Kategoria: W mediach, o mediach

Fotografia Jewhena Małoletki, pokazująca kobietę w ciąży ranną w wyniku zbombardowania szpitala w Mariupolu, otrzymała tytuł „Zdjęcia Roku” w prestiżowym konkursie World Press Photo.

Jak podkreślił przewodniczący jury WPP Brent Lewis, „zapadające w pamięć zdjęcie z oblężenia Mariupola zostało jednogłośnie wybrane jako zwycięzca World Press Photo of the Year”.

Zdjęcie „Mariupol Maternity Hospital Airstrike” ukraińskiego fotografa Jewhena Małoletki, pracującego dla agencji Associated Press,  przedstawia 32-letnią Irynę Kalininę, ranną kobietę w ciąży ewakuowaną ze szpitala położniczego w Mariupolu zniszczonego w wyniku rosyjskiego nalotu. Jej dziecko urodziło się martwe, pół godziny później zmarła również jego matka.

Zwycięzców ogłoszono też w pozostałych kategoriach konkursu World Press Photo. Za „Fotoreportaż Roku” nagrodzono Madsa Nissena, doceniono jego zdjęcia przedstawiające życie w Afganistanie pod rządami talibów. Nagroda za „Projekt Długoterminowy” otrzymała Anush Babajanyan za prace pokazujące skutki niedoboru wody w krajach byłego Związku Radzieckiego.

Nagroda „Open Format” trafiła do Mohameda Mahdy’ego, za interaktywny projekt internetowy, którego tematem był wpływ podnoszenia się wód na społeczność małej rybackiej wioski w Aleksandrii w Egipcie

Nagrodzone prac wybrano z ponad 60 tys. zdjęć i multimediów nadesłanych przez 3752 uczestników konkursu ze 127 krajów.

opr. jka, źródło: worldpressphoto.org

Dziennik „Die Zeit” ujawnił wiadomości pisane przez Mathiasa Doepfnera, szefa koncernu Axel Springer, w których obrażał m.in. Niemców Wschodnich czy instruował ówczesnego redaktora naczelnego „Bilda”, by przed wyborami więcej pisał o FDP.

„Die Zeit” powołał się na dokumenty pochodzące z ubiegłych lat – głównie e-maile i wiadomości wysyłane na czacie w gronie „najściślejszego kręgu kierownictwa grupy medialnej”. Tygodnik przytacza m.in. „uwłaczające uwagi” Doepfnera na temat Niemiec Wschodnich. W 2019 roku pisał m.in. „Ossi (Niemcy ze wschodu kraju) to albo komuniści, albo faszyści. Nie ma niczego pośrodku. Ohyda. (…) Moja mama zawsze to powtarzała. Nigdy nie zostaną demokratami. Być może byłą NRD należy przekształcić w strefę rolniczo-produkcyjną ze standardową płacą”.

Jak opisuje „Tagesschau”, inne cytaty dotyczą m.in. sympatii do polityki Donalda Trumpa oraz krytyki byłej kanclerz Angeli Merkel, którą Doepfner ocenił jako „gwóźdź do trumny demokracji”. Ponadto szef wydawnictwa miał „na dwa dni przed wyborami federalnymi” nalegać na ówczesnego szefa „Bilda”, by ten przedstawiał FDP jako silną partię.

Doepfner odrzucił stawiane mu zarzuty, przekonując, że były to „teksty i fragmenty rozmów, wyrwane z kontekstu”, a wydawnictwo w oświadczeniu zapewniło, że „nie ma żadnych uprzedzeń wobec ludzi z Niemiec Wschodnich”.

Prezes Axel Springer ustosunkował się także do doniesień o wpływaniu na redakcję „Bilda”. „Na tym polega praca jako dyrektora generalnego i współwłaściciela” – wyjaśniał Doepfner, podkreślając, że „podstawą jest niezależność redaktorów”.

W Niemczech na Doepfnera spadła fala krytyki. Premier Turyngii Bodo Ramelow (lewica) w wywiadzie dla MDR-Aktuell, stwierdził, że szef Axel Springer „manipuluje swoimi redaktorami, a tym samym dewaluuje także dziennikarstwo. Depcze każdą formę wolnego dziennikarstwa i niezależności dziennikarzy”. Natomiast Carsten Schneider (SPD), pełnomocnik niemieckiego rządu ds. Wschodu, ocenił, że stojący na czele Axel Springer Mathias Doepfner, „jako człowiek arogancki i zagrażający demokracji, powinien ustąpić ze stanowiska”.

Doepfner od ponad 20 lat jest prezesem wydawnictwa Axel Springer oraz głównym udziałowcem grupy, która zarządza takimi tytułami medialnymi jak „Bild” i „Welt”.

opr. jka, źródło: pap.pl

W niedzielę, 16 kwietnia przypadały 50. urodziny Andrzeja Poczobuta. Dziennikarz i działacz Związku Polaków na Białorusi spędzał je w więzieniu, w lutym białoruski sąd skazał go na osiem lat pozbawienia wolności za „podżeganie do nienawiści”.

Ambasador RP na Białorusi Artur Michalski nazwał Poczobuta człowiekiem wolności i ikoną walki o prawdę, a niezależna gazeta „Nasza Niwa” uważa go za „symbol niezłomności”.

Dziennikarz i członek władz Związku Polaków na Białorusi, został zatrzymany w marcu 2021 roku i od tamtej pory przebywa za kratkami. Jego proces rozpoczął się 16 stycznia i toczył się przed sądem obwodowym w Grodnie za zamkniętymi drzwiami.. Według reżimowego sądu Poczobut miał „wzywać do działań na szkodę Białorusi” za pośrednictwem publikacji w mediach i internecie, a także popełnić „celowe działania, mające na celu wzniecanie wrogości i nienawiści na tle narodowościowym, religijnym i społecznym”. W lutym 2023 roku został skazany na osiem lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Jak przypomina Polska Agencja Prasowa, Poczobut był namawiany do zwrócenia się do Alaksandra Łukaszenki z prośbą o ułaskawienie, jednak kategorycznie odmówił.

„Andrzej nie dał się złamać, choć doskonale wiedział, jakie konsekwencje go czekają. Ale wiedział również, że jeśli to zrobi, to zostanie to wykorzystane nie tylko przeciwko niemu, ale przeciwko całej mniejszości i przeciwko Polsce. Władze wykorzystałyby to propagandowo jako >przyznanie się<” – mówił dla PAP Barys Harecki ze zlikwidowanego Białoruskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy.

Poczobut przebywa w areszcie więzienia nr 1 w Grodnie, gdzie oczekuje na termin rozprawy apelacyjnej, która odbędzie się przed Sądem Najwyższym.

opr. jka, źródło: pap.pl

W 80. rocznicę odkrycia masowych grobów polskich jeńców wojennych w Katyniu Polskie Radio przygotowało multimedialny serwis internetowy poświęcony zbrodni katyńskiej. Znalazły się w nim m.in. unikatowe nagrania świadków tego tragicznego wydarzenia pochodzące z Archiwum Polskiego Radia oraz Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa.  

13 kwietnia obchodzony jest Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej, który upamiętnia rocznicę opublikowania przez Niemcy w 1943 roku informacji o odkryciu w Katyniu pod Smoleńskiem w Rosji masowych grobów oficerów Wojska Polskiego zamordowanych przez NKWD w 1940 roku.

Nowy serwis internetowy Polskiego Radia – katyn.polskieradio.pl – przypomina o genezie tej zbrodni oraz jej okolicznościach. Jeden z głównych rozdziałów serwisu poświęcony jest przebiegowi tego dokonywanego w wielu miejscach morderstwa. Dzięki multimedialnej mapie możemy się przyjrzeć obozom jenieckim, transportom, w końcu samym miejscom straceń. O tragicznych wydarzeniach opowiadają ich świadkowie. Ks. Zdzisław Peszkowski mówi o warunkach życia obozu w Kozielsku. Kolegów z obozu w Starobielsku wspomina Józef Czapski. Ucieczkę podczas transportu z obozu w Ostaszkowie relacjonuje Stefan Suchy. Do najbardziej dramatycznych nagrań należy to z udziałem Stanisława Swianiewicza, jedynego ocalałego z transportu polskich oficerów do Katynia.

Sylwetki i losy zamordowanych ma przybliżyć rozdział pt. „Biografie katyńskie” .Możemy tutaj posłuchać kilkanaście nagranych wspomnień rodzin ofiar katyńskiej zbrodni.

Kolejna część serwisu katyńskiego Polskiego Radia poświęcona jest poszukiwaniom tysięcy „zaginionych” oficerów. W tej części twórcy portalu oddają głos Józefowi Czapskiemu, który opowiada o swoim śledztwie na „nieludzkiej ziemi”, podróży po sowieckiej Rosji w poszukiwaniu jeńców. Jego dramatyczną wędrówkę możemy śledzić dzięki multimedialnej mapie.

Dwa ostatnie rozdziały serwisu pokazują wieloletnią walkę o prawdę na temat zbrodni dokonanej w 1940 roku przez Sowietów.

Na stronie katyn.polskieradio.pl znalazły się nie tylko teksty, multimedialne mapy, unikatowe nagrania, ale też dziesiątki fotografii, głównie ze zbiorów Muzeum Katyńskiego w Warszawie.

opr. jka, źródło: Polskie Radio