Kategoria: Napisali, powiedzieli

Upadek jest bliski. Upadek polskich mediów prorządowych, czyli bezprawnie przejętych przez rząd i obsadzonych operetkowymi władzami TVP, PR i PAP oraz komercyjnych liberalno-lewackich przekaźnikach opinii koalicji 13 grudnia. To, co od prawie od trzech lat tam się dzieje jest karykaturą demokracji i wolności słowa

Sytuacja przypomina pożar w pustej oborze. Jest panika, chociaż inwentarzowi nic nie grozi. Pali się budynek, czyli system środków masowego przekazu w Polsce, ale nikt z rządu nie reaguje, bo w końcu – politycy KO tak uważają – to nie koalicja będzie sprzątać. A pali się w prorządowych mediach aż iskry idą.

Samolikwidacja poprzez likwidację fikcyjną

Druga część mojego tytułu jest symboliczna, bo z czasów komuny. Po stanie wojennym więźniowie polityczni reżimu Jaruzelskiego często mówili o ówczesnych PRL-owskich mediach: „Nic nie zatrzyma koła historii, nie ma powrotu pasty do tuby”. Nie była to jednak zapowiedź zemsty, ale przewidywanie przyszłości przekazu. Nikt jednak nie przewidział, że współczesne media będą się same likwidować. I to prawie 40 lat po likwidacji komunizmu. Chociaż z tą likwidacją ustroju komunistycznego, to różnie bywało…

Obawiam się, że przy okazji fikcyjnej likwidacji, nastąpi prawdziwa likwidacja mediów publicznych. A piszę o tym, bo to przecież chodzi o pieniądze wszystkich Polaków, nie tylko tych z topniejących jak lód w szklance wody grup wyborców koalicji 13 grudnia.

Do tego dodajmy samozagładę mediów prorządowych, ale komercyjnych, chociaż wzmacnianych reklamami i promocjami spółek skarbu państwa. Ten mechanizm już mniej mnie martwi, bo oprócz monitorowania nic nie możemy zrobić. Ani jako SDP ani jako dziennikarze ani jako obywatele.

Lepiej nie będzie?

Smutne? Nie. Histeria polityczna rządu zawiera silne pierwiastki destrukcyjne, które i tak strącą w niebyt fikcyjnie likwidowane TVP, PR i PAP oraz także prokoalicyjne media m.in. TVN. GW, Onet i setki drobniejszych klakierów wychwalających przez 24 godziny na dobę Tuska i jego akolitów.

Żenujące. A lepiej nie będzie. To, przypominam, w sumie spore pieniądze. Nasze. Z podatków, bo abonament RTV to już taka sama prawda, że za wszystkimi potknięciami rządu stoi prawica i kot Filemon z popularnej kreskówki dla dzieci. Nie wiem, czy oni w to wierzą, czy ulegli własnej propagandzie. W sumie wszystko jedno.

Ciąg dalszy nastąpi i będzie to wyjątkowo przykry ciąg. Dla KO i nie tylko. I nie będzie to kolejna opowieść o Szpitalu Południowym w Warszawie. No chyba, że medycy powołają tam swoją telewizję, radio, gazetę, portal, aby bronić młodych, ambitnych lekarzy.

Hubert Bekrycht

red. nacz. sdp.pl

Piotr Nisztor, dziennikarz TV Republika wygrał w sądzie m.in. z adwokatem i posłem KO Romanem Giertychem. Publicysta poinformował o tym na swoim profilu X. Chodzi o aferę taśmową z 2014 roku.

Piotr Nisztor zwrócił uwagę na argumentację sądu. „Wygrała wolność słowa! Po latach sąd prawomocnie umorzył postępowanie przeciwko mnie wytoczone przez R. Giertycha z subsydiarnego AO (w imieniu J.Rostowskiego i R.Sikorskiego) ws. afery taśmowej! Sąd podkreślił, że ujawnienie skandalu leżało w pełni (!) w interesie społecznym!” – napisał dziennikarz na X.

Uzasadnienie prawomocnego umorzenia tej sprawy powinno być pokazywane wszystkim politykom jako kwintesencją wolności słowa i roli dziennikarzy w demokratycznym kraju – podkreślił dziennikarz w wypowiedzi dla portalu TV Republika, dziękując za obronę kancelarii adw. Macieja Zaborowskiego i wszystkim prawnikom.

Wygrała wolność słowa! Po latach sąd prawomocnie umorzył postępowanie przeciwko mnie wytoczone przez R. Giertycha z subsydiarnego AO (w imieniu J.Rostowskiego i R.Sikorskiego) ws. afery taśmowej! Sąd podkreślił, że ujawnienie skandalu leżało w pełni (!) w interesie społecznym! pic.twitter.com/TxHR4KNGAO

— Piotr Nisztor 🇵🇱 (@PNisztor) June 17, 2026

„Afera taśmowa wybuchła 14 czerwca 2014 po publikacji w tygodniku >>Wprost<< stenogramów z podsłuchanych rozmów polityków. Nagrań pokazujących całkowitą patologię w szeregach członków ówczesnej PO, dokonywano od lipca 2013 do czerwca 2014 w kilku warszawskich restauracjach, a wśród kilkudziesięciu podsłuchiwanych byli m.in. urzędujący i byli ministrowie, przedsiębiorcy oraz prezesi NBP i NIK” – napisano w TV Republika

Portal przypomniał, że „rozmowy zostały podsłuchane w restauracjach Sowa & Przyjaciele, Amber Room w pałacyku Sobańskich oraz Osteria. Do nagrań jako pierwszy dotarł dziennikarz śledczy Piotr Nisztor” – podano w TV Republika.

Piotr Nisztror w ostatnim konkursie SDP otrzymał Nagrodę Watergate za dziennikarstwo śledcze. Dziennikarza wyróżniono za serię publikacji o nieprowidłowościach w KGHM Miedź za rządów koalicji Donalda Tuska.

Pisarz i dziennikarz Marek Rudnicki zapowiadział swoją kolejną książkę. To publikacja pod tytułem „Chahar Aimaq. Sprawa pływaka”. Wydawnictwa Lava Publishing Polska.

Autor przesłał nam streszczenie fabuły: „W tajemniczych okolicznościach ginie pułkownik Żandarmerii Wojskowej, sekcji nadzorującej odprawy żołnierzy wylatujących i przylatujących z misji. Niemal w tym samym czasie dowódca polskiej bazy w Afganistanie staje się obiektem zamachu. W kraju dochodzi do masowych zwolnień doświadczonych oficerów, w tym wywiadu i kontrwywiadu. Minister MON, profesor spoza układu odkrywa, że został perfidnie wykorzystany. Istotne meldunki służb specjalnych nie trafiają na jego biurko. Wkrótce staje się ofiarą zamachu. Co łączy te przenikające się zdarzenia? Co jest rezultatem intryg, a co osobistej fobii najwyżej postawionych osób w państwie? W którym momencie fałsz staje się wykładnią prawa, a pozorni sojusznicy okazują się wrogami?”

W opinii wydawnictwa ” książka >>Chahar Aimaq. Sprawa pływaka<< sprawia wrażenie solidnie skomponowanego thrillera polityczno-sensacyjnego, w którym główną rolę odgrywa przede wszystkim precyzyjna konstrukcja fabularna. Autor konsekwentnie stosuje dynamiczne przejścia między scenami, co nadaje książce rytm przypominający serialową narrację” – napisano w recenzji.

Nową książkę Rudnickiego patronatem objęło Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich.

***

Marek Rudnicki to często nagradzany pisarz i dziennikarz. Ostatnio otrzymał II nagrodę w konkursie SDP w kategorii historycznej im. Janusza Kurtyki za artykuł dotyczyczący zbrodni sowieckich „Mgła spowija niepamięć” opublikowany w „Pryzmacie Literackim”.

Rudnicki to absolwent kursu dla dziennikarzy i wydawców Związku Włoskiej Prasy. W stanie wojennym współpracował z podziemnym pismem „Orzeł Biały”, a po roku 1989 z periodykami: „Młoda Polska”, „Przedsiębiorca Zachodniopomorski”, „Solidarność ‘80”. Przez wiele lat dziennikarz tygodnika „Morze i Ziemia” oraz dziennika „Głos Szczeciński”.

Otrzymał m.in. nagrodę Ostrego Pióra BCC, Dziennikarza Roku, Nagrodę Złotej Kaczki im. Bogdana Czubasiewicza oraz ostatnio – wyróżnienie w konkursie Nagroda im. Wojciecha Dolaty.

W dorobku Marka Rudnickiego są książki o różnej tematyce, w tym – dotyczących tajemnic z zakresu paleoastronautyki („Kołowrót dziejów” i „Bękarty bogów”), thrillerów (cykl: „Szpony diabła”, „Remedium 111”, „Krwawy bursztyn”), cyklu z fabułą historyczną, dotyczącego okresu wojny polsko-bolszewickiej („Vakho. Wilcze szczenię”; ukazała się też na rynku amerykańskim pt. „Vakho. The Wolf’s Cub” oraz „Vakho. Czerwone wrota”).

Marek Rudnicki od lat szefuje Szczecińskiemu Oddziałowi SDP.