Premiera książki Zdzisława Piaskowskiego „BezKresy Ryszarda Bitowta”

Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich wydał książkę „BezKresy Ryszarda Bitowta”, której autorem jest Zdzisław Piaskowski. Premiera publikacji miała miejsce podczas jubileuszu 70-lecia OW-M SDP (o tym wydarzeniu pisaliśmy TUTAJ).

Któż w Mrągowie nie zna postaci Ryszarda Bitowta? Założyciela wielu stowarzyszeń, pedagoga, kolecjonera czy regionalista. Ale czy znamy go w istocie? Jego losy od początków na Wileńszczyźnie poprzez Pieszkowo i późniejsze lata w Mrągowie śledzimy za sprawą Zdzisława Piaskowskiego, który wielokrotnie odwiedził bohatera swojej debiutanckiej książki.

– Na rozmowach z Ryszardem Bitowtem spędziłem wiele dni i wieczorów. To był dobry czas. Każde spotkanie zaczynaliśmy od omówienia bieżących spraw, by przejść niepostrzeżenie do historii jego życia. Wtedy on mówił, a ja słuchałem i notowałem – opowiada początki powstawania książki Zdzisław Piaskowski. W trakcie tych spotkań poznawaliśmy się nawzajem, polubiliśmy swoje towarzystwo i z czasem zaprzyjaźniliśmy się. Po upływie dwóch, może trzech miesięcy mówiliśmy już sobie po imieniu pomimo znacznej różnicy wieku między nami.

Losy Ryszarda Bitowta

Akcja książki rozpoczyna się w 1937 roku, kiedy jej bohater idzie do pierwszej klasy Szkoły Podstawowej w Orzełówce na Wileńszczyźnie. Tam poznaje nowych kolegów, wychowawców, nauczycieli i pracowników szkoły. Odkrywa też takie wartości jak patriotyzm, uczciwość, odwaga i lojalność. Uczy się odróżniać dobro od zła, choć nie zawsze jest to łatwe i jednoznaczne.

W części drugiej Ryszard opowiada historię tragicznej śmierci dwojga swoich kilkuletnich kuzynów, Oli i Huberta, w okupowanym przez Armię Czerwoną Wilnie. W częściach następnych opowiada o okupacji niemieckiej, o ukrywaniu Żydów i swoim w tym udziale oraz o współpracy z oddziałami Armii Krajowej.

Książka pełna jest retrospekcji – powrotów do historii rodziny Bitowtów i Duchiewiczów, od czasu rozbiorowej Polski, poprzez pierwszą wojnę światową, odzyskanie niepodległości i wyjazd braci matki Ryszarda do Argentyny, po nieznane fakty z życia Józefa Piłsudskiego, który był sąsiadem Bitowtów na pograniczu Pikieliszek i Białozoryszek na Wileńszczyźnie. Kulminacyjnym momentem powieści jest okres repatriacji, czas podejmowania decyzji o pozostawieniu dorobku życia i wyjeździe do tworzącej się nowej Polski. Rodzice Ryszarda zabrali co tylko było możliwe (w tym polskie książki), wyjechali do Polski i po dziewięciodniowej podróży zatrzymali się w Lidzbarku Warmińskim. Ostatecznie zamieszkali w Pieszkowie niedaleko Górowa Iławeckiego.

W Pieszkowie rodzina Bitowtów współorganizowała nową społeczność. Spektakularnym początkiem trudnego procesu integracji dawnych i nowych mieszkańców – przybyszów z Wileńszczyzny i centralnej Polski – była wspólna modlitwa przy pieszkowskim kościele ewangelickim w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia 1946 roku. Zorganizował ją ojciec Ryszarda, Antoni.

Z przywiezionych z Wileńszczyzny, ocalonych przed zniszczeniem książek ze zbiorów bibliotecznych i prywatnych, Ryszard wraz z ojcem Antonim stworzył Społeczną Bibliotekę w Pieszkowie, którą sukcesywnie rozbudowywał. Tam też przez kolejnych 17 lat organizował życie społeczne, odnosząc wiele znaczących sukcesów. W 1963 roku przeniósł się do Wyszemborka, a w 1974 roku osiadł w Mrągowie, kontynuując działalność zawodową i społeczną oraz rozwijając swoje pasje – kolekcjonerską, historyczną i popularyzatorską.


Ryszard Bitowt jest od wielu lat badaczem, edukatorem i popularyzatorem dziejów Mazur, zwłaszcza Ziemi Mrągowskiej.  Już jako młodych chłopiec, w czasie II wojny światowej, wraz z ojcem brał udział w akcjach ukrywania książek ze zbiorów bibliotecznych i prywatnych przed zniszczeniem. Ocalała część trafiła w 1946 r. do Społecznej Biblioteki w Pieszkowie, utworzonej z inicjatywy Antoniego Bitowta, a prowadzonej przez kolejnych 16 lat przez Ryszarda. Był nauczycielem w Górowie Iławeckim, Wyszemborku oraz Mrągowie.

Podczas pracy na terenie powiatu mrągowskiego stworzył szkolną izbę pamięci, zorganizował Szkolne Towarzystwo Archeologiczne i Numizmatyczne oraz współtworzył Towarzystwo Miłośników Ziemi Mrągowskiej (prowadził sekcję historyczną badającą i popularyzującą dzieje miasta i okolic). Analizuje i kolekcjonuje kamienie ze znakami pogańskimi, bada pierwotne pismo pogańskich Prusów, w swoich ogromnych zbiorach kolecjonerskich posiada m.in. znaczki pocztowe, stare banknoty i numizmaty, medale, pocztówki oraz pamiątki związane z osobą Józefa Piłsudskiego. Jest autorem wielu publikacji historycznych.

 

Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich istnieje już 70 lat

W sobotę, 19 listopada Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich świętował jubileusz 70-lecia. Podczas uroczystości wspominano m.in. bogatą historię stowarzyszenia i prezentowano nieistniejące już magazyny.

Historia

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich zostało utworzone 11 marca 1951 roku w Warszawie w miejsce Związku Zawodowego Dziennikarzy RP, a rok później powstały jego regionalne struktury na Warmii i Mazurach. Pierwszym prezesem Oddziału został redaktor Zbigniew Wojakiewicz. Do roku 1982 SDP było jedyną i powszechną organizacją środowiska dziennikarskiego w Polsce.

20 marca 1982 roku prezydent Warszawy gen. Mieczysław Dębicki rozwiązał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich w jego miejsce tworząc Stowarzyszenie Dziennikarzy PRL. Cały majątek SDP – m. in. Dom Dziennikarza w Warszawie przy ul. Foksal – został skonfiskowany i przekazany tej organizacji. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich nie przestało jednak istnieć. Jak podkreślają jego członkowie, którzy nie przystąpili do SD PRL, był to okres Podziemnego SDP. Prezesem był wówczas Stefan Bratkowski, wiceprezesem Maciej Iłowiecki i Jerzy Surdykowski, sekretarzem generalnym Dariusz Fikus, sekretarzami Krzysztof Klinger i Jacek Ratajczak. Dziennikarze wydawali podziemną prasę, współpracowali z demokratyczną opozycją.

Wyjście z podziemia i reaktywowanie SDP nastąpiło w 1989 roku, w Olsztynie – w czerwcu 1989. W wyniku wyborów, 25 września 1989 roku, pierwszym prezesem został red. Bohdan Kurowski. Od czerwca do grudnia 1989 roku udział w olsztyńskim oddziale SDP potwierdziło 46 dziennikarzy.

Od wielu lat Warmińsko-Mazurski Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Olsztynie jest jednym z najprężniej działających Oddziałów SDP w Polsce i zrzesza ponad 80 aktywnych członków. Oddział włącza się w najważniejsze wydarzenia województwa warmińsko-mazurskiego oraz ogólnopolskie. Sztandarowymi działaniami Oddziału są m.in. konkursy: dziennikarski im. Seweryna Pieniężnego i na rysunek prasowy im. Aleksandra Wołosa. Stowarzyszenie od 17 lat nieprzerwanie wydanie także swoje pismo „Bez wierszówki”.

Okazały jubileusz

Życzenia „jubilatowi” składali m.in. przedstawiciele marszałka województwa, wojewody, prezydent Olsztyna Piotr Grzymowicz, Maria Giedz z Zarządu Głównego SDP, zaprzyjaźnione stowarzyszenia i organizacje.Okazjonalny medal „70-lecia Oddziału” otrzymały instytucje i osoby, które współpracują lub wspierają działalność stowarzyszenia. Indywidualnie wyróżniono także jubilatów. Swoje dziennikarskie święto obchodzili:

Jerzy Pantak (40 lat w SDP)

Zbigniew Połoniewicz (35 lat w zawodzie dziennikarskim i 20 lat w SDP)

Grzegorz Radzicki (20 lat w SDP)

Andrzej Zbigniew Brzozowski (20 lat w SDP)

Ryszard Dobek (20 lat w SDP)

Zbigniew Kukuć (20 lat w SDP)

Adam Krzykowski (15 lat w SDP)

Martyna Seroka (10 lat w SDP)

Uwe Hahnkamp (10 lat w SDP)

W panelu dyskusyjnym dotyczącym historii oddziału prowadzonym przez Jerzego Pantaka uczestniczyli byli i obecni prezesi stowarzyszenia Joanna Wańkowska-Sobiesiak, Tadeusz Prusiński i Grzegorz Radzicki.

W tym dniu zaprezentowano także najnowszy numer „Bez Wierszówki” (e-wydanie do pobrania TUTAJ) oraz odbyły się premiery książek Joanny Wańkowskiej-Sobiesiak „Ostatni Mazur. Reportaże” i Zdzisława Piaskowskiego „BezKresy Ryszarda Bitowta”.

Wydarzeniu towarzyszyła prezentacja wystawy przedstawiająca historię oddziału w XXI w. oraz wystawa czasopism, które ukazywały się w minionych latach jak np.: „Dziennik Pojezierza”, „Gazeta Warmińska”, „Głos”, „Kurier Olsztyński”, „Rolnicze ABC”, „Kormoran”, „Warmia i Mazury”, „Nasza Wieś”, „Panorama Północy”, „Gazeta Olsztyńska”.

Uroczystość uświetnił koncert muzyczny w wykonaniu kwintetu „Żywioły” z liderem zespołu, znakomitym wirtuozem akordeonu, Mateuszem Cwalińskim na czele.

Galerę zdjęć z jubileuszu TUTAJ.

 

 

Grudniowe spotkanie Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP. Gościem ks. dr Tomasz Chlebowski

Grudniowe spotkanie Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP, które odbędzie się w środę, 7 grudnia 2022 r., o godz. 17.00 w Domu Dziennikarza, przy ulicy Foksal 3/5 w Warszawie, zapowiada się bardzo interesująco. Gościem będzie bowiem ks. dr Tomasz Chlebowski – misjonarz, filozof, teolog, poeta, dziennikarz i podróżnik. Jego poezję przedstawi młoda artystka Aleksandra Idkowska, wystąpi też duet muzyczny „Cud w Dolinie Baka”.

Serdecznie zapraszam!

Teresa Kaczorowska

przewodnicząca Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP


ks. dr Tomasz Chlebowski – filozof, teolog, poeta, dziennikarz i podróżnik. Formację duchową przeszedł w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku; filozofię, teologię, komunikację społeczną studiował na  KUL w Lublinie i na UKSW w Warszawie, gdzie obronił też rozprawę doktorską „Ekumenizm duchowy w nauczaniu papieża Jana Pawła II”. Drugą pracę doktorską “L’incontro come compito essenziale dell’essere uomo nelle opere di Ryszard Kapuściński” obronił na  Pontificia Università della Santa Croce w Rzymie.

Opublikował kilka książek: „Ekumenizm duchowy w nauczaniu papieża Jana Pawła II” (Norbertinum, Lublin 2006); “La visione dell’uomo e del mondo nei reportage di Ryszard Kapuściński” (PUSC Roma 2006); “Orizzonti che si incontrano. L’incontro nelle opere di Ryszard Kapuściński” (Persiani Editore, Bologna 2012); “Horyzonty spotkań Ryszarda Kapuścińskiego” (Difin, Warszawa 2014); “Drogi i bezdroża Meksyku” ( Bernardinum, Pelplin 2020) oraz dwa tomiki wierszy: „Nieobojętność” (Warszawa 2003) i „Czekanie na wiosnę” (Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódź 2004). Jest też autorem albumu dla dzieci „Pierwsza Komunia Święta (Adam, Warszawa 2004).

Ks. dr Tomasz Chlebowski był współprowadzącym audycje ekumeniczne „Aby byli jedno” w  Archidiecezjalnym Radio Józef (Warszawa). W 2013 r. był wykładowcą teologii ekumenicznej w diecezjalnej Szkole Teologicznej im. Jana XXIII w Rieti (Włochy).

Członek Związku Pisarzy Katolickich (ZPK). Recenzent kwartalnika „Kultura-Media-Teologia” (wyd. UKSW), felietonista „Głosu Słupcy”, redaktor tygodnika „Frontiera” włoskiej diecezji Rieti (2016-2020). Obecnie współpracuje regularnie z pismem „Martyria” Diecezji Ełckiej, prowadzi cieszący się popularnością blog z codziennymi rozważaniami ewangelicznymi „Chleb Boski”, www.chleb-boski.blogspot.com, a także blog „Mi Mexico Blog” (http://arribameksyko.blogspot.com).Podróżnik, szczególnie pasjonat Meksyku, stąd podejmuje często tematykę o tym kraju i wkrótce się do niego udaje na stałe.

Aleksandra Idkowska – wokalistka, pianistka, artystka uczestnicząca w wielu projektach muzycznych. Absolwentka klasy fortepianu w POSM II st. w Poznaniu. Studentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie na wydziale musicalu. Laureatka wielu festiwali piosenki o randze ogólnopolskiej oraz międzynarodowej. Aktorka Teatru Żydowskiego. Interpretatorka m.in. twórczości Agnieszki Osieckiej.

Duet „Cud w dolinie Baka” – „Nazwa zespołu odnosi się do historii naszego małżeństwa, które Bóg uratował i przemienił” – piszą o sobie Marta i Grzegorz Kicińscy, twórcy zespołu „Cud w dolinie Baka”. Baka to biblijna Dolina Łez, która pojawia się w Psalmie 84. Ludzie ufający Bogu przemieniają tę Dolinę Płaczu w źródło życia. Marta i Grzegorz Kicińscy przyznają, że większość ich piosenek odnosi się właśnie do wydarzeń, które były takimi dolinami, z których Bóg ich wyprowadzał.

1 grudnia premiera nowego odcinka „SDP Cafe”. Anna Popek rozmawia z Katarzyną Bareją

Katarzyna Bareja, córka reżysera Stanisława Barei, autorka książki o swoim ojcu, to kolejny gość w „SDP Cafe”. Do rozmowy, której premiera będzie 1 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube, zaprosiła ją dziennikarka telewizyjna Anna Popek. 

Jego filmy, w których genialne przedstawił absurdy PRL-owskiej rzeczywistości, przeszły do historii polskiego kina, a kultowe dialogi do naszych codziennych rozmów. Ale jaki był Stanisław Bareja, gdy schodził z filmowego planu i wracał do domu? Odpowiedzi na to pytanie dostarcza nam książka córki reżysera, Katarzyny Barei „Żaby w śmietanie czyli Stanisław Bareja i bliscy”. Autorka dzieli się w niej z czytelnikami, anegdotami, fragmentami pamiętników, listów, aby w ten sposób przedstawić postać Stanisława Barei, nie tylko jako wielkiego twórcy filmowego, ale też ojca, męża, przyjaciela, zwyczajnego człowieka. Pomysł na książkę narodził się od… jedzenia. A jak to  dokładnie było córka reżysera „Misia” opowie Annie Popek w kolejnym odcinku „SDP Cafe”.

Katarzyna Bareja jest absolwentką filmoznawstwa i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim, w Kanadzie studiowała pracę socjalną i psychoterapię. Wiele lat spędziła na emigracji. Udziela terapii, pisze wiersze, podróżuje. Swój czas dzieli między Polską a Kanadą.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy

Ruszyła 29. edycja konkursu Nagrody SDP

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich przyzna nagrody za najlepsze prace w polskiej prasie, radiu, telewizji i internecie, opublikowane lub wyemitowane w mediach od stycznia 2021r. do listopada 2022r. Konkurs ma charakter otwarty, mogą w nim uczestniczyć wszyscy dziennikarze. Termin składania prac mija 23 grudnia br. 

Nagrody i wyróżnienia przyznane będą w 7 kategoriach tematycznych. Najstarsza nagroda – Główna Nagroda Wolności Słowa ufundowana jest przez Zarząd Główny SDP, dotyczy publikacji w obronie demokracji i praworządności, demaskujących nadużycia władzy, korupcję, naruszanie praw obywatelskich, praw człowieka. Stowarzyszenie jest również fundatorem Nagrody Watergate, przyznawanej za najlepsze prace z zakresu dziennikarstwa śledczego.

Pozostałe kategorie konkursowe: Nagroda im. Kazimierza Dziewanowskiego za publikacje
o problemach i wydarzeniach na świecie, Nagroda im. Macieja Łukasiewicza za publikacje na temat współczesnej cywilizacji i kultury oraz popularyzację wiedzy, Nagroda im. Janusza Kurtyki za publikacje o tematyce historycznej, Nagroda im. Eugeniusza Kwiatkowskiego za dziennikarstwo ekonomiczne, Nagroda im. Stefana Żeromskiego za publikacje o tematyce społecznej.

Oceniając nadesłane publikacje, Jury konkursu o Nagrody SDP 2021-2022 będzie brało pod uwagę następujące kryteria: oryginalność  i nowatorstwo prac,  śmiałość w podejmowaniu tematów trudnych i kontrowersyjnych, atrakcyjność formalną przekazu i jego komunikatywność, walory dydaktyczne i estetyczne, rzetelność – zwłaszcza przy oddzielaniu informacji od opinii i komentarzy, podkreślenie, co jest własną oceną, a co cytatem, wiarygodność, udokumentowanie źródeł i weryfikację podanych treści, zachowanie proporcji i kontekstu sprawy.

Nagradzane będą przede wszystkim prace autorskie – indywidualne lub zespołowe, ale nagroda może być przyznana również redakcji.

Laureatów kategorii publicystycznych wybierze Jury Główne Nagród SDP, które opierać się będzie na rekomendacjach Jury Selekcyjnego, które dokona przeglądu i oceny wszystkich nadesłanych prac. Rekomendacje Jury Selekcyjnego nie są wiążące dla Jury Głównego.

Szczegółowe informacje o konkursie zawarte są w regulaminie TUTAJ.

Karta zgłoszenia POBIERZ TUTAJ.

Laureatów Nagród SDP 2021-2022 poznamy podczas uroczystej gali wręczenia nagród
w lutym 2023r., na którą zapraszamy do Domu Dziennikarza w Warszawie.

Komunikaty dotyczące przebiegu konkursu podawane będą na bieżąco na portalu www.sdp.pl

Materiały dotyczące poprzednich edycji konkursu o Nagrody SDP (od 1992 roku) dostępne są TUTAJ.

FUNDATORZY ORAZ  SPONSORZY KONKURSU:

FAKRO Sp. z o.o., Polska Agencja Prasowa,  Stowarzyszenie Dziennikarzy i Wydawców REPROPOL, Poczta Polska, Lasy Państwowe, Instytut Pamięci Narodowej, Narodowe Centrum Kultury, Zarząd Główny SDP

PARTNERZY I PATRONI: Polska Agencja Prasowa, Do Rzeczy, Gazeta Polska, wSieci, TVP, Polskie Radio, wPolityce, niezależna.pl, TVP Historia, Forum Dziennikarzy, Bezwierszówki, Radio Wnet.

Projekt zrealizowany we współpracy z Narodowym Centrum Kultury.

Zachęcamy do udziału w konkursie,

W razie pytań prosimy o kontakt:

Biuro Zarządu Głównego SDP te. 22 827 87 20, konkurs@sdp.pl

 

29 listopada zapraszamy na kolejny odcinek „SDP Cafe”. Elżbieta Mierzyńska rozmawia ze Zbigniewem Połoniewiczem

Zbigniew Połoniewicz, publicysta, regionalista, animator kultury z Ostródy na Mazurach, to kolejny bohater „SDP Cafe”. Premiera rozmowy, którą przeprowadziła Elżbieta Mierzyńska, 29 listopada o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale stowarzyszenia na YouTube. 

Uważany jest za jedną z najważniejszych osób w ostródzkiej kulturze. Zbigniew Połoniewicz to regionalista, popularyzator historii, pomysłodawca i animator wielu inicjatyw w zakresie życia społecznego, kulturalnego i religijnego na Warmii, Mazurach i Podlasiu. Jest także wieloletnim dziennikarzem, publicystą, krytykiem literackim, działaczem Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”, którego jednym z głównych celów jest propagowanie katolickiej nauki społecznej. Nie tylko animuje życie kulturalne, ale także sam tworzy, pisze wiersze. W ubiegłym roku ukazał się jego debiutancki tomik „36 wierszy na pięciolinii z muzyką pomiędzy strofami”.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy

24 listopada premiera siódmego odcinka „SDP Cafe” Lech Pilarski rozmawia z Markiem Gąsiorowskim

Radiowiec, muzyk, kibic – Marek Gąsiorowski to kolejny gość w „SDP Cafe” Do rozmowy zaprosił go Tomasz Kleszczewski. Premiera 24 listopada o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale stowarzyszenia na YouTube. 

Pierwszy zespół muzyczny – w czwartej klasie podstawówki. Pierwszy festiwal – Olsztyńskie Noce Bluesowe z zespołem „Remont”,  pierwszy sukces – wygrany przegląd Białostocka Wiosna Muzyczna w duecie gitarowym z Grzegorzem Poznańskim. Do dziś pozostał wierny bluesowi – gra w zespole „Gęsia Skórka Blues Band”. To pasja. Zawodowo Marek Gąsiorowski od 1996 roku realizuje się w Polskim Radiu Białystok. W radiowych felietonach z przekąsem komentuje rzeczywistość, w audycjach promuje dobrą muzykę, a ze stadionu relacjonuje na antenie mecze Jagiellonii Białystok. Jest też organizatorem  sztandarowej imprezy Radia Białystok „Co ma pływać nie Utonie” Mistrzostwa Polski w Augustowie w Pływaniu na Byle Czym. Jak to się zaczęło? Tego tematu z pewnością nie zabraknie w trakcie rozmowy w „SDP Cafe”…

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy