Autor: Redakcja portalu sdp.pl

27 marca br. po ciężkiej walce z koronawirusem odeszła od nas Danuta Brylska, (ur. 11.03.1941) członkini SDP, doświadczona redaktorka, nieodżałowana Koleżanka, dobra, ciepła Osoba.

Była absolwentką Wydziału Filologii Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach podjęła pracę w „Miesięczniku Literackim”, gdzie odpowiadała między innymi za sprawne funkcjonowanie sekretariatu redakcji. Szybko stała się prawą ręką (zaufaną asystentką) redaktora naczelnego tego pisma, wybitnego literaturoznawcy, krytyka literackiego i tłumacza – wówczas jeszcze docenta, a potem profesora  – Andrzeja Lama, z którym do końca życia utrzymywała przyjacielskie kontakty. Nic w tym dziwnego, ponieważ Danusia (mam prawo tak o Niej mówić, gdyż przyjaźniliśmy się przez ponad ćwierć wieku) z natury była Osobą przyjaźnie  do ludzi nastawioną. Miałem niejednokrotnie okazję przekonać się o tym, kiedy po zlikwidowaniu „Miesięcznika Literackiego” pracowała w pismach wydawanych przez Zarząd Główny  PCK, najpierw w miesięczniku „Zygzak”,  a potem w „Jestem”, gdzie pełniła funkcję zastępcy redaktora naczelnego.  W starej kamienicy przy Mokotowskiej 14 (to tam na IV piętrze mieściła się redakcja „Jestem”) miałem przyjemność dzielić z Nią pokój. Siedzieliśmy naprzeciw siebie przy zestawionych biurkach, twarzą w twarz, czasem  po kilkanaście godzin dziennie. Danusia była Osobą pogodną, skoncentrowaną na pracy i bezkonfliktową. Do dziś nie wiem, jak udawało Jej się zachowywać spokój i nie ulegać atmosferze nerwowości w chwilach najgorętszych, gdy lada moment należało odesłać kolejny numer pisma do drukarni, a wiele rzeczy trzeba było jeszcze poprawić…

Mimo różnicy poglądów na różne tematy nigdy nie doszło między nami do jakichś poważnych spięć czy awantur. Jako Osoba  z natury dobra, posiadała bowiem śp. Danuta dar łagodzenia konfliktów. Zaś Jej dobroci miałem szczęście zaznać w kilka lat później, kiedy – skutkiem wielu zawirowań na rynku prasy – „Jestem” przestało istnieć. Mając na utrzymaniu rodzinę, pracowałem wtedy za jakieś nędzne grosze na połówce etatu w jednym z wydawnictw, z trudem wiążąc koniec z końcem. To właśnie Danusia wyciągnęła wówczas do mnie pomocną dłoń. Będąc sekretarzem redakcji miesięcznika „Medycyna dla Ciebie” przekonała szefową pisma do powierzenia mi stałej rubryki, a więc systematycznie wypłacanych wierszówek, co pozwoliło mi przetrwać najtrudniejszy okres w życiu. I za to, podobnie jak za całą naszą wieloletnią przyjaźń, będę jej dozgonnie wdzięczny.

Jan Praszczałek, członek SDP, b. wieloletni sekretarz redakcji „Jestem”

PS
Wspólne pożegnanie śp. Danuty Brylskiej oraz Jej zmarłego kilka dni wcześniej męża Red. Stanisława Szperlinga  odbędzie się we wtorek 30. 03. 2021. Msza św. zostanie odprawiona o godz. 11:00 w kościele pw. Św. Teresy w Otwocku-Świdrze przy ul. Kołłątaja 80/82, po czym nastąpi wyprowadzenie na cmentarz w Otwocku.

23 marca br. zmarł w Warszawie Stanisław Szperling, były wieloletni Redaktor Naczelny miesięcznika „Jestem”– autor największego sukcesu wydawniczego w dziejach polskiej prasy młodzieżowej.

Urodzony 10 maja 1931 r. w Będzinie przyszły Dyrektor Wydawnictw PCK, zanim został dziennikarzem, studiował polonistykę, a następnie przez pewien czas pracował przy tworzeniu  Słownika języka  polskiego pod red. prof. Witolda Doroszewskiego, co w przyszłości zaowocowało Jego szczególnym wyczuleniem na problemy poprawności językowej publikowanych na łamach „Jestem” tekstów;  był także nauczycielem propedeutyki filozofii oraz literatury w Liceum  św. Augustyna w Warszawie, a następnie redaktorem książek w Wydawnictwie PAX.  To właśnie Jemu, szczególnie rozmiłowanemu w literaturze francuskiej,  polski czytelnik zawdzięcza między innymi wprowadzenie na nasz rynek wydawniczy dzieł Juliena Greena.

W 1967 roku Stanisław Szperling rozpoczął  pracę w wydawanym przez Zarząd Główny  Polskiego Czerwonego Krzyża miesięczniku dla nastolatków „Jestem gotów do pomocy”  (którego tytuł zmieniono potem na „Jestem”), a w dwa lata później został redaktorem naczelnym tego pisma  i głównym autorem dokonywanych w nim zmian. Dzięki ogromnej  pracowitości, kreatywności
oraz niezwykłym zdolnościom organizacyjnym z niewielkiego „branżowego” pisemka o nakładzie niespełna 20 tys. egzemplarzy (z czego ponad połowę stanowiły zwroty),  udało mu się z czasem stworzyć młodzieżowy, adresowany do szerokiego kręgu odbiorców, nowoczesny popularny magazyn o tematyce zdrowotnej, ukazujący się w nakładzie przekraczającym w okresie największego rozwoju milion egzemplarzy, który rozchodził się niemal w całości (zwroty na poziomie kilkuset egzemplarzy stanowiły zaledwie niewielki ułamek procenta i wynikały głównie z wadliwej dystrybucji pisma w poszczególnych oddziałach Ruchu). Dzięki atrakcyjnej dla młodych odbiorców tematyce (obejmującej takie zagadnienia, jak problemy okresu dojrzewania,  kultura współżycia społecznego, kształtowanie postawy humanitarnej oraz odpowiedzialnych zachowań w zakresie profilaktyki zdrowotnej, współżycia seksualnego itp.) oraz wysokiemu poziomowi merytorycznemu, przy jednoczesnym utrzymywaniu  przystępnej formy publikowanych materiałów,  „Jestem” szybko stało się rozchwytywanym przez młodzież kultowym pismem. Cieszyło się także ogromnym zaufaniem, choćby dlatego, że redakcja zawsze traktowała czytelników poważnie i odpisywała na każdy nadesłany przez nich list. W sondażu przeprowadzonym swego czasu przez tygodnik „Polityka” „Jestem” zostało uznane za jedno z najbardziej wiarygodnych polskich czasopism, zajmując pod tym względem drugie miejsca tuż za…  „Tygodnikiem Powszechnym” (!). Rangę pisma podnosiły także nazwiska publikujących w nim autorów, takich jak Irena Gumowska, Krystyna Nepomucka, Jan Parandowski, Melchior Wańkowicz, Wojciech Żukrowski, dr Michalina Wisłocka, profesorowie Andrzej Jaczewski  i Zbigniew Lew Starowicz i in. Dostarczające rzetelnej, sprawdzonej wiedzy i wyciągające do czytelnika przyjazną dłoń „Jestem” pomagało trzem pokoleniom młodych Polaków wkraczać  w dorosłość i odnajdywać się w zmieniającej się rzeczywistości. Kierujący tym pismem od prawie trzydziestu lat Redaktor u schyłku swojej kariery zawodowej (zakończonej w 1998 r.) zdążył jeszcze doprowadzić do powstania Wydawnictw Polskiego Czerwonego Krzyża, które jako dyrektor prowadził przez kilka kolejnych lat, stojąc jednocześnie na czele wchodzących w ich skład zespołów redakcyjnych miesięczników: „Jestem”, „Zdrowie” i  „Zygzak” oraz redakcji wydawnictw książkowych.

Stanisław Szperling jest jednym z trzech nie żyjących już polskich dziennikarzy (obok Jerzego Giedroycia i Jerzego Turowicza) pełniących najdłużej funkcję redaktora naczelnego. Jego profesjonalizm, nieprzeciętna osobowość oraz styl bycia i niezwykła kultura osobista, rodem z dwudziestolecia międzywojennego, sprawiały, że w bezpośrednich kontaktach budził podziw, respekt i szacunek.  I takim Go zapamiętamy.

Jan Praszczałek, członek SDP, b. wieloletni sekretarz redakcji „Jestem”

PS
Pogrzeb ŚP Red. Szperlinga  odbędzie się we wtorek 30. 03. 2021. Msza św. zostanie odprawiona o godz.  11:00 w kościele pw. Św. Teresy w Otwocku-Świdrze przy ul. Kołłątaja 80/82, po czym nastąpi wyprowadzenie na cmentarz w Otwocku.