Premiera filmu „Atak na Region” w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego

Oddział Warmińsko-Mazurski SDP zaprasza na premierę filmu „Atak na Region”, do którego scenariusz napisał Zenon Złakowski. Emisja odbędzie się 13 grudnia br. o godz. 14 w Urzędzie Wojewódzkim w Olsztynie.

Początek filmu ukazuje scenerię zimową w Olsztynie wieczorem w dniu 12 grudnia 1981 r. Ze względu na napiętą sytuację społeczno-polityczną w kraju tego wieczoru w siedzibie, w której mieści się Zarząd Regionu NSZZ „Solidarność”, pełnione są dyżury. Początkowo biuro odwiedzają działacze związku i dzielą się swymi wrażeniami. Wraz z nowymi informacjami przekazywanymi przez odwiedzających oraz poprzez telefony i teleks narasta niepokój. Nagle łączność zostaje przerwana. Napięcie wśród dyżurujących sięga zenitu i wtedy następuje szturm milicji i ZOMO na budynek i na biuro „Solidarności”.

Scenariusz do tego filmu napisał Zenon Złakowski w oparciu o swoją książkę „Stało się”. Film reżyserował Maciej Mydlak, zaś zdjęcia i montaż wykonał Mateusz Złakowski. W filmie wystąpili aktorzy olsztyńskich teatrów oraz statyści.

 

6 grudnia nowy odcinek „SDP Cafe”: Mateusz Kossakowski rozmawia z Andrzejem Zbigniewem Brzozowskim  

Tym razem w „SDP Cafe” może być… śmiesznie. Bohaterem dziesiątego odcinka będzie bowiem satyryk, autor tekstów piosenek, publicysta Andrzej Zbigniew Brzozowski. Premiera rozmowy, którą przeprowadził Mateusz Kossakowski,  6 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube.  

Swój pierwszy kabaret – „Dziura” –  Andrzej Zbigniew Brzozowski założył na studiach w latach 70. ubiegłego wieku. Pierwszy kabaret i od razu sukces – pierwsze miejsce na Lidzbarskich Biesiadach Humoru i Satyry. Po takim początku kariery było już tylko lepiej i oczywiście jeszcze… śmieszniej. Jako członek kabaretu „Luźna Grupa” zdobył nagrodę indywidualną w Konkursie Inicjatyw Kabaretów Studenckich w Krakowie, później w swojej karierze współpracował z „Trzecim Oddechem Kaczuchy”, a w 1982 roku, wraz z grupą przyjaciół, założył „Kaczki z Nowej Paczki”, z którymi z powodzeniem występuje do dziś.

W swoim dorobku ma 12 płyt z własną twórczością (jako autor tekstów i wykonawca) oraz dwa tomiki wierszy satyrycznych. W ubiegłym roku  nakładem Oddziału Warmińsko-Mazurskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich ukazała się książka Andrzeja Zbigniewa Brzozowskiego „Twarze olsztyńskiej estrady”. Składają się na nią wywiady, które w latach 2019 – 2021 przeprowadził z twórcami, muzykami i artystami olsztyńskiej sceny estradowej.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy.

Premiera książki Zdzisława Piaskowskiego „BezKresy Ryszarda Bitowta”

Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich wydał książkę „BezKresy Ryszarda Bitowta”, której autorem jest Zdzisław Piaskowski. Premiera publikacji miała miejsce podczas jubileuszu 70-lecia OW-M SDP (o tym wydarzeniu pisaliśmy TUTAJ).

Któż w Mrągowie nie zna postaci Ryszarda Bitowta? Założyciela wielu stowarzyszeń, pedagoga, kolecjonera czy regionalista. Ale czy znamy go w istocie? Jego losy od początków na Wileńszczyźnie poprzez Pieszkowo i późniejsze lata w Mrągowie śledzimy za sprawą Zdzisława Piaskowskiego, który wielokrotnie odwiedził bohatera swojej debiutanckiej książki.

– Na rozmowach z Ryszardem Bitowtem spędziłem wiele dni i wieczorów. To był dobry czas. Każde spotkanie zaczynaliśmy od omówienia bieżących spraw, by przejść niepostrzeżenie do historii jego życia. Wtedy on mówił, a ja słuchałem i notowałem – opowiada początki powstawania książki Zdzisław Piaskowski. W trakcie tych spotkań poznawaliśmy się nawzajem, polubiliśmy swoje towarzystwo i z czasem zaprzyjaźniliśmy się. Po upływie dwóch, może trzech miesięcy mówiliśmy już sobie po imieniu pomimo znacznej różnicy wieku między nami.

Losy Ryszarda Bitowta

Akcja książki rozpoczyna się w 1937 roku, kiedy jej bohater idzie do pierwszej klasy Szkoły Podstawowej w Orzełówce na Wileńszczyźnie. Tam poznaje nowych kolegów, wychowawców, nauczycieli i pracowników szkoły. Odkrywa też takie wartości jak patriotyzm, uczciwość, odwaga i lojalność. Uczy się odróżniać dobro od zła, choć nie zawsze jest to łatwe i jednoznaczne.

W części drugiej Ryszard opowiada historię tragicznej śmierci dwojga swoich kilkuletnich kuzynów, Oli i Huberta, w okupowanym przez Armię Czerwoną Wilnie. W częściach następnych opowiada o okupacji niemieckiej, o ukrywaniu Żydów i swoim w tym udziale oraz o współpracy z oddziałami Armii Krajowej.

Książka pełna jest retrospekcji – powrotów do historii rodziny Bitowtów i Duchiewiczów, od czasu rozbiorowej Polski, poprzez pierwszą wojnę światową, odzyskanie niepodległości i wyjazd braci matki Ryszarda do Argentyny, po nieznane fakty z życia Józefa Piłsudskiego, który był sąsiadem Bitowtów na pograniczu Pikieliszek i Białozoryszek na Wileńszczyźnie. Kulminacyjnym momentem powieści jest okres repatriacji, czas podejmowania decyzji o pozostawieniu dorobku życia i wyjeździe do tworzącej się nowej Polski. Rodzice Ryszarda zabrali co tylko było możliwe (w tym polskie książki), wyjechali do Polski i po dziewięciodniowej podróży zatrzymali się w Lidzbarku Warmińskim. Ostatecznie zamieszkali w Pieszkowie niedaleko Górowa Iławeckiego.

W Pieszkowie rodzina Bitowtów współorganizowała nową społeczność. Spektakularnym początkiem trudnego procesu integracji dawnych i nowych mieszkańców – przybyszów z Wileńszczyzny i centralnej Polski – była wspólna modlitwa przy pieszkowskim kościele ewangelickim w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia 1946 roku. Zorganizował ją ojciec Ryszarda, Antoni.

Z przywiezionych z Wileńszczyzny, ocalonych przed zniszczeniem książek ze zbiorów bibliotecznych i prywatnych, Ryszard wraz z ojcem Antonim stworzył Społeczną Bibliotekę w Pieszkowie, którą sukcesywnie rozbudowywał. Tam też przez kolejnych 17 lat organizował życie społeczne, odnosząc wiele znaczących sukcesów. W 1963 roku przeniósł się do Wyszemborka, a w 1974 roku osiadł w Mrągowie, kontynuując działalność zawodową i społeczną oraz rozwijając swoje pasje – kolekcjonerską, historyczną i popularyzatorską.


Ryszard Bitowt jest od wielu lat badaczem, edukatorem i popularyzatorem dziejów Mazur, zwłaszcza Ziemi Mrągowskiej.  Już jako młodych chłopiec, w czasie II wojny światowej, wraz z ojcem brał udział w akcjach ukrywania książek ze zbiorów bibliotecznych i prywatnych przed zniszczeniem. Ocalała część trafiła w 1946 r. do Społecznej Biblioteki w Pieszkowie, utworzonej z inicjatywy Antoniego Bitowta, a prowadzonej przez kolejnych 16 lat przez Ryszarda. Był nauczycielem w Górowie Iławeckim, Wyszemborku oraz Mrągowie.

Podczas pracy na terenie powiatu mrągowskiego stworzył szkolną izbę pamięci, zorganizował Szkolne Towarzystwo Archeologiczne i Numizmatyczne oraz współtworzył Towarzystwo Miłośników Ziemi Mrągowskiej (prowadził sekcję historyczną badającą i popularyzującą dzieje miasta i okolic). Analizuje i kolekcjonuje kamienie ze znakami pogańskimi, bada pierwotne pismo pogańskich Prusów, w swoich ogromnych zbiorach kolecjonerskich posiada m.in. znaczki pocztowe, stare banknoty i numizmaty, medale, pocztówki oraz pamiątki związane z osobą Józefa Piłsudskiego. Jest autorem wielu publikacji historycznych.

 

Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich istnieje już 70 lat

W sobotę, 19 listopada Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich świętował jubileusz 70-lecia. Podczas uroczystości wspominano m.in. bogatą historię stowarzyszenia i prezentowano nieistniejące już magazyny.

Historia

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich zostało utworzone 11 marca 1951 roku w Warszawie w miejsce Związku Zawodowego Dziennikarzy RP, a rok później powstały jego regionalne struktury na Warmii i Mazurach. Pierwszym prezesem Oddziału został redaktor Zbigniew Wojakiewicz. Do roku 1982 SDP było jedyną i powszechną organizacją środowiska dziennikarskiego w Polsce.

20 marca 1982 roku prezydent Warszawy gen. Mieczysław Dębicki rozwiązał Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich w jego miejsce tworząc Stowarzyszenie Dziennikarzy PRL. Cały majątek SDP – m. in. Dom Dziennikarza w Warszawie przy ul. Foksal – został skonfiskowany i przekazany tej organizacji. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich nie przestało jednak istnieć. Jak podkreślają jego członkowie, którzy nie przystąpili do SD PRL, był to okres Podziemnego SDP. Prezesem był wówczas Stefan Bratkowski, wiceprezesem Maciej Iłowiecki i Jerzy Surdykowski, sekretarzem generalnym Dariusz Fikus, sekretarzami Krzysztof Klinger i Jacek Ratajczak. Dziennikarze wydawali podziemną prasę, współpracowali z demokratyczną opozycją.

Wyjście z podziemia i reaktywowanie SDP nastąpiło w 1989 roku, w Olsztynie – w czerwcu 1989. W wyniku wyborów, 25 września 1989 roku, pierwszym prezesem został red. Bohdan Kurowski. Od czerwca do grudnia 1989 roku udział w olsztyńskim oddziale SDP potwierdziło 46 dziennikarzy.

Od wielu lat Warmińsko-Mazurski Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Olsztynie jest jednym z najprężniej działających Oddziałów SDP w Polsce i zrzesza ponad 80 aktywnych członków. Oddział włącza się w najważniejsze wydarzenia województwa warmińsko-mazurskiego oraz ogólnopolskie. Sztandarowymi działaniami Oddziału są m.in. konkursy: dziennikarski im. Seweryna Pieniężnego i na rysunek prasowy im. Aleksandra Wołosa. Stowarzyszenie od 17 lat nieprzerwanie wydanie także swoje pismo „Bez wierszówki”.

Okazały jubileusz

Życzenia „jubilatowi” składali m.in. przedstawiciele marszałka województwa, wojewody, prezydent Olsztyna Piotr Grzymowicz, Maria Giedz z Zarządu Głównego SDP, zaprzyjaźnione stowarzyszenia i organizacje.Okazjonalny medal „70-lecia Oddziału” otrzymały instytucje i osoby, które współpracują lub wspierają działalność stowarzyszenia. Indywidualnie wyróżniono także jubilatów. Swoje dziennikarskie święto obchodzili:

Jerzy Pantak (40 lat w SDP)

Zbigniew Połoniewicz (35 lat w zawodzie dziennikarskim i 20 lat w SDP)

Grzegorz Radzicki (20 lat w SDP)

Andrzej Zbigniew Brzozowski (20 lat w SDP)

Ryszard Dobek (20 lat w SDP)

Zbigniew Kukuć (20 lat w SDP)

Adam Krzykowski (15 lat w SDP)

Martyna Seroka (10 lat w SDP)

Uwe Hahnkamp (10 lat w SDP)

W panelu dyskusyjnym dotyczącym historii oddziału prowadzonym przez Jerzego Pantaka uczestniczyli byli i obecni prezesi stowarzyszenia Joanna Wańkowska-Sobiesiak, Tadeusz Prusiński i Grzegorz Radzicki.

W tym dniu zaprezentowano także najnowszy numer „Bez Wierszówki” (e-wydanie do pobrania TUTAJ) oraz odbyły się premiery książek Joanny Wańkowskiej-Sobiesiak „Ostatni Mazur. Reportaże” i Zdzisława Piaskowskiego „BezKresy Ryszarda Bitowta”.

Wydarzeniu towarzyszyła prezentacja wystawy przedstawiająca historię oddziału w XXI w. oraz wystawa czasopism, które ukazywały się w minionych latach jak np.: „Dziennik Pojezierza”, „Gazeta Warmińska”, „Głos”, „Kurier Olsztyński”, „Rolnicze ABC”, „Kormoran”, „Warmia i Mazury”, „Nasza Wieś”, „Panorama Północy”, „Gazeta Olsztyńska”.

Uroczystość uświetnił koncert muzyczny w wykonaniu kwintetu „Żywioły” z liderem zespołu, znakomitym wirtuozem akordeonu, Mateuszem Cwalińskim na czele.

Galerę zdjęć z jubileuszu TUTAJ.

 

 

1 grudnia premiera nowego odcinka „SDP Cafe”. Anna Popek rozmawia z Katarzyną Bareją

Katarzyna Bareja, córka reżysera Stanisława Barei, autorka książki o swoim ojcu, to kolejny gość w „SDP Cafe”. Do rozmowy, której premiera będzie 1 grudnia o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale SDP na YouTube, zaprosiła ją dziennikarka telewizyjna Anna Popek. 

Jego filmy, w których genialne przedstawił absurdy PRL-owskiej rzeczywistości, przeszły do historii polskiego kina, a kultowe dialogi do naszych codziennych rozmów. Ale jaki był Stanisław Bareja, gdy schodził z filmowego planu i wracał do domu? Odpowiedzi na to pytanie dostarcza nam książka córki reżysera, Katarzyny Barei „Żaby w śmietanie czyli Stanisław Bareja i bliscy”. Autorka dzieli się w niej z czytelnikami, anegdotami, fragmentami pamiętników, listów, aby w ten sposób przedstawić postać Stanisława Barei, nie tylko jako wielkiego twórcy filmowego, ale też ojca, męża, przyjaciela, zwyczajnego człowieka. Pomysł na książkę narodził się od… jedzenia. A jak to  dokładnie było córka reżysera „Misia” opowie Annie Popek w kolejnym odcinku „SDP Cafe”.

Katarzyna Bareja jest absolwentką filmoznawstwa i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim, w Kanadzie studiowała pracę socjalną i psychoterapię. Wiele lat spędziła na emigracji. Udziela terapii, pisze wiersze, podróżuje. Swój czas dzieli między Polską a Kanadą.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy

29 listopada zapraszamy na kolejny odcinek „SDP Cafe”. Elżbieta Mierzyńska rozmawia ze Zbigniewem Połoniewiczem

Zbigniew Połoniewicz, publicysta, regionalista, animator kultury z Ostródy na Mazurach, to kolejny bohater „SDP Cafe”. Premiera rozmowy, którą przeprowadziła Elżbieta Mierzyńska, 29 listopada o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale stowarzyszenia na YouTube. 

Uważany jest za jedną z najważniejszych osób w ostródzkiej kulturze. Zbigniew Połoniewicz to regionalista, popularyzator historii, pomysłodawca i animator wielu inicjatyw w zakresie życia społecznego, kulturalnego i religijnego na Warmii, Mazurach i Podlasiu. Jest także wieloletnim dziennikarzem, publicystą, krytykiem literackim, działaczem Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”, którego jednym z głównych celów jest propagowanie katolickiej nauki społecznej. Nie tylko animuje życie kulturalne, ale także sam tworzy, pisze wiersze. W ubiegłym roku ukazał się jego debiutancki tomik „36 wierszy na pięciolinii z muzyką pomiędzy strofami”.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy

24 listopada premiera siódmego odcinka „SDP Cafe” Lech Pilarski rozmawia z Markiem Gąsiorowskim

Radiowiec, muzyk, kibic – Marek Gąsiorowski to kolejny gość w „SDP Cafe” Do rozmowy zaprosił go Tomasz Kleszczewski. Premiera 24 listopada o godz. 19 na portalu sdp.pl i na kanale stowarzyszenia na YouTube. 

Pierwszy zespół muzyczny – w czwartej klasie podstawówki. Pierwszy festiwal – Olsztyńskie Noce Bluesowe z zespołem „Remont”,  pierwszy sukces – wygrany przegląd Białostocka Wiosna Muzyczna w duecie gitarowym z Grzegorzem Poznańskim. Do dziś pozostał wierny bluesowi – gra w zespole „Gęsia Skórka Blues Band”. To pasja. Zawodowo Marek Gąsiorowski od 1996 roku realizuje się w Polskim Radiu Białystok. W radiowych felietonach z przekąsem komentuje rzeczywistość, w audycjach promuje dobrą muzykę, a ze stadionu relacjonuje na antenie mecze Jagiellonii Białystok. Jest też organizatorem  sztandarowej imprezy Radia Białystok „Co ma pływać nie Utonie” Mistrzostwa Polski w Augustowie w Pływaniu na Byle Czym. Jak to się zaczęło? Tego tematu z pewnością nie zabraknie w trakcie rozmowy w „SDP Cafe”…

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy

22 listopada szósty odcinek „SDP Cafe”. Anna Fastnacht-Stupnicka i Stanisław Antoni Bogaczewicz rozmawiają z Marią Woś

22 listopada o godz. 19 Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich zaprasza na kolejne spotkanie w ramach „SDP Cafe”. Tym razem gościem będzie wieloletnia dziennikarka radiowa Maria Woś, a porozmawiają z nią Anna Fastnacht-Stupnicka i Stanisław Antoni Bogaczewicz. Premiera na portalu sdp.pl i na kanale stowarzyszenia na YouTube. 

Maria Woś to legenda dolnośląskiego dziennikarstwa radiowego. Urodziła się we Lwowie, do Wrocławia trafiła po wojnie, w 1946 roku. Ukończyła polonistkę, po studiach przez kilka lat była nauczycielką. W 1958 roku rozpoczęła dziennikarską przygodę na antenie Radiu Wrocław. Pracowała tam do 1981 roku. Zrezygnowała, gdy wprowadzono stan wojenny. Działała w antykomunistycznym podziemiu. Wróciła do wrocławskiej rozgłośni po 1990 roku. Jest autorką licznych audycji literackich, muzycznych, słuchowisk, reportaży, felietonów. Wyróżnia ją niezwykła wrażliwość na odbiorcę, piękna polszczyzna, głęboka wiedza i patriotyzm wyniesiony z rodzinnego domu. To wszystko przekazuje nie tylko słowem mówionym na radiowej antenie, ale też pisanym, w swoich książkach. Jest autorką następujących pozycji: „Felietony radiowe. Duszeczko, nie graj łokciami” oraz „Pomnieć, przypomnieć, zapomnieć”.

Druga edycja „SDP Cafe” to przygotowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich cykl 15 rozmów z twórcami kultury. Dziennikarze odwiedzają ich z kamerą w domach, pracowniach w różnych miejscach Polski lub zapraszają do „kawiarenki” zaaranżowanej w Domu Dziennikarza przy ul. Foksal w Warszawie.

Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury oraz Narodowego Centrum Kultury.

Partnerzy medialni:

Do Rzeczy, Sieci, wPolityce.pl, Radio Wnet, Informator Stolicy, portal Waw4free, Bez wierszówki, Forum Dziennikarzy