów z okazji przypadającego tego dnia  (24 stycznia ) Światowego Dnia Środków Masowego Przekazu. Wydarzenie to zostało ustanowione przez Papieża VI w 1967 roku. W Kościele Katolickim w tym dniu wspomina się św. Franciszka Salezego, patrona dziennikarzy, opiekuna i orędownika osób odpowiedzialnych za środki społecznego komunikowania.

„W epoce, w której fałszerstwo ukazuje się jako coraz bardziej wyrafinowane i osiąga zastraszający poziom (deepfake), potrzebujemy mądrości, aby zebrać i stworzyć opowiadania piękne, prawdziwe, i dobre. Potrzebujemy odwagi, aby odrzucić te fałszywe i złowrogie” – napisał Ojciec Święty w orędziu na 54 . Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Nosi ono tytuł „Obyś mógł opowiadać i utrwalić w pamięci” (por. Wj 10, 20). Życie staje się historią”. Tradycyjnie papież ogłasza je 24 stycznia – we wspomnienie patrona dziennikarzy – św. Franciszka Salezego. W Polsce dzień ten jest obchodzony w trzecią niedzielę września, która w roku bieżącym przypadnie 20 września.

Na wstępie Ojciec Święty wyjaśnia, że wybierając temat tegorocznego Światowego Dnia Środków Społecznego Przekazu kierował się przekonaniem, że „aby się nie zagubić, powinniśmy oddychać prawdą dobrych historii, takich, które budują, a nie niszczą; historii, które pomagają odnaleźć korzenie i siłę, aby iść razem naprzód”. Papież  Franciszek zauważa, w historii wije się również zło, jesteśmy zachęcani do posiadania i konsumpcji, często w sieci komunikacyjnej powstają historie destrukcyjne i prowokacyjne, „które niszczą i rwą delikatne nici współistnienia. Zestawiają one razem niesprawdzone informacje, powtarzając wypowiedzi banalne i fałszywie przekonujące, uderzając hasłami nienawiści. Nie tworzy się wtedy ludzkiej historii, ale odziera się człowieka z jego godności” – pisze Ojciec Święty. Zwraca zarazem uwagę, że w zestawieniu z nimi dobre historie trwają, ponieważ “dają życiu pokarm”.

Przesłanie Papieża jest bardzo ważne i bardzo przejmujące – zwróciła uwagę dr Jolanta Hajdasz komentując dla Radia Maryja  tekst tegorocznego papieskiego orędzia . Odwołanie się do historii jest szczególnie istotne w kontekście tego, czym zajmują się na co dzień środki masowego komunikowania. Pogoń za bieżącymi wydarzeniami sprawia, że bardzo często dziennikarzom ucieka gdzieś szerszy kontekst danej sprawy i przestają oni zwracać uwagę na społeczne skutki oddziaływania mediów i informacji, które tworzą, więc takie zatrzymanie się i zastanowienie, ta refleksja o tym, co było kiedyś, a co przekazujemy dziś jest bardzo ważne w naszych czasach – podkreśliła dyrektor Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Rozmówca Radia Maryja zaznaczyła, że dziennikarze powinni znać i interesować się historią oraz przekazywać ją prawdziwie.– Trzeba znać historię, żeby rozumieć to, co się stało w przeszłości, zrozumieć to, co dzieje się dzisiaj i ewentualnie pomóc sobie przewidzieć to, co może stać się w przyszłości na podstawie tego, co było kiedyś. Znajomość historii jest kluczem do tylu spraw, więc jest szczególnie jest dla dziennikarzy i na pewno ułatwia pokonanie różnego rodzaju problemów z przeszłości, które  miały miejsce między pojedynczymi ludźmi, czy między narodami – powiedziała Jolanta Hajdasz

Audycja: https://www.radiomaryja.pl/informacje/tylko-u-nas-dr-j-hajdasz-mamy-wolnosc-slowa-o-ktora-trzeba-caly-czas-walczyc-zeby-ktos-nam-jej-po-prostu-nie-odebral/

Pełen tekst Orędzia Papieża Franciszka na 54. Dzień Środków Społecznego Przekazu jest tu: https://ekai.pl/dokumenty/oredzie-papieza-franciszka-na-54-swiatowy-dzien-srodkow-spolecznego-przekazu/

Proces pomiędzy powodem Henrykiem Jezierskim, dziennikarzem wydawnictw motoryzacyjnych, który chciał być członkiem Rady Programowej TVP3 Gdańsk, a pozwaną red. Joanną Strzemieczną–Rozen, dyrektorem tejże stacji toczy się od ponad roku. 17 stycznia 2020 r. odbyła się w Sądzie Okręgowym w Gdańsku, w XV Wydziale Cywilnym kolejna rozprawa. Przedmiotem sporu jest wyemitowany w dniu 27 stycznia 2017 r. w TVP3 Gdańsk materiał informacyjny, autorstwa Agaty Mielczarek, dotyczący wyborów członków do Rady Programowej w gdańskiej telewizji oraz w Radiu Gdańsk. Znalazły się w nim, na podstawie danych z IPN, odniesienia m.in. do osoby redaktora Jezierskiego w kontekście jego domniemanej współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa PRL.

Sprawę prowadził sędzia Piotr Kowalski. Na rozprawę stawił się Henryk Jezierski wraz z pełnomocnikiem (prywatnie jego córką) mecenas Małgorzatą Jezierską-Wojdak. Stronę pozwanej Joanny Strzemiecznej – Rozen reprezentował jej pełnomocnik mecenas Wenanty Plichta. Joanna Strzemieczna-Rozen nie uczestniczyła w rozprawie. W posiedzeniu jako publiczność, uczestniczyło dwóch kolegów Henryka Jezierskiego.

Z ramienia Centrum Monitoringu Wolności Prasy toczący się proces sądowy obserwuje Maria Giedz. Do Sądu zostało wysłane stanowisko CMWP SDP w przedmiotowej sprawie.

Podczas tego posiedzenia toczyła się burzliwa dyskusja na temat, jak twierdzi Jezierski, prywatnego nagrania jego rozmowy, którą przeprowadzała redaktor Agata Mielczarek, autorka materiału informacyjnego wyemitowanego w telewizji. Henryk Jezierski uważa, że podczas nagrywania go kamerą Agata Mielczarek jednocześnie włączyła dyktafon w telefonie komórkowym. Zarzuca jej, że dokonała nagrania do celów prywatnych. Ponadto uważa, że na nagraniu komórkowym może być inna jego wypowiedź niż ta zarejestrowana kamerą. Dlatego też domagał się udostępnienia tego nagrania. Mielczarek dołączyła owo nagranie do akt. Kopię nagrania otrzymała Jezierska-Wojdak, ale jak się okazuje jest ono nieczytelne. Zażądała więc od pełnomocnika dyrektor telewizji czytelnego nagrania.

– Nie mam tego nagrania, nigdy się z nim nie spotkałem, nie znam jego treści. Nie ma go też dyrektor rozgłośni – mówił mec. Wenanty Plichta.

Dyskusja na ten temat trwała niemal godzinę. Powód domagał się od sędziego Kowalskiego odtworzenia tego nagrania podczas procesu. Sąd zgodził się odroczyć posiedzenie do 18 lutego 2020 roku do godziny 9.00, podczas którego zostanie podjęta próba odtworzenia owego nagrania.

Mec. Wenanty Plichta stwierdził, że do akt wpłynęła płyta z nagraniem dokumentów (akt paszportowych) z IPN. Jednak nie miał możliwości jej odtworzenia. Wniósł więc o udostępnienie mu kopi tej płyty. Tego samego domagała się mec. Jezierska Wojdak.

Opracowanie i zdjęcia Maria Giedz

Sprawa  dotyczyła rzekomego zniesławienia zastępcy wójta gminy Zębowice pana Zdzisława Szuby przez red. Daniela Możwiłło, który  w sierpniu 2017 r. roku zamieścił na prowadzonej przez siebie stronie „Zębowice Informacje” zdaniem zastępcy wójta nieprawdziwe informacji w tekście pt. „Skandal! ”. Dotyczył on okoliczności przetargu na wykonanie wiaty w Zębowicach na cele PSZOK (Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych) za 400 tys. zł. Te informacje miały narazić Zdzisława Szubę na utratę zaufania potrzebnego przy wykonywaniu swoich obowiązków na stanowisku zastępcy wójta. Redaktor Daniel Możwiłło nie przyznawał się do zniesławienia, a zwłaszcza w stosunku do pana Zdzisława Szuby, który funkcję zastępcy wójta pełnił wówczas dopiero od 11 dni, ale na swoim portalu  dziennikarz 25 sierpnia 2017 r zamieścił przeprosiny. Dziennikarz podkreślił w czasie toku tej sprawy sądowej, iż swoją publikacją chciał zwrócić uwagę na postępowanie, które budziło wątpliwości co do transparentności działania przy przetargach w Zębowicach.

15 styczna 2020 w Sądzie Okręgowym w Opolu (VII Wydział Karny Odwoławczy za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Oleśnie II Wydział Karny) odbyła się rozprawa odwoławcza przeciwko Danielowi Możwiłło oskarżonego z art. 212 § 1 i 2 KK. Apelację wniósł w imieniu oskarżyciela prywatnego – zastępcy wójta gminy Zębowice Zdzisława Szuby –pełnomocnik radca prawny Klaudiusz Małek. Nie zgodził się z decyzją sądu I instancji, który umorzył postępowanie wobec  dziennikarza

15 stycznia b.r. na rozprawie apelacyjnej stawili się osobiście: oskarżony Daniel Możwiłło, pełnomocnik oskarżyciela prywatnego Klaudiusz Małek i Halina Żwirska obserwatorka z ramienia CMWP SDP. Nieobecność Zdzisława Szuby była usprawiedliwiona. Sąd odczytał wyrok Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 13 marca 2019. Następnie przedstawił apelację złożoną przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego Zdzisława Szubę z 15.04.2019. Pełnomocnik podtrzymał odwołanie od wyroku Sądu Rejonowego w Oleśnie,    prosił o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenie przez Sąd Rejonowy w Oleśnie.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego, popełnienie błędu mającego wpływ na treść wyroku a przyjęciu znikomego stopnia szkodliwości społecznej. Zdaniem pełnomocnika oskarżyciela w art. 115 § 2 kk nie nadano właściwego znaczenia okoliczności i sposobu popełnienia czynu, rodzaju i charakteru naruszonego dobra, motywacji oskarżonego itp., które powinny wskazywać na znaczny stopień szkodliwości społecznej. To w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego umorzenia postępowania karnego. Zdaniem oskarżyciela zniesławienie nie jest adresowane, jak przyjął Sąd, do niewielkiej grupy ludzi lecz do dużej grupy. Jako dowód podał obecność na sali rozpraw red. Halinę Żwirską – obserwatora CMWP SDP.

Oskarżony Daniel Możwiłło nie zgodził się z wnioskiem pełnomocnika Z. Szuby.  Podkreślił, że nie zgadza się z twierdzeniem, że artykuł pisał po to, aby zwiększyć poczytalność gazety, ani nie zgadza się z zarzutami politycznymi. Wyjaśnił, że kandydował w wyborach samorządowych, ale z własnego komitetu. Chciał, aby w miejscu jego zamieszkania był ktoś, kto będzie obserwował władzę samorządową. Red. Daniel Możwiłło wniósł o odrzucenie wniosku strony przeciwnej. W tej sprawie dziennikarza wspierało Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP,  apelując o umorzenie przeciwko niemu postępowania.  Sąd Okręgowy na rozprawie apelacyjnej podjął decyzję zbieżną ze stanowiskiem CMWP SDP i nie uwzględnił apelacji. Oznacza to, że wyrok Sądu Rejonowego w Oleśnie, który umorzył postępowanie w stosunku do red. Daniela Możwiłło, jest prawomocny i że jest on uwolniony od zarzutu zniesławienia zastępcy wójta.  

Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że apelacja nie zasługiwała na jej przyjęcie, a wyrok Sądu I instancji był prawidłowy. Sąd Rejonowy w Oleśnie w dostatecznym stopniu ocenił wszystkie okoliczności i motywacje oskarżonego. Jego zachowanie wskazuje na to, że działał on w interesie społecznym.  W ciągu 7 dni od ogłoszenia tego wyroku strony mają prawo złożyć zażalenie do Sądu Okręgowego. Kasację od wyroku można złożyć w ciągu 30 dni wtedy, gdy jest uzasadniona mocnymi argumentami.

15 stycznia b.r w Görlitz (niemiecka strona miasta Zgorzelec)  odbyła się dyskusja panelowa na temat wolności słowa w Polsce i w Niemczech zatytułowana “Czy  w Niemczech i w Polsce nadal można swobodnie wyrazić swoje zdanie ? Wolność słowa dla wszystkich poddanych kontroli”.  Odbyła się ona w ramach IV Forum Dyskusyjnego: Budowanie mostów na Nysie.  W dyskusji  udział wzięli Michael Schlitt, Andrzej Iwicki  oraz dr Joachim  Klose z Fundacji im. Konrada Adenauera,  a także red. Cezary Gmyz , korespondent TVP w Berlinie oraz Jolanta Hajdasz, dyr. CMWP SDP. Patronem medialnym wydarzenia była Sächsische Zeitung,   a jego uczestnikami  byli przedstawiciele klubów Rotary m.in. z Görlitz,  Bautzen, Cottbus, oraz mieszkańcy Görlitz i Zgorzelca.  Zaproszenia do udziału w dyskusji nie przyjęli przedstawiciele organizacji “Reporterzy bez Granic”.