BARBARA SUŁEK-KOWALSKA: Pamięć utrwalona – 82. rocznica wyjścia AK i wypędzenia mieszkańców ze stolicy po kapitulacji Powstania Warszawskiego

Zapraszam serdecznie Koleżanki i Kolegów Dziennikarzy na doroczną skromną uroczystość złożenia kwiatów pod Tablicą Powstańczą na Placu Politechniki. Tablica upamiętnia wyjście Warszawiaków i Żołnierzy Armii Krajowej po kapitulacji Powstania Warszawiaków – zrodziła się z naszej, mieszkańców, inicjatywy.

Przez wiele lat wieczorem 2 października wraz z rodziną i coraz liczniejszymi sąsiadami organizowałam na Placu Politechniki małą ceremonię, aby uczcić bohaterów tego wstrząsającego wydarzenia, o którym opowiadał w naszej rodzinie mój teść, Renisław Kowalski ps.”Czerkies”. Jako młodziutki powstaniec – ledwo skończył 19 lat – wychodził tędy po 63 dniach walki o wolną Polskę, o wolną Warszawę. Kiedy zamieszkaliśmy na ulicy Lwowskiej, ojciec męża od razu nam to przypomniał.

– Wciąż słyszę metaliczne odgłosy broni rzucanej w straszliwej ciszy do wielkich koszy, które Niemcy ustawili opodal zniszczonego wypalonego gmachu Politechniki – mówił.

Postanowiłam wtedy, ze pamięć o tym nie może zginąć: tak straszne, tragiczne wydarzenie w dziejach nie tylko Warszawy, ale i cywilizacji – wypędzenie mieszkańców i Zagłada Miasta – nie może zostać zapomniane.

Coroczne nasze upamiętnienie – kwiaty, znicze ustawiane w znak Polski Walczącej i wieczorna modlitwa – doprowadziło po latach do trwałego upamiętnienia: miasto odpowiedziało na nasze postulaty i zawiesiło tablicę na ścianie kamienicy przy Lwowskiej 2.

Dwa lata temu wraz z synem Janem E.Kowalskim zrealizowałam plenerową wystawę „Plac Politechniki 1944-2024”, do której zainspirowały mnie rozmowy z sędziwą Joanną Papuzińską, wspaniałą poetką i autorką nie tylko dla dzieci – i mieszkanką ulicy Lwowskiej. Fotografie ulicy Lwowskiej i placu Politechniki z czasu Powstania Warszawskiego i pierwszych lat po wojnie pochodzą także z jej zbiorów.

Wyjątkowej obróbki tych starych fotografii podjął się wtedy znakomity fotograf, Dagmar Łosowski, który w dodatku udostępnił witrynę swojego Zakładu Fotograficznego na miejsce naszej wystawy. I wydarzyło się coś wspaniałego: wystawa wisi do tej pory, jest wciąż oglądana, a niektórzy przewodnicy warszawscy pokazują ją turystom jako trwały element tego fragmentu stolicy. *Habent sua fata …nie tylko libelli, ale także wystawy!

Zapraszam na doroczne złożenie kwiatów: piątek 2 października o godz.16.00.

Barbara Sułek-Kowalska

fot. ze zbiorów NAC

*Habent sua fata libelli: (łac.) Księgi mają swoje losy

Sądowe starcie z szatanem i ataki mediów prorządowych z redakcjami konserwatywnymi

Dziennikarze prorządowi przypuścili kolejny atak na media konserwatywne przypisując im wszystko, co najgorsze. Przede wszystkim kontakty z giełdą krypto-walut. Ani słowa o tym, że nie ma na razie dowodów na nielegalne postępowanie prawicowych środków przekazu. „Dowodami” mają być treści napisane przez rządowych i prorządowych dziennikarzy. Byle tylko obrzucić błotem…Tymczasem jeden z obrzucanych wygrał nawet z szatanem. W sądzie.

Medialni przyjaciele premiera Tuska kopią przypadkiem tych, którzy opisują afery rządu koalicyjnego.

Kolejny atak na Republikę

Na przykład Sławomira Jastrzębowskiego i Marcina Dobskiego z Telewizji Republika. Nieskazitelni przedstawiciele mediów liberalno-lewicowych chcą przypisać każdemu „przyjmowanie pieniędzy” od giełdy z krypto środowiska finansowego. Środowiska, które zresztą umieszczało reklamy i promowało się w różnych instytucjach przekazu, także centrowych i lewicowych. Dobski i Jastrzębowski tanią skóry nie sprzedadzą. To w dziennikarskim świecie wiadomo nie do dziś.

Dziennikarz i publicysta Republiki Sławomir Jastrzębowski zapowiedział, że pozwie oszczerców. Tych od poszukiwania związków dziennikarzy konserwatywnych z giełdami krypto-walutowymi. Jak to się skończy? Zobaczymy. Zanosi się na długi serial z udziałem Temidy.

Przeprosin jakoś nie odnotowano. Zatem, chyba o sprawie będzie głośno. Biorąc pod uwagę, że Sławek wygrał ostatnio w sądzie z szatanem i satanistami, nie będą mu straszni dziennikarze lewicowi i liberalni.

Wygrana z szatanem

Proces Jastrzębowskiemu wytoczyli przedstawiciele Global Order of Satan, bo nie podobały im się ostre słowa dziennikarza m.in. o uczestniku ubiegłorocznej Parady Wolności, który nosił maskę przypominającą zwłoki dziecka. Jastrzębowski nie ukrywając emocji posłużył się niezbyt eleganckimi określeniami. Przytoczył je w felietonie opublikowanym ostatnio w Gazecie Polskiej Codziennie:

„Przepytywany przez dziennikarza >>Aborcjonel<< okazał się wzorcowo prymitywny i umysłowo ubogi. Bełkotał coś o tolerancji, której się domagał od polskiego społeczeństwa, mówił też, że mordowanie dzieci to prawo człowieka. Udział satanistów w marszu homoseksualistów i występ Aborcjonela spotkał się z wyrazami skrajnego oburzenia w dużej części społeczeństwa.

W czerwcu ubiegłego roku na portalu X napisałem: „Trzaskowski i całe to lewactwo spaceruje sobie po Warszawie pod rękę z satanistami. Rozumiecie Państwo? Spacerują z ludźmi, którzy są moralnymi śmieciami i odpadami. Spacerują z ludźmi, którzy na ustach mają zło, antywartości i niszczenie człowieka. (…)” – zapytał w GPC Jastrzębowski.

Dziennikarz przypomniał w felietonie, że przedstawiciele Global Order of Satan próbowali obrócić występ „Aborcjonela” w ironię lub ponury żart. Jastrzębowski przytoczył jednak słowa Charlesa Baudelaire’a: „Moi drodzy bracia, nie zapominajcie, że największą sztuczką diabła jest wmówienie wam, że nie istnieje!”. Reprezentanci GOS zwrócili się do sądu z takim uzasadnieniem kary, której domagali się dla dziennikarza.

„Tego rodzaju działanie spotkało się z naszą stanowczą reakcją. Zgodnie z art. 216 § 1 i 2 Kodeksu karnego, znieważenie osoby stanowi przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego. Zdecydowaliśmy się skorzystać z przysługującej nam na mocy tego przepisu ochrony prawnej” (…).  „Jako GOS sprzeciwiamy się mowie nienawiści w każdej formie tym bardziej takiej, która nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia” – te słowa członków GOS przypomniał w felietonie Jastrzębowski.

18 września br. w Sądzie Rejonowym w Piasecznie Jastrzębowski usłyszał, że mógł wyrazić swoje emocje w tej sprawie.

Ściślej, sąd umorzył postępowanie. Tacy dziennikarze jednak jak Jastrzębowski nadal będą mieć kłopoty. Już nie z ludźmi powołującymi się na szatana, ale z mediami prorządowymi.

***

Komentarz:

Czy o wolność słowa będzie trzeba walczyć w sądach? Nie wiem, ale to bardzo prawdopodobne, bo aktywne dziennikarstwo ma przecież wielu wrogów. I to niezbyt oczywistych. Najwięcej, jak widać ostatnio, wśród dziennikarzy i pracowników liberalno-lewicowych prorządowych mediów.

Hubert Bekrycht

 

red. sdp.pl – hub, fragmenty felietonu  S. Jastrzębowskiego w GPC

TRIUMF SERCA na Międzynarodowym Katolickim Festiwal Filmów i Multimediów „Niepokalana” 2026

W Ołtarzewie (woj. mazowieckie) ogłoszono werdykt jury jubileuszowego XL Międzynarodowego Katolickiego Festiwalu Filmów i Multimediów „Niepokalana” 2026. Nagrodę Główną przyznano filmowi „Triumf serca” w reżyserii Anthony D’Ambrosio. To opowieść o bohaterskiej śmierci św. Maksymiliana Marii Kolbego zamordowanego przez Niemców w Auschwitz. Obraz wszedł do kin w ubiegłym roku. Premierze „Triumfu serca” w stolicy patronowało m.in. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, które było także partnerem jubileuszowego MKFFiM.

Czterdziesta edycja MKFFiM była okazją do podsumowania pracy organizatorów z Katolickiego Stowarzyszenia Filmowego im. św. Maksymiliana Marii Kolbego. W jubileuszowym festiwalu wzięły udział prace autorów w 40 krajów.

„Chronić ludzkie głosy i twarze”

Pod takim hasłem odbywała się jubileuszowa edycja MKFFiM. W festiwalową niedzielę odprawiono mszę świętą, której przewodniczył biskup Artur Ważny, a gala wręczenia nagród odbyła w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Pallotynów w Ołtarzewie, 25 kilometrów od klasztoru w Niepokalanowie, gdzie prowadził swoją działalność, m.in. wydawniczą i dziennikarską, św. Maksymilian Maria Kolbe.

Podczas gali wręczono Medale „Przyjaciela Niepokalanej. Przyznano je m.in. pośmiertnie założycielom: Romualdowi Wierzbickiemu i Zygmuntowi Gutowskiemu.

Uhonorowano też media: Tygodnik Katolicki „Niedziela” z okazji stulecia działalności oraz obchodzące 35. Rocznicę istnienia Radio Warszawa.

Zwyciężyła miłość

Nagrodę Główną MKFFiM otrzymali twórcy filmu „Triumf serca” w reżyserii Anthony D’Ambrosio. To opowieść dotycząca bohaterskiej śmierci św. Maksymiliana Marii Kolbego. Zakonnik oddał życie za współwięźnia. Film maluje ponury obraz Auschwitz, niemieckiego obozu śmierci, w którym zamordowano Świętego Maksymiliana.

Obraz wszedł do kin w ubiegłym roku. Stołecznej premierze „Triumfu serca” patronowało m.in. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, które było także było partnerem jubileuszowego MKFFiM (listę wszystkich laureatów podajemy na końcu publikacji).

Wśród wielu kategorii I Nagrodę za film edukacyjny zdobył, laureat wielu wyróżnień m.in. w konkursach SDP, członek naszego Stowarzyszenia, reżyser Piotr Zarębski za „Listy nadziei”. To wstrząsający film z fragmentami listów dzieci, które pisały listy do komunistycznego prezydenta Polski Bolesława Bieruta z prośbami o ułaskawienie rodziców, którymi byli skazani na śmierć Żołnierze Niezłomni i działacze podziemia niepodległościowego.

W kategorii Fotografia I nagrodę organizatorzy przyznali pracy „Szczęść Boże” autorstwa fotoreportera m.in. Tygodnika „Niedziela” i członka SDP Karol Porwicha. Zestaw jego wyróżnionych fotografii ukazuje trud górników i ich pobożność.

W kategoriach radiowych, za podcast I miejsce zajęła praca „Jestem” przesłana przez redakcję kanału „mniejsi”; za słuchowisko I nagrodę ex aequo otrzymali Alicja Samolewicz-Jeglicka  („Pusta Noc – kiedy Zły się pcha”) oraz Grzegorz Sztok a także Krystian Kratiuk („Perpetua i Felicyta. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”); I nagrodą za reportaż uhonorowano Annę Rębas („W ciemności”).

W kategoriach radiowych jurorami byli: ks. dr Ryszard Gołąbek SAC, prezes SDP dr Jolanta Hajdasz i sekretarz generalny SDP Hubert Bekrycht.

Wręczająca nagrody prezes SDP podkreśliła, że nasze wspierające MKFFiM Stowarzyszenie dobrze wie, jak ogromną pracę musieli wykonać organizatorzy festiwalu. „To nie jest takie proste, mówię to do odbiorców festiwalu, aby zorganizować taką imprezę. Serdecznie Państwu gratuluję” – podkreśliła prezes SDP Jolanta Hajdasz.

 

 

 

***

 

XL Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów „Niepokalana” 2026 – werdykt jury:

 

NAGRODA GŁÓWNA, GRAND PRIX MKFFiM:

 

„Triumf serca” (Triumph of the Heart), reż. Anthony D’Ambrosio

 

 

 I Aplikacja multimedialna / program multimedialny:

 

I Miejsce: „Modlitewnik Tradycyjny” (DuchoweOblicze.pl)

 

II Miejsce: „Modlitewnik” (Tomasz Smutek)

 

III Miejsce: „Diecezja” (ks. Piotr Spyra)

 

Wyróżnienie: „Nowenny” (Marek Woś)

 

Wyróżnienie specjalne (Pionierski charakter – gry): „Uczniowie Misjonarze” (Koło naukowe „Akcja Studencka Animacja” AKSiM w Toruniu)

 

Wyróżnienie specjalne (Pionierski charakter – gry): „The Altar Boy Adventures” (ks. dr Paweł Rybka)

 

Fotografia:

 

 

I Miejsce: Zestaw „Szczęść Boże” (Karol Porwich)

 

II Miejsce: Zestaw „Framed in a refugee camp” (Jiji Kalavanal SDB)

 

III Miejsce: Zestaw „Namaszczeni by namaszczać” (Przemysław Rura)

 

Wyróżnienie: Zestaw „Misterium” (Karol Porwich)

 

III. KATEGORIE RADIOWE:

 

 Podcast internetowy cykliczny:

 

I Miejsce: „Jestem” (Redakcja kanału „mniejsi”)

 

II Miejsce: „Kobiety w Biblii” (s. Kamila Nowicka)

 

Wyróżnienie: „ZAGRANICE WIARY: W Kazachstanie ślad po nich nie zaginął” (Elżbieta Sobolewska-Farbotko)

 

Słuchowisko radiowe

 

I Miejsce (ex aequo): „Pusta Noc – kiedy Zły się pcha” (Alicja Samolewicz-Jeglicka)

 

I Miejsce (ex aequo): „Perpetua i Felicyta. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną” (Grzegorz Sztok, Krystian Kratiuk)

 

Wyróżnienie: Serial audio „Życie Pana Jezusa” (Krzysztof Gędłek, Krystian Kratiuk)

 

Reportaż / Audycja cykliczna

 

I Miejsce: „W ciemności” (Anna Rębas)

 

II Miejsce: „Żebym piechotą miał iść, to ja tam pójdę” (ks. Mariusz Sokołowski SChr)

 

Wyróżnienie: „I niebo się otworzyło” (Tomasz Jeleński)

 

KATEGORIE FILMOWE:

 

Filmy Fabularne

 

 

I Miejsce „Niedziele” (Los Domingos), reż. Alauda Ruiz de Azúa

 

II Miejsce „Mistyczka”, reż. Jan Sobierajski

 

III Miejsce (ex aequo): „Na zawsze z Tobą” (Kadadaaka Neevente), reż. Kishore Inapanuri

 

III Miejsce (ex aequo): „Sukienka ze sklepu charytatywnego” (The Thrift Store Dress), reż. Suresh Cedrick Pereira

 

 

Film Dokumentalny Klasyczny

 

 

I Miejsce „Oleśnica. Śledztwo w sprawie zbrodni”, reż. Krzysztof Kasprzak

 

II Miejsce „Sąsiedzi. Ostatni Świadkowie ukraińskiego ludobójstwa na Polakach, odc. 2/4”, reż. Jacek Międlar

 

II Miejsce (ex aequo): „Maryja, Matka Papieża”, reż. Jan Sobierajski

 

III Miejsce „W imieniu Warszawy”, reż. Alina Czerniakowska

 

III Miejsce (ex aequo): „Odważni” (Valientes), reż. Andrés Garrigó

 

Wyróżnienie „Reporterzy wolności”, reż. Krzysztof Ridan

 

Wyróżnienie „Szaleństwo Amazonii” (Amazon Madness), rez. Jacek Komorowski

 

 

Film Dokumentalny Fabularyzowany

 

 

I Miejsce „Najświętsze Serce” (Sacré Cœur), reż. Sabrina Gunnell i Steven Gunnell

 

II Miejsce „Kombinacje operacyjne”, reż. Sławomir Koehler

 

 

Film Edukacyjny

 

 

I Miejsce „Listy nadziei”, reż. Piotr Zarębski

 

II Miejsce „Dla nas wojna nie skończyła się w 1945”, reż. Aleksandra Fudala-Barańska

 

II Miejsce (ex aequo): „Przysięga Krwi. Ostatni Żołnierze II Wojny Światowej” (Covenant of Blood: The Last Soldiers of World War II), reż. Patrick Ney i Stefan Tompson

 

III Miejsce „ONAS – reportaże małżeńskie”, reż. Anna Lewkowicz

 

 

Program Telewizyjny / Widowisko Telewizyjne

 

I Miejsce „Symfonia Miłosierdzia”, reż. Halina Przebinda

 

II Miejsce Serial „Kto zabił Jezusa”, reż. Krystian Kratiuk

 

III Miejsce „Spotkanie. O szukaniu Boga w codzienności”, reż. Mikołaj Cempla i Dominik Dubiel SJ

 

Film Amatorski

 

I Miejsce „Zginąć za prawdę”, reż. Julia Pisiewicz

 

II Miejsce „Kłamca” (The Liar), reż. Sank Roshan

 

III Miejsce „Płyń”, reż. Jaime Peñalosa

 

Teledysk

 

I Miejsce „Otwieram serce | anMari x Anatom x #uwielbiamy | Jubileusz Młodych 2025”, reż. Kacper Dobkowski

 

II Miejsce „Podnieście głowy”, reż. Mateusz Niedośpiał i Dominik Dubiel SJ

 

III Miejsce „Ciebie Boga wysławiamy jednym góralskim głosem i sercem”, reż. o. Mariusz Wójtowicz OCD i Michał Kopaniszyn

 

III Miejsce (ex aequo): „Owoc uKorzenia. Drzewo migdałowe”, reż. Marcin Konieczny

 

oprac. red. sdp.pl –  na podstawie sdp.pl/  MKFFiM/ Vatican News/ Tygodnik Niedziela

fot. MKFFiM i prt sc z YT

 

 

 

 

 

W BAZYLICE ŚW. KRZYŻA W WARSZAWIE zakończyły się uroczystości 400-lecia parafii

W Bazylice Świętego Krzyża w Warszawie z okazji jubileuszu 400-lecia tej jednej z najbardziej znanych i rozpoznawalnych parafii w stolicy odbyły się uroczystości kościelne z udziałem metropolity warszawskiego arcybiskupa Adriana Galbasa. Świątynia, oprócz wielu pamiątek religijnych i narodowych (rzeźba Chrystusa przy wejściu i wmurowane w drugi filar kościoła serce Fryderyka Chopina), ma teraz także, umieszczone z okazji uroczystości, nowe epitafium ku czci Wielkiego Jałmużnika Warszawy, którym w XVIII wieku był ksiądz Gabriel Piotr Baudouin.

Wielki Jałmużnik Warszawy ksiądz Gabriel Piotr Baudouin CM (1689-1768) był pomysłodawcą okien życia. W 1732 roku założył działający do naszych czasów Domu opieki nad dziećmi, tzw. Dom Podrzutków. Był inicjatorem budowy Szpitala Generalnego Dzieciątka Jezus (1754-1761).

„Niezłomny w angażowaniu dla dzieł charytatywnych przedstawicieli wszystkich warstw społecznych” – napisano o księdzu Gabrielu Piotrze Baudouin na stronie internetowej parafii pw. Świętego Krzyża w Warszawie.

Tablica autorstwa artysty rzeźbiarza Karola Badyny opatrzona jest podobizną duchownego i napisem „Ks. Gabriel Piotr Baudouin 5 IV 1689 – 10 II 1768 Misjonarz Św. Wincentego à Paulo. Założyciel Domu dla Dzieci Porzuconych i Szpitala Dzieciątka Jezus w Warszawie”.

O uroczystościach jubileuszowych parafii pw. Świętego Krzyża w Warszawie poinformowała Archidiecezja Warszawska na swoim portalu: „W święto Podwyższenia Krzyża Świętego metropolita warszawski przewodniczył Mszy Świętej odpustowej wieńczącej jubileusz 400-lecia istnienia parafii. Podczas uroczystości poświęcono także dzwon św. Michała Archanioła” – podano.

Parafia jest także bliska członkom Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, na jej terenie stoi nasza siedziba przy ul. Foksal 3/5. To w Bazylice Św. Krzyża odbywają się uroczystości kościelne związane SDP. Tutaj modlimy się za dusze Zmarłych Członków SDP, tutaj też przeżywamy uroczystości ważne dla dziennikarzy. W listopadzie, właśnie w świątyni przy Krakowskim Przedmieściu 3 w Warszawie będzie msza święta z okazji jubileuszu 75-lecia Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

W uroczystościach jubileuszowych z okazji 400-lecia parafii pw. Świętego Krzyża brała też udział nasza Koleżanka z Zarządu Głównego SDP Anna Popek.

 

Relacja z uroczystości – portal Archidiecezji Warszawskiej:

https://archwwa.pl/aktualnosci/sursum-corda-w-bazylice-swietego-krzyza-zakonczyly-sie-obchody-400-lecia-istnienia-parafii/

 

 

red. sdp.pl/ portal Archidiecezji Warszawskiej/ portal parafii pw. Świętego Krzyża

fot. A. Popek/ archiwum

NOTACJE SDP (15): Spotkanie z dziennikarzem katolickim MATEUSZEM WYRWICHEM: Walczymy z agenturą rosyjsko-niemiecką

Tym razem do programu NOTACJE Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich red. Tadeusz Płużański zaprosił Mateusza Wyrwicha dziennikarza i publicystę katolickiego.

Jednym z wielu wątków rozmowy były zbrodnie totalitarnych reżimów na Polakach. Konsekwencje represji sowieckich i niemieckich widać – zdaniem Wyrwicha – do dziś. Słynący z ostrych komentarzy publicysta powiedział w Notacjach SDP, że obecnie piętno autorytarnych rządów widać w Polsce wyraźnie, ale nie chodzi już tylko o przeszłość. „Walczymy z agenturą rosyjsko-niemiecką” – zaznaczył.

Cała rozmowa w Notacjach SDP na kanale YT – link poniżej.

***

Mateusz Wyrwich urodził się 21 września 1951 roku. Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. Publicysta jest z wykształcenia politologiem. Rozpoczynał pracę dziennikarską w 1980 roku a rok później był już w „Tygodniku Solidarność”.

W latach 1982 – 1989 pisał wydawnictwach podziemnych, m.in. takich jak „Tygodnik Wojenny” i „Samorządna Rzeczpospolita” oraz w prasie polonijnej USA.

Po 1989 roku publikował w wielu czasopismach. Były to „Spotkania”, „Nowe Państwo”, „Życie”, „Tygodnik Solidarność”,

Związany z prasą katolicką m.in. „Przewodnikiem Katolickim” i „Niedzielą”. Jest także komentatorem w mediach konserwatywnych. Słynie z reportaży prasowych o tematyce społecznej i historycznej. Pisze również scenariusze, jest autorem reportaży telewizyjnych, słuchowisk i książek

Jednymi z wielu publikacji Mateusza Wyrwicha są „Łagier Jaworzno” z 1995 roku, „Czarne i białe” wydane w 2000 roku oraz „W celi śmierci”, którego pierwsze wydanie ukazało się w 2002 roku a także seria „Kapelani Solidarności 1980 – 1989”.

***

Z okazji tegorocznego jubileuszu 75-lecia utworzenia SDP, postanowiliśmy przybliżyć sylwetki niektórych polskich pisarzy, dziennikarzy, publicystów, ludzi związanych z mediami oraz z SDP. Cykl Notacje SDP to właśnie wywiady ze znaczącymi postaciami naszego środowiska. Rozmowy prowadzi publicysta wPolsce24 Tadeusz Płużański, dziennikarz od lat zajmujący się historią.

Program realizowany jest we współpracy z kanałem TAK.

Wszystkie oddcinki są na kanale YT SDP.

 

NOTACJE SDP (14) – publicysta, producent MACIEJ PAWLICKI: Zawsze warto rozmawiać

Gościem red. Tadeusza Płużańskiego w cyklu Notacje SDP (odc. 14) był reżyser, scenarzysta producent telewizyjny i filmowy Maciej Pawlicki, dziennikarz, publicysta.

Maciej Pawlicki od ponad 30 lat związany z mediami urodził się w Łodzi. Jest absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (wiedza o teatrze) a także Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (studium scenariuszowe). Był redaktorem miesięcznika Film.

Związany z Telewizją Polską, gdzie w latach 90 ub. w. był szefem TVP 1. Współtworzył cykle programowe: Polacy, Studio Polska i najbardziej znany Warto rozmawiać. Współpracuje z konserwatywnym tygodnikiem Sieci i portalem wPolityce.

Pawlicki był również redaktorem naczelnym telewizji RTL7 i szefem TV Puls. Inicjator projektu „Życie za życie”, który realizowały Instytut Pamięci Narodowej oraz Narodowe Centrum Kultury. Przedsięwzięcie poświęcone jest pamięci Polaków ratujących Żydów podczas II wojny światowej.

Autor scenariusza i producent m.in. filmów Smoleńsk (2015) i Legiony (2019).

***

Z okazji tegorocznego jubileuszu 75-lecia utworzenia SDP, postanowiliśmy przybliżyć sylwetki niektórych polskich pisarzy, dziennikarzy, publicystów, ludzi związanych z mediami oraz z SDP. Cykl Notacje SDP to wywiady ze znaczącymi postaciami naszego środowiska.

Rozmowy prowadzi publicysta wPolsce24 Tadeusz Płużański, dziennikarz od lat zajmujący się historią.

Program realizowany jest we współpracy z kanałem TAK.

 

Wszystkie odcinki Notacji są dostępne na YT SDP.

red. sdp.pl/ fot. ze zbioru T. Płużańskiego

 

 

 

 

 

KONFERENCJA PRASOWA SDP przed decyzją NSA ws. DOMU DZIENNIKARZA na Foksal – WTOREK 15 WRZEŚNIA – link do transmisji

15 września 2026 roku o godz. 12.00 odbędzie się konferencja prasowa SDP tuż przed kluczową decyzją NSA w sprawie Domu Dziennikarza przy ul. Foksal 3/5 w Warszawie. Od decyzji sądu zależy to, czy środowisko dziennikarskie będzie mogło nadal użytkować nieruchomość. Link do transmisji konferencji na portalu SDP.

18 września br. NSA ogłosi swoją decyzje kasacyjną od wyroku Sądu Wojewódzkiego (korzystnego dla SDP). Kasację tę wnieśli handlarze roszczeń reprywatyzacyjnych Elisabeth i Michał Sobańscy. Oni w tej sprawie przedstawiają się jako osoby, które nabyły prawa własności do Domu Dziennikarza od Antonio de Bourbon Obojga Sycylii, rzekomego spadkobiercy przedwojennych właścicieli nieruchomości przy Foksal.  Już teraz, mimo braku podstaw prawnych, żądają od SDP ponad 10 milionów złotych za „bezumowne zarządzanie ich własnością”. Wszyscy wiemy, jak bardzo groźne są takie żądania i jak się mogą skończyć.

Dlatego w ocenie SDP ta najbliższa decyzja NSA jest kluczowa dla sprawy przyszłości Domu Dziennikarza. Chcemy więc poinformować opinię publiczną o zagrożeniach wynikających z działań małżeństwa Sobańskich oraz chcemy przypomnieć wyroki i decyzje prawne przyznające SDP prawo do użytkowania tego budynku. I chcemy poinformować o działaniach SDP, jakie podejmujemy od ponad 30 lat, by utrzymać status Domu Dziennikarza jako obiektu komunalnego, własności społecznej nas wszystkich.

Konferencja odbędzie się 15 września 2026 r. o godz. 12.00 w siedzibie SDP przy ul. Foksal 3/5 w sali A i będzie także transmitowana na portalu sdp.pl.

W imieniu ZG SDP  na konferencję serdecznie zaprasza dr Jolanta Hajdasz, prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, dyrektor Centrum Monitoringu Wolności Prasy SDP.

W konferencji wezmą udział:

przedstawiciele Zarządu Głównego SDP, w tym Jolanta Hajdasz, prezes SDP, Krzysztof Skowroński, były prezes SDP i obecnie skarbnik Stowarzyszenia, Mariusz Pilis i Wanda Nadobnik, wiceprezesi SDP, Hubert Bekrycht sekretarz generalny SDP oraz członkowie Zarządu Głównego,

przedstawiciel kancelarii prawnej Spółka Prawnicza I & Z spółka cywilna kierowanej przez prof. Huberta Izdebskiego, mec. Jana Zielińskiego i mec. Tymoteusza Barańskiego  czyli  pełnomocników prawnych SDP w tej sprawie,

mec. Artur Wdowczyk, który w imieniu SDP w 2018 r. złożył zawiadomienie do Prokuratury o podejrzeniu przestępstwa fałszerstwa sądowego w Księgach Wieczystych Domu Dziennikarza; ówczesna wiceprezes SDP, a dziś prezes SDP, Jolanta Hajdasz składała wtedy osobiście wyjaśnienia w Prokuraturze, ale SDP do dziś nie otrzymało na to zawiadomienie żadnej odpowiedzi mimo iż upłynęło od tego czasu 8 lat,

Andrzej Maślankiewicz, sekretarz generalny SDRP; w tej sprawie oba stowarzyszenia dziennikarskie „mówią jednym głosem” czyli mają to samo zdanie.

 

zdj. sdp.pl

JACEK SARYUSZ-WOLSKI w łódzkim oddziale SDP: zmiany w UE możliwe po wyborach prezydenckich we Francji

Gościem łódzkiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich był Jacek Saryusz Wolski. Spotkanie było poświęcone głównie aktualnej sytuacji Unii Europejskiej i problemami, jakie niosą zmiany, planowane w jej strukturze.

Spotkanie odbyło się w najlepszym do organizacji tego typu wydarzenia miejscu, czyli Instytucie Europejskim Łodzi, którego Saryusz-Wolski był współzałożycielem pełniąc na początku lat 90.  funkcję pełnomocnika Rządu ds. Integracji Europejskiej i Pomocy. Wieloletni eurodeputowany, negocjator traktatów i uczestnik kluczowych procesów integracyjnych przedstawił szeroką, analityczną i krytyczną ocenę obecnej sytuacji w UE, opartą na własnym doświadczeniu oraz obserwacjach z pracy w instytucjach europejskich.

Gość łódzkiego SDP nakreślił obraz Unii Europejskiej jako organizacji przechodzącej długotrwały kryzys polityczny i gospodarczy. Wskazał na stagnację ekonomiczną, utratę konkurencyjności wobec USA i Azji, rosnące bezrobocie oraz napięcia geopolityczne związane z wojną na wschodnich granicach. Zwrócił uwagę, że obecnie UE jest kierowana przez szeroką koalicję ugrupowań lewicowych i centrolewicowych, co – jego zdaniem – wpływa na kierunek podejmowanych decyzji.

Możliwe zmiany polityczne w UE

Wolski mówił, że mimo wielokrotnych zapowiedzi zmian, układ sił w Parlamencie Europejskim zmienia się powoli. Jego zdaniem realna korekta polityczna może nastąpić dopiero po serii wyborów w kluczowych państwach członkowskich we Francji, Hiszpanii, Włoszech i Niemczech. Zwrócił uwagę, że to właśnie te państwa – ze względu na swoją populację i siłę głosu w Radzie UE – decydują o większości kluczowych rozstrzygnięć. W opinii Jacka Saryusz-Wolskiego, gdyby sceny polityczne we Francji, Włoszech, Hiszpanii i Polsce przesunęły się w prawo możliwy byłby scenariusz gruntownych zmian w UE.

Według przedstawionej przez polityka analizy Francja może doświadczyć istotnego przesunięcia politycznego, jeśli w wyborach prezydenckich zwycięży Marine Le Pen; Hiszpania stoi przed możliwą zmianą rządu na bardziej konserwatywny; Włochy prawdopodobnie utrzymają obecny kurs pod przywództwem Giorgii Meloni; Niemcy zmagają się z rosnącym poparciem dla AfD, co – jak zauważył Wolski – budzi niepokój obecnych władz w Berlinie. Zmiany te mogą doprowadzić do powstania nowej większości w UE, bardziej sceptycznej wobec dalszej centralizacji.

Jednym z najważniejszych wątków spotkania była kwestia rosnącej centralizacji władzy w Unii Europejskiej. Wolski wskazał na liczne przykłady rozszerzania kompetencji instytucji unijnych poza ramy traktatów, m.in. w obszarach: polityki podatkowej, sądownictwa, energetyki, migracji, bezpieczeństwa i obrony, mediów i wolności słowa.

Budżet dla Zachodu i tłumienie krytyki

Podkreślił, że Unia coraz częściej działa tak, jakby była państwem, choć formalnie nim nie jest. Wskazał na mechanizmy warunkowości, które – jego zdaniem – mogą być wykorzystywane jako narzędzie nacisku na państwa członkowskie, uzależniając wypłatę środków od spełnienia arbitralnych kryteriów. Saryusz-Wolski omówił również projekt nowego budżetu unijnego, zwracając uwagę na: planowane cięcia w funduszach rolnych i regionalnych, powstanie nowego funduszu konkurencyjności, który – jak wskazał – może sprzyjać państwom zachodnim.

W dyskusji pojawił się również wątek dotyczący funkcjonowania mediów w UE. Chodzi o ograniczony dostęp konserwatywnych środowisk dziennikarskich do informacji z instytucji unijnych oraz na rosnącą rolę regulacji takich jak Digital Services Act czy European Media Freedom. Media liberalne i lewicowe są obecnie faworyzowane w UE a wszelkie głosy krytyki obecnych władz unijnych wyciszane.

 

Andrzej Berestowski

 

Kolejny skandal w Telewizji Polskiej. KRRiT domaga się wyjaśnień po zwolnieniach w TVP Wilno

Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Agnieszka Glapiak zażądała wyjaśnień w związku ze zwolnieniami w Redakcji Zagranicznej TVP w likwidacji. Pracę straciło pięcioro dziennikarzy TVP Wilno.

O kolejnym skandalu w TVP w likwidacji poinformowała na portalu X dziennikarka Maria Przełomiec, która przez wiele lat prowadziła w TVP m.in. Studio Wchód, zlikwidowane przez obecne władze prorządowej telewizji. Zwolniono Edytę Maksymowicz, Walentego Wojniłło, Renatę Widtman, Rajmunda Klonowskiego i Barbarę Jundo-Kaliszewską.

„Putin by lepiej nie wymyślił!”

Według tych informacji o cięciach personalnych w redakcji TVP Wilno miał zdecydować kierujący pionem zagranicznym w Telewizji Polskiej Michał Broniatowski. Był on m.in. szefem rosyjskiej agencji Interfax, a teraz kieruje Ośrodkiem Mediów dla Zagranicy TVP, w tym TVP World.

Maria Przełomiec ostro skrytykowała zwolnienia w TVP Wilno: „M.Broniatowski szef z TVP w likwidacji właśnie wysłał pożegnalny mail do zwolnionych z TVP Wilno znanych dziennikarzy. Edyta Maksymowicz, Walenty Wojniłło, Renata Widtman, Rajmund Klonowski, Barbara Jundo-Kaliszewska, kolejny cios w polskie media na Litwie, Putin lepiej by nie wymyślił!” – napisała na X Przełomiec.

W tej sprawie nie ma na razie oficjalnego komunikatu TVP w likwidacji.

KRRiT chce wyjaśnień

Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii Telewizji Agnieszka Glapiak wydała w czwartek oświadczenie umieszczone na profilu X KRRiT.

„Z dużym niepokojem przyjmuję doniesienia o zwolnieniu 5 doświadczonych dziennikarzy redakcji TVP Wilno. To kolejny cios w polskie media działające poza granicami kraju” – przekazała Glapiak.

„Media polonijne to język, kultura, tożsamość i więź Polaków z Ojczyzną. Nie można być obojętnym wobec dalszego osłabiania polskiego głosu za granicą” – dodała.

„Przewodnicząca KRRiT już wcześniej apelowała o ochronę mediów polonijnych, podkreślając, że są one elementem polskiej racji stanu” – przekazano na X Krajowej Rady.

 

 

 

 

 

 

NOTACJE SDP (13) – dziennikarz, publicysta JACEK ŁĘSKI: Dziennikarz śledczy musi mieć pewność, że redakcja go nie zostawi

W kolejnych NOTACJACH SDP Tadeusz Płużański gościł Jacka Łęskiego, dziennikarza śledczego, publicystę, świadka historii mediów po 1989 roku. Swoją pracę w TVP w latach 90. ubiegłego wieku Łęski wspomina jako bardzo wartościowe doświadczenie zawodowe. „To była próba dziennikarstwa, które nie boi się zadawać pytań spoza katalogu” – powiedział.

Jacek Łęski, rocznik 1965 – absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, dziennikarz publicysta, pracował m.in. w Rzeczpospolitej, Życiu, Radiu Plus, Telewizji Polskiej i Gazecie Wyborczej, gdzie pisał o aferze Pierwszego Komercyjnego Banku w Lublinie po czym aresztowano jego właściciela Davida Bogatina, którego objęła ekstradycja do USA. Był także dziennikarzem śledczym dziennika Życie.

Jacek Łęski wraz z Rafałem Kasprówem ujawnili powiązania rosyjskiego agenta Władimira Ałganowa z prezydentem RP Aleksandrem Kwaśniewskim („Wakacje z agentem”). Łęski i Kaspów opisali także mechanizm przejęcia Banku Powierniczo-Gwarancyjnego przez grupę związaną z Siergiejem Gawriłowem podejrzewanym o pracę dla sowieckich i rosyjskich służb specjalnych. Łęski opisał także aferę Laboratorium Frakcjonowania Osocza („Rzeczpospolita”).

Za teksty o Gawriłowie i LFO dostał pod koniec lat. 90. ub. w. dwukrotnie nagrodę Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Pracował dla firm PR. W 2016 roku wrócił do TVP, był dziennikarzem prowadzącym rozmowy, publicystą.

Po bezprawnym przejęciu przez rząd mediów publicznych w grudniu 2023 roku został dziennikarzem konserwatywnej telewizji wPolsce 24. Podczas rozmowy z Tadeuszem Płużańskim w złożonych z dwóch części NOTACJACH SDP (13), Jacek Łęski mówił o swojej karierze dziennikarskiej, najważniejszych artykułach, pracy w publicznej telewizji oraz min. pracy dla firm PR.

O początąch w TVP w latch 90. i ekipie tzw. pampersów – młodych konserwatywnych dziennikarzy (m.in. Piotr Semka i Jacek Kurski) mówił z dużym sentymentem. „To była próba dziennikarstwa, które nie boi się zadawać pytań spoza katalogu” – powiedział. Zdaniem Łęskiego ważne jest przede wszystkim zaufanie do dziennikarskich szefów. „Dziennikarz śledczy musi mieć pewność, że redakcja go nie zostawi” – podkreślił.

Łęski wspominał też pierwsze tygodnie po napaści Rosji na Ukrainę, gdzie był wtedy korespondentem TVP. Dziennikarz opisywał wiele dramatycznych momentów początku wojny. „Mogliśmy zginąć” – powiedział.

 

***

 

Rozmowy prowadzi publicysta wPolsce24 Tadeusz Płużański, dziennikarz od lat zajmujący się historią.

Program realizowany jest we współpracy z kanałem TAK.

W poprzednich odcinkach Notacji SDP gośćmi byli Bronisław Wildstein, Wojciech Reszczyński, Jerzy Kłosiński, Jerzy Jachowicz, Janina Jankowska, Piotr Jegliński, Teresa Bochwic, Paweł Nowacki, Jan Pospieszalski i Marcin Gugulski oraz Piotr Zaremba, a także Tomasz Gutry.

Wszystkie odcinki Notacji są dostępne na YT SDP.

red. sdp.pl/ fb T, Płużański