15 grudnia nowy odcinek „SDP Cafe”. Tomasz Białaszczyk i Piotr Gaglik rozmawiają z Heleną Lazarowicz  

Helena Lazarowicz, działaczka opozycji niepodległościowej, właścicielka wydawnictwa Lena, będzie gościem redaktorów Tomasza Białaszczyka i Piotra Gaglika w kolejnej rozmowie z cyklu „SDP Cafe”. Premiera 15 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube.

Helena Lazarowicz to legenda wrocławskiej opozycji niepodległościowej. W „karnawale «Solidarności»”, była kolporterką wydawnictw niezależnych i członkiem redakcji pisma „Z Dnia na Dzień”. Po wprowadzeniu stanu wojennego czynnie działa w podziemiu. Współtworzyła pismo „Solidarność Walcząca”, współpracowała z konspiracyjnym Radiem SW.

Po 1989 roku założyła wydawnictwo „Lena”, którego do dziś jest właścicielką. Temat książek z pewnością więc pojawi się w rozmowie w „SDP Cafe”.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy.

13 grudnia premiera kolejnego odcinka „SDP Cafe”. Monika Florek-Mostowska rozmawia z Janem Andrzejem Walaskiem  

Jan Andrzej Walasek, artysta malarz, rzeźbiarz to bohater kolejnego odcinka „SDP Cafe”. Do rozmowy, której premierę zobaczymy 13 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube, twórcę z Działdowa, zaprosiła Monika Florek-Mostowska. 

Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i w Warszawie. Maluje głównie techniką olejną, ale swoje artystyczne wizje przedstawia również za pomocą rysunku czy rzeźby w kamieniu. W twórczości Jana Andrzeja Walaska znajdziemy zarówno abstrakcję jak i obrazy zbliżone do realizmu. Nie brak w nich inspiracji biblijnych czy śladów wielkich mistrzów – Cezanne’a, Breuegla, Chełmońskiego. Maluje architekturę, ale bardzo często też spod jego pędzla wychodzą postacie. Artysta nie unika tematów trudnych i aktualnych społecznie, jak np. przemoc wobec kobiet. Prace prezentował na wielu wystawach, a za swoja twórczość był wielokrotnie nagradzany. Mieszka i tworzy w Działdowie. O tym czy łatwo być artystą poza wielką metropolią, z dala od centrum sztuki opowie Monice Florek-Mostowskiej.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy.

Wystawa przypominająca historię Jarosława Ziętary, który zginął, bo był dziennikarzem

Na ogrodzeniu Domu Dziennikarza przy ul. Foksal 3/5 w Warszawie można oglądać wystawę „Sprawa Jarosława Ziętary 1992-2022”. Przypomina ona historię jedynego w Polsce zleconego porwania i zamordowania dziennikarza w celu uniemożliwienia mu opublikowania wyników jego śledztwa.

Na ośmiu plansz w przystępny sposób prezentowane są różne aspekty sprawy Ziętary, poczynając od przedstawienia sylwetki zabitego dziennikarza „Gazety Poznańskiej” i jego śledztwa dziennikarskiego, z powodu którego go zamordowano, przez patologiczne podejście do niej organów państwa i starania o pociągnięcie sprawców do odpowiedzialności, a skończywszy na upamiętnieniu Jarosława Ziętary jako ofiary zbrodni. Zawiera zdjęcia, dokumenty i najważniejsze informacje dotyczące wydarzeń z trzech dekad. W części są to materiały i informacje, które wcześniej nie były prezentowane.

Wystawa powstała z okazji 30. rocznicy porwania i zamordowania dziennikarza, a swoją premierę miała w Poznaniu. Przygotował ją Krzysztof M. Kaźmierczak z ramienia Komitetu Społecznego im. Jarosława Ziętary, a wykonanie plansz zostało sfinansowane ze zbiórki publicznej. Teraz można ją obejrzeć w Warszawie.

 – Ta wystawa ma nam przypomnieć historię naszego kolegi, dziennikarza Jarka Ziętary oraz fakt, że wymiar sprawiedliwości do tej pory nie poradził sobie z tą sprawą – powiedziała Jolanta Hajdasz, wiceprezes SDP i dyrektor Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP, podczas otwarcia wystawy, które odbyło się we wtorek, 6 grudnia.

Jarosław Ziętara był dziennikarzem śledczym „Gazety Poznańskiej”, ostatni raz widziano go 1 września 1992 r. Rano wyszedł do redakcji, ale nigdy tam nie trafił. W 1999 r. został uznany za zmarłego, ale jego ciała nie odnaleziono. Do dziś nie wyjaśniono okoliczności śmierci dziennikarz i nie pociągnięto do odpowiedzialności winnych tej zbrodni.

19 października br. Sąd Okręgowy w Poznaniu wydał wyrok uniewinniający dwóch byłych ochroniarzy nieistniejącego już holdingu Elektromis Mirosława R., ps. „Ryba” i Dariusza L., ps. „Lala”, oskarżonych o porwanie, pozbawienie wolności i pomocnictwo w zabójstwie Ziętary. Wcześniej,  24 lutego br. uniewinniony został były senator Aleksander Gawronik, któremu zarzucano podżeganie do zabójstwa dziennikarza.  Oba wyroki są nieprawomocne. Prokuratura Regionalna w Krakowie zaskarżyła w całości wyrok uniewinniający Aleksandra Gawronika odnośnie podżegania do zamordowania Jarosława Ziętary w maju br. i zapowiedziała apelację od wyroku uniewinniającego byłych ochroniarzy firmy Elektromis. Sprawy te obserwuje Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP.

Jolanta Hajdasz zapowiedziała, że Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP będzie wspierało prokuraturę w apelacji. – Niebawem wyślemy do sądu nasze stanowisko – podkreśliła szefowa CMWP SDP. – Domagamy się sprawiedliwości i wytłumaczenia dlaczego dziennikarz musiał zginąć i dlaczego nikt za to nie odpowiedział – dodała.

Wystawę przy ul. Foksal 3/5 w Warszawie można oglądać do końca stycznia 2023 roku.

Wsparcie CMWP SDP dla apelacji Prokuratury od wyroku uniewinniającego Aleksandra Gawronika czytaj TUTAJ.

 

 

 

Spotkanie autorskie z Joanną Wańkowską-Sobiesiak

15 grudnia o godzinie 17 w Książnicy Polskiej w Olsztynie odbędzie się spotkanie autorskie z Joanną Wańkowską-Sobiesiak, która niedawno wydała książkę „Ostatni Mazur. Reportaże”. Spotkanie poprowadzi Jerzy Pantak.

Publikacja zawiera 14 reportaży, których bohaterami są  Mazurzy z Ełku, Pisza, Nawiad, Krutyni, spod Kętrzyna i z Mikołajek.

– To ostatni czas kiedy można jeszcze zanotować ich wspomnienia. Jeszcze po wojnie było kilkadziesiąt tysięcy Mazurów. Po masowych wyjazdach do Niemiec pozostało ich nieco ponad trzy tysiące – mówi o swojej najnowszej książce Joanna Wańkowska-Sobiesiak.

Joanna Wańkowska-Sobiesiak z wykształcenia i zawodu jest konserwatorką zabytków, ale z zamiłowania reportażystką. W zeszłym roku ukazała się jej czternasta książka pt. „Mazurów klucz tajemnic”. Opowiada w niej m.in. o „Listach niebieskich” popularnych przed laty na Mazurach drukach sprzedawanych na jarmarkach i odpustach.  Astrologia mieszała się z w nich z chrześcijaństwem, wierzenia z nauką. Te lekceważone przez historyków pisma odegrały niemałą rolę w podtrzymywaniu znajomości języka polskiego i gwary mazurskiej wśród Mazurów.

 

8 grudnia premiera kolejnego odcinka „SDP Cafe”. Paweł Sołtysik rozmawia z Andrzejem Lisowskim  

Podróżnik, dziennikarz, fotograf i filmowiec Andrzej Lisowski będzie gościem Pawła Sołtysika w kolejnej rozmowie z cyklu „SDP Cafe”.  Premiera 8 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube.  

Jak sam przyznaje cierpi na schorzenie zwane poriomanią, czyli pociąg do bezustannej podróży. Andrzej Lisowski w swoim życiu przemierzył tysiące kilometrów, odwiedził odległe części globu, widział cudowne miejsca, poznał barwne kultury i egzotyczne obyczaje. Jest członkiem elitarnego The Explorers Club, którego celem jest  popularyzowanie badań Ziemi, głębin morskich, przestrzeni kosmicznej oraz troska o zachowanie światowego dziedzictwa przyrody i kultury. Wrażeniami ze swoich podróży dzieli się pisząc artykuły, książki, przewodniki, kręcąc filmy i robiąc zdjęcia. Jest też autorem programów telewizyjnych i audycji radiowych.

Od przeszło 40 lat w podróżach towarzyszy mu żona, Elżbieta. Jak się poznali? Gdzie pojechali w podróż poślubną? Tego m.in. będzie można się dowiedzieć w „SDP Cafe” i przekonać się, że Andrzej Lisowski to nie tylko wytrwały podróżnik, ale też wspaniały gawędziarz.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy.

Premiera filmu „Atak na Region” w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego

Oddział Warmińsko-Mazurski SDP zaprasza na premierę filmu „Atak na Region”, do którego scenariusz napisał Zenon Złakowski. Emisja odbędzie się 13 grudnia br. o godz. 14 w Urzędzie Wojewódzkim w Olsztynie.

Początek filmu ukazuje scenerię zimową w Olsztynie wieczorem w dniu 12 grudnia 1981 r. Ze względu na napiętą sytuację społeczno-polityczną w kraju tego wieczoru w siedzibie, w której mieści się Zarząd Regionu NSZZ „Solidarność”, pełnione są dyżury. Początkowo biuro odwiedzają działacze związku i dzielą się swymi wrażeniami. Wraz z nowymi informacjami przekazywanymi przez odwiedzających oraz poprzez telefony i teleks narasta niepokój. Nagle łączność zostaje przerwana. Napięcie wśród dyżurujących sięga zenitu i wtedy następuje szturm milicji i ZOMO na budynek i na biuro „Solidarności”.

Scenariusz do tego filmu napisał Zenon Złakowski w oparciu o swoją książkę „Stało się”. Film reżyserował Maciej Mydlak, zaś zdjęcia i montaż wykonał Mateusz Złakowski. W filmie wystąpili aktorzy olsztyńskich teatrów oraz statyści.

 

6 grudnia nowy odcinek „SDP Cafe”: Mateusz Kossakowski rozmawia z Andrzejem Zbigniewem Brzozowskim  

Tym razem w „SDP Cafe” może być… śmiesznie. Bohaterem dziesiątego odcinka będzie bowiem satyryk, autor tekstów piosenek, publicysta Andrzej Zbigniew Brzozowski. Premiera rozmowy, którą przeprowadził Mateusz Kossakowski,  6 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube.  

Swój pierwszy kabaret – „Dziura” –  Andrzej Zbigniew Brzozowski założył na studiach w latach 70. ubiegłego wieku. Pierwszy kabaret i od razu sukces – pierwsze miejsce na Lidzbarskich Biesiadach Humoru i Satyry. Po takim początku kariery było już tylko lepiej i oczywiście jeszcze… śmieszniej. Jako członek kabaretu „Luźna Grupa” zdobył nagrodę indywidualną w Konkursie Inicjatyw Kabaretów Studenckich w Krakowie, później w swojej karierze współpracował z „Trzecim Oddechem Kaczuchy”, a w 1982 roku, wraz z grupą przyjaciół, założył „Kaczki z Nowej Paczki”, z którymi z powodzeniem występuje do dziś.

W swoim dorobku ma 12 płyt z własną twórczością (jako autor tekstów i wykonawca) oraz dwa tomiki wierszy satyrycznych. W ubiegłym roku  nakładem Oddziału Warmińsko-Mazurskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich ukazała się książka Andrzeja Zbigniewa Brzozowskiego „Twarze olsztyńskiej estrady”. Składają się na nią wywiady, które w latach 2019 – 2021 przeprowadził z twórcami, muzykami i artystami olsztyńskiej sceny estradowej.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy.

Premiera książki Zdzisława Piaskowskiego „BezKresy Ryszarda Bitowta”

Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich wydał książkę „BezKresy Ryszarda Bitowta”, której autorem jest Zdzisław Piaskowski. Premiera publikacji miała miejsce podczas jubileuszu 70-lecia OW-M SDP (o tym wydarzeniu pisaliśmy TUTAJ).

Któż w Mrągowie nie zna postaci Ryszarda Bitowta? Założyciela wielu stowarzyszeń, pedagoga, kolecjonera czy regionalista. Ale czy znamy go w istocie? Jego losy od początków na Wileńszczyźnie poprzez Pieszkowo i późniejsze lata w Mrągowie śledzimy za sprawą Zdzisława Piaskowskiego, który wielokrotnie odwiedził bohatera swojej debiutanckiej książki.

– Na rozmowach z Ryszardem Bitowtem spędziłem wiele dni i wieczorów. To był dobry czas. Każde spotkanie zaczynaliśmy od omówienia bieżących spraw, by przejść niepostrzeżenie do historii jego życia. Wtedy on mówił, a ja słuchałem i notowałem – opowiada początki powstawania książki Zdzisław Piaskowski. W trakcie tych spotkań poznawaliśmy się nawzajem, polubiliśmy swoje towarzystwo i z czasem zaprzyjaźniliśmy się. Po upływie dwóch, może trzech miesięcy mówiliśmy już sobie po imieniu pomimo znacznej różnicy wieku między nami.

Losy Ryszarda Bitowta

Akcja książki rozpoczyna się w 1937 roku, kiedy jej bohater idzie do pierwszej klasy Szkoły Podstawowej w Orzełówce na Wileńszczyźnie. Tam poznaje nowych kolegów, wychowawców, nauczycieli i pracowników szkoły. Odkrywa też takie wartości jak patriotyzm, uczciwość, odwaga i lojalność. Uczy się odróżniać dobro od zła, choć nie zawsze jest to łatwe i jednoznaczne.

W części drugiej Ryszard opowiada historię tragicznej śmierci dwojga swoich kilkuletnich kuzynów, Oli i Huberta, w okupowanym przez Armię Czerwoną Wilnie. W częściach następnych opowiada o okupacji niemieckiej, o ukrywaniu Żydów i swoim w tym udziale oraz o współpracy z oddziałami Armii Krajowej.

Książka pełna jest retrospekcji – powrotów do historii rodziny Bitowtów i Duchiewiczów, od czasu rozbiorowej Polski, poprzez pierwszą wojnę światową, odzyskanie niepodległości i wyjazd braci matki Ryszarda do Argentyny, po nieznane fakty z życia Józefa Piłsudskiego, który był sąsiadem Bitowtów na pograniczu Pikieliszek i Białozoryszek na Wileńszczyźnie. Kulminacyjnym momentem powieści jest okres repatriacji, czas podejmowania decyzji o pozostawieniu dorobku życia i wyjeździe do tworzącej się nowej Polski. Rodzice Ryszarda zabrali co tylko było możliwe (w tym polskie książki), wyjechali do Polski i po dziewięciodniowej podróży zatrzymali się w Lidzbarku Warmińskim. Ostatecznie zamieszkali w Pieszkowie niedaleko Górowa Iławeckiego.

W Pieszkowie rodzina Bitowtów współorganizowała nową społeczność. Spektakularnym początkiem trudnego procesu integracji dawnych i nowych mieszkańców – przybyszów z Wileńszczyzny i centralnej Polski – była wspólna modlitwa przy pieszkowskim kościele ewangelickim w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia 1946 roku. Zorganizował ją ojciec Ryszarda, Antoni.

Z przywiezionych z Wileńszczyzny, ocalonych przed zniszczeniem książek ze zbiorów bibliotecznych i prywatnych, Ryszard wraz z ojcem Antonim stworzył Społeczną Bibliotekę w Pieszkowie, którą sukcesywnie rozbudowywał. Tam też przez kolejnych 17 lat organizował życie społeczne, odnosząc wiele znaczących sukcesów. W 1963 roku przeniósł się do Wyszemborka, a w 1974 roku osiadł w Mrągowie, kontynuując działalność zawodową i społeczną oraz rozwijając swoje pasje – kolekcjonerską, historyczną i popularyzatorską.


Ryszard Bitowt jest od wielu lat badaczem, edukatorem i popularyzatorem dziejów Mazur, zwłaszcza Ziemi Mrągowskiej.  Już jako młodych chłopiec, w czasie II wojny światowej, wraz z ojcem brał udział w akcjach ukrywania książek ze zbiorów bibliotecznych i prywatnych przed zniszczeniem. Ocalała część trafiła w 1946 r. do Społecznej Biblioteki w Pieszkowie, utworzonej z inicjatywy Antoniego Bitowta, a prowadzonej przez kolejnych 16 lat przez Ryszarda. Był nauczycielem w Górowie Iławeckim, Wyszemborku oraz Mrągowie.

Podczas pracy na terenie powiatu mrągowskiego stworzył szkolną izbę pamięci, zorganizował Szkolne Towarzystwo Archeologiczne i Numizmatyczne oraz współtworzył Towarzystwo Miłośników Ziemi Mrągowskiej (prowadził sekcję historyczną badającą i popularyzującą dzieje miasta i okolic). Analizuje i kolekcjonuje kamienie ze znakami pogańskimi, bada pierwotne pismo pogańskich Prusów, w swoich ogromnych zbiorach kolecjonerskich posiada m.in. znaczki pocztowe, stare banknoty i numizmaty, medale, pocztówki oraz pamiątki związane z osobą Józefa Piłsudskiego. Jest autorem wielu publikacji historycznych.

 

Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich istnieje już 70 lat

W sobotę, 19 listopada Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich świętował jubileusz 70-lecia. Podczas uroczystości wspominano m.in. bogatą historię stowarzyszenia i prezentowano nieistniejące już magazyny.

Historia

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich zostało utworzone 11 marca 1951 roku w Warszawie w miejsce Związku Zawodowego Dziennikarzy RP, a rok później powstały jego regionalne struktury na Warmii i Mazurach. Pierwszym prezesem Oddziału został redaktor Zbigniew Wojakiewicz. Do roku 1982 SDP było jedyną i powszechną organizacją środowiska dziennikarskiego w Polsce.

20 marca 1982 roku prezydent Warszawy gen. Mieczysław Dębicki rozwiązał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich w jego miejsce tworząc Stowarzyszenie Dziennikarzy PRL. Cały majątek SDP – m. in. Dom Dziennikarza w Warszawie przy ul. Foksal – został skonfiskowany i przekazany tej organizacji. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich nie przestało jednak istnieć. Jak podkreślają jego członkowie, którzy nie przystąpili do SD PRL, był to okres Podziemnego SDP. Prezesem był wówczas Stefan Bratkowski, wiceprezesem Maciej Iłowiecki i Jerzy Surdykowski, sekretarzem generalnym Dariusz Fikus, sekretarzami Krzysztof Klinger i Jacek Ratajczak. Dziennikarze wydawali podziemną prasę, współpracowali z demokratyczną opozycją.

Wyjście z podziemia i reaktywowanie SDP nastąpiło w 1989 roku, w Olsztynie – w czerwcu 1989. W wyniku wyborów, 25 września 1989 roku, pierwszym prezesem został red. Bohdan Kurowski. Od czerwca do grudnia 1989 roku udział w olsztyńskim oddziale SDP potwierdziło 46 dziennikarzy.

Od wielu lat Warmińsko-Mazurski Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Olsztynie jest jednym z najprężniej działających Oddziałów SDP w Polsce i zrzesza ponad 80 aktywnych członków. Oddział włącza się w najważniejsze wydarzenia województwa warmińsko-mazurskiego oraz ogólnopolskie. Sztandarowymi działaniami Oddziału są m.in. konkursy: dziennikarski im. Seweryna Pieniężnego i na rysunek prasowy im. Aleksandra Wołosa. Stowarzyszenie od 17 lat nieprzerwanie wydanie także swoje pismo „Bez wierszówki”.

Okazały jubileusz

Życzenia „jubilatowi” składali m.in. przedstawiciele marszałka województwa, wojewody, prezydent Olsztyna Piotr Grzymowicz, Maria Giedz z Zarządu Głównego SDP, zaprzyjaźnione stowarzyszenia i organizacje.Okazjonalny medal „70-lecia Oddziału” otrzymały instytucje i osoby, które współpracują lub wspierają działalność stowarzyszenia. Indywidualnie wyróżniono także jubilatów. Swoje dziennikarskie święto obchodzili:

Jerzy Pantak (40 lat w SDP)

Zbigniew Połoniewicz (35 lat w zawodzie dziennikarskim i 20 lat w SDP)

Grzegorz Radzicki (20 lat w SDP)

Andrzej Zbigniew Brzozowski (20 lat w SDP)

Ryszard Dobek (20 lat w SDP)

Zbigniew Kukuć (20 lat w SDP)

Adam Krzykowski (15 lat w SDP)

Martyna Seroka (10 lat w SDP)

Uwe Hahnkamp (10 lat w SDP)

W panelu dyskusyjnym dotyczącym historii oddziału prowadzonym przez Jerzego Pantaka uczestniczyli byli i obecni prezesi stowarzyszenia Joanna Wańkowska-Sobiesiak, Tadeusz Prusiński i Grzegorz Radzicki.

W tym dniu zaprezentowano także najnowszy numer „Bez Wierszówki” (e-wydanie do pobrania TUTAJ) oraz odbyły się premiery książek Joanny Wańkowskiej-Sobiesiak „Ostatni Mazur. Reportaże” i Zdzisława Piaskowskiego „BezKresy Ryszarda Bitowta”.

Wydarzeniu towarzyszyła prezentacja wystawy przedstawiająca historię oddziału w XXI w. oraz wystawa czasopism, które ukazywały się w minionych latach jak np.: „Dziennik Pojezierza”, „Gazeta Warmińska”, „Głos”, „Kurier Olsztyński”, „Rolnicze ABC”, „Kormoran”, „Warmia i Mazury”, „Nasza Wieś”, „Panorama Północy”, „Gazeta Olsztyńska”.

Uroczystość uświetnił koncert muzyczny w wykonaniu kwintetu „Żywioły” z liderem zespołu, znakomitym wirtuozem akordeonu, Mateuszem Cwalińskim na czele.

Galerę zdjęć z jubileuszu TUTAJ.

 

 

1 grudnia premiera nowego odcinka „SDP Cafe”. Anna Popek rozmawia z Katarzyną Bareją

Katarzyna Bareja, córka reżysera Stanisława Barei, autorka książki o swoim ojcu, to kolejny gość w „SDP Cafe”. Do rozmowy, której premiera będzie 1 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube, zaprosiła ją dziennikarka telewizyjna Anna Popek. 

Jego filmy, w których genialne przedstawił absurdy PRL-owskiej rzeczywistości, przeszły do historii polskiego kina, a kultowe dialogi do naszych codziennych rozmów. Ale jaki był Stanisław Bareja, gdy schodził z filmowego planu i wracał do domu? Odpowiedzi na to pytanie dostarcza nam książka córki reżysera, Katarzyny Barei „Żaby w śmietanie czyli Stanisław Bareja i bliscy”. Autorka dzieli się w niej z czytelnikami, anegdotami, fragmentami pamiętników, listów, aby w ten sposób przedstawić postać Stanisława Barei, nie tylko jako wielkiego twórcy filmowego, ale też ojca, męża, przyjaciela, zwyczajnego człowieka. Pomysł na książkę narodził się od… jedzenia. A jak to  dokładnie było córka reżysera „Misia” opowie Annie Popek w kolejnym odcinku „SDP Cafe”.

Katarzyna Bareja jest absolwentką filmoznawstwa i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim, w Kanadzie studiowała pracę socjalną i psychoterapię. Wiele lat spędziła na emigracji. Udziela terapii, pisze wiersze, podróżuje. Swój czas dzieli między Polską a Kanadą.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy