Autor: Redakcja portalu sdp.pl

Laureatem 5. edycji Konkursu im. Krzysztofa Millera, organizowanego przez „Gazetę Wyborczą”, został mieszkający w Kijowie fotoreporter Evgeniy Maloletka. Jury doceniło jego zdjęcia z Mariupola.

Nagrodzony fotoreportaż Evgeniy Maloletka zrealizował w Mariupolu tuż po ataku Rosji na Ukrainę. Wraz z operatorem wideo przez ponad dwa tygodnie dokumentował dla agencji Associated Press to, co się działo w tym mieście.  Jego zdjęcia trafiły na czołówki gazet i serwisów internetowych na całym świecie.

„Zwycięski materiał ma charakter ikoniczny, to esencja fotografii prasowej. Pojedyncze zdjęcia z tego cyklu na zawsze już pozostaną w pamięci milionów ludzi na całym świecie, którzy od 24 lutego 2022 r. śledzą losy wojny w Ukrainie. Autor był na miejscu godzinę przed wybuchem pierwszej rakiety skierowanej przez Rosję na Ukrainę. Przez 20 dni, niemalże bez przerwy dokumentował dramat Mariupola. Jego zdjęcia przerwały ciszę, w której trwały media i czytelnicy, nie mogąc uwierzyć w to, że wojna wybuchła naprawdę” – uzasadniała w laudacji wybór jury jego przewodnicząca Beata Łyżwa-Sokół.

Evgeniy Maloletka to niezależny fotograf i filmowiec mieszkający w Kijowie, pochodzący z miasta Berdiańsk w obwodzie zaporoskim we wschodniej Ukrainie. W 2015 r. został wybrany do udziału w Eddie Adams Workshop w Nowym Jorku. Większość czasu spędza we wschodniej Ukrainie, pracując nad zleceniami dla The Associated Press. Jego prace były publikowane w wielu znanych magazynach, takich jak: „Time”, „The New York Times”, „The Washington Post”, „Der Spiegel”, „Newsweek”, „The Independent”, „El Pais”, „The Guardian” czy „The Telegraph”.

W ramach 5. edycji konkursu przyznana została również nagroda Fundacji „Gazety Wyborczej” w kategorii „Wolność, solidarność, tolerancja”, której laureatem został Jędrzej Nowicki za zdjęcia z Podlasia dotyczące kryzysu uchodźczego w pobliżu granicy polsko-białoruskiej.

Redakcja „Gazety Wyborczej” Nagrodę im. Krzysztofa Millera za odwagę patrzenia ustanowiła w 2018 r. Upamiętnia ona wybitnego, wieloletniego fotoreportera tej gazety. Celem konkursu jest promocja fotografii o wyjątkowych wartościach dziennikarskich, wyróżniających się pogłębionym, rzetelnym i odważnym spojrzeniem na trudne tematy społeczne, polityczne, ekonomiczne i kulturowe.

opr. jka, źródło: Agora

1 stycznia 2023 roku o godz. 20.20 TVP1 pokaże premierowy odcinek „„Domu pod Dwoma Orłami”. Serial wyreżyserował Waldemar Krzystek, a w rolach głównych zobaczymy m.in.: Karolinę Gruszkę, Agnieszkę Mandat, Małgorzatę Zajączkowską i Sonię Mietielicę.

Akcja serialu rozpoczyna się latem roku 1997. Marianna (Sonia Mietielica) studentka architektury, wraca ze stypendium w USA do rodzinnego domu we Wrocławiu. Jej matka Helena Lach (Agnieszka Mandat), z zawodu stomatolog, to wiecznie zapracowana, oddalona od rodziny perfekcjonistka. Babcia Zofia Szablewska (Małgorzata Zajączkowska), jest przeciwieństwem Heleny. Pełna energii, ciepła i humoru, bezgranicznie kocha Mariannę. Marianna przyjeżdża do Polski z narzeczonym Paulem (Thomas Christian), którego rodzina ma polskie korzenie i który postanowił odwiedzić ich rodzinne strony na dawnych Kresach.

W nocy woda zalewa tytułowy Dom pod Dwoma Orłami. Babcia Zofia dostaje udaru i trafia do szpitala. Kiedy woda opada, parter domu wygląda jak pobojowisko. W piwnicy zapada się posadzka. Z odsłoniętej w ten sposób skrytki Marianna wydobywa stare poniemieckie dokumenty, zdjęcia, plany i pamiętnik Lisy Weber (Karolina Rzepa) i jej brata Karla (Adrian Zaremba). W ten sposób bohaterka poznaje zaskakujące wojenne losy rodzeństwa. Dziennik urywa się w dramatycznym momencie, kiedy Karl ucieka z Breslau.

Tymczasem babcia Zofia wraca ze szpitala do domu i niespodziewanie zaczyna opowiadać Mariannie skrywaną przez lata prawdę o swoim życiu. Wspomina m.in. o wielkiej, szczęśliwej rodzinie Szablewskich z małej kresowej wsi Nowosioło, o swoim uwielbiany mężu Antonim (Grzegorz Małecki), o synu Zbigniewie (Eryk Lenartowicz), o Wasylce (Andrey Zhuravskyi) ukraińskim pasierbie wychowanym jak syn w ich dworze. O rodzicach, o niewidomym bracie Maurycym (Mateusz Rusin), o ukochanej kucharce Oldze (Natella Treytakova), o oszukanym przez Rosjan Ukraińcu Jamrożym (Philipp Mogilnitskiy). We wspomnieniach wraca zsyłka do Kazachstanu, po której Zofia (Karolina Gruszka) stała się wrakiem człowieka. Jej rodzinne strony nie należą teraz do Polski, tylko do ZSRR. Jako repatriantka ze Wschodu ląduje we Wrocławiu. Zamieszkuje w Domu pod Dwoma Orłami z oficerem bezpieki, Janem Liskim (Andrzej Konopka). Rozpoczyna poszukiwania bliskich.

opr. jka, źródło: Telewizja Polska

Magazyn „Time” wyróżnił swoim tytułem Człowieka Roku 2022 prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego oraz „ducha Ukrainy”.

„Za udowodnienie, że odwaga może być równie zaraźliwa jak strach, za inspirowanie ludzi i narodów do jednoczenia się w obronie wolności, za przypomnienie światu o kruchości demokracji i pokoju – Wołodymyr Zełenski i >duch Ukrainy< są osobowościami roku TIME 2022″ – napisał w uzasadnieniu redaktor naczelny amerykańskiego magazynu „Time” Edward Felsenthal.

Podkreślił, że decyzja Zełenskiego, aby nie uciekać z Kijowa, ale pozostać i zgromadzić poparcie, była kluczowa dla przebiegu tej wojny. Felsenthal dodał, że tegoroczny wybór Człowieka Roku „Time”, „nigdy nie był tak oczywisty.

Tytuł Człowieka Roku tygodnik „Time” przyznaje od 1927 roku. Otrzymuje go człowiek, grupa, maszyna lub idea mające największy wpływ na wydarzenia na świecie w danym roku. Może to być wpływ pozytywny jak i negatywny.

opr. jka, źródło: pap.pl

Jacek Kurski, były prezes TVP, został alternate executive director szwajcarsko-polskiej konstytuanty w grupie Banku Światowego w Waszyngtonie.

Informację o nowym miejscu pracy Jacek Kurski przekazał w środę na Twitterze.

„Potwierdzam: podjąłem zgodną z moim wykszt i dośw menadż. pracę jako alternate executive director w Banku Światowym świadomy że oznacza to rezygn z części aktyw publ czy ambicji polit. Zawsze myślałem że nie ma życia poza polityką. Otóż jest. Wiem że tu też dobrze przysłużę się Polsce” – napisał były prezes Telewizji Polskiej.

Wiadomość tę potwierdził później Narodowy Bank Polski.

„W grudniu br. Pan Jacek Kurski rozpoczął pracę jako Alternate Executive Director szwajcarsko-polskiej konstytuanty w Grupie Banku Światowego w Waszyngtonie.

Obok Polski i Szwajcarii w jej skład wchodzą: Azerbejdżan, Kazachstan, Kirgistan, Serbia, Tadżykistan, Turkmenistan oraz Uzbekistan. Kandydatura Pana Jacka Kurskiego na stanowisko Alternate Executive Director została zgłoszona przez Prezesa NBP jako Gubernatora RP w Banku Światowym” – wyjaśniał w komunikacie NBP.

Na początku września br. Rada Mediów Narodowych niespodziewanie odwołała Jacka Kurskiego z funkcji prezesa Telewizji Polskiej. Na jego miejsce powołano Mateusza Matyszkowicza, dotychczasowego członka zarządu TVP. Spekulowano wówczas, że Jacek Kurski może wrócić do polityki.

opr. jka, źródła: Twitter, NBP

Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski uznany został przez „Financial Times” Człowiekiem Roku 2022. Według brytyjskiego dziennika stał się on uosobieniem odwagi i odporności narodu ukraińskiego w walce z rosyjską agresją.

Zełenski został porównany do brytyjskiego premiera z czasów II wojny światowej Winstona Churchilla, który w czasie niemieckich bombardowań swoimi wystąpieniami w radiu mobilizował społeczeństwo. Prezydent Ukrainy zaś, jak napisał FT, wykorzystuje media społecznościowe do  „nieustannej kampanii na rzecz zachodniego wsparcia militarnego i finansowego, zmieniając los swojego narodu w moralną dźwignię wpływu na przywódców Europy i Stanów Zjednoczonych”.

opr. jka, źródło: pap.pl

Nie żyje Jarosław Kawecki, wieloletni dziennikarz Polskiego Radia związany m.in. z Radiem Kierowców. Korespondent PR3 w Holandii. Nagrodzony Złotym Mikrofonem w 2019 r. Miał 67 lat.

Pogrzeb odbędzie się w piątek 9 grudnia w Białowieży.

– Informacje Radia Kierowców, które prezentował na antenie, to były małe dzieła sztuki, nierzadko małe felietoniki. Nie tylko suche informacje. Potrafił skłonić do zastanowienia, potrafił sprowokować kierowców i pasażerów do tego, żeby wzajemnie siebie zauważali. Umiał sprowokować słuchaczy do gorących dyskusji, które trwały czasem cały jego dyżur – wspominał Jarosława Kaweckiego cytowany przez IAR dyrektor Programu 1 Polskiego Radia Marcin Kusy.

Red. Jarosław Kawecki był związany z Polskim Radiem od lat siedemdziesiątych. Pierwotnie w Rozgłośni Harcerskiej, trafił na praktyki studenckie do Andrzeja Turskiego i dzięki niemu znalazł się w pierwszym zespole Trójki. Obrosły legendą jego wspaniałe montaże (wtedy jeszcze z taśm na stole montażowym) gdzie potrafił wycinać z przegranych z płyt utworów trzaski lub sprawić, że The Rolling Stonesi śpiewali po polsku i to brzydkie wyrazy.  Jego wielki talent, wiedza, ucho i nerw radiowca sprawiały, że był dla wielu kolegów wzorem, a nawet ze zwykłego serwisu czy informacji o wypadkach drogowych potrafił stworzyć prawdziwa radiową perełkę. W stanie wojennym nie powrócił na antenę, został managerem grupy Rezerwat, by w 1982 r. wyjechać na emigrację do Holandii. Od 1992 r. był stałym korespondentem Programu 3 Polskiego Radia w Holandii. Po powrocie do Polski w 1995 r. pracował w Trójce jako dziennikarz – prowadził poranki, ale też zajął się produkcją dżingli. Od 2013 r. w Jedynce, gdzie prowadził audycje Radia Kierowców. Jego miniatury przeszły do historii – w 2019 r. odebrał za nie Złoty Mikrofon. Od kilku lat był na emeryturze.  Zmarł 2 grudnia w Białowieży. Miał 67 lat.

Pogrzeb odbędzie się w kościele pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Białowieży w piątek 9.12.2022 r. o godz. 12:00 a uroczystości żałobne zakończą się na miejscowym cmentarzu.

opr. jka, źródła: MŚM, Polskie Radio, emodKS

Maria Dłużewska w kategorii „Obraz”, Łukasz Borowicz – „Muzyka”, Andrzej Zybertowicz – „Słowo” oraz Leszek Długosz – „Idea” – to tegoroczni laureaci Nagród Mediów Publicznych.

Nagrody Mediów Publicznych przyznawane są osobom ważnym dla rozwoju kultury narodowej. Laureatów wyłoniły niezależne kapituły powołane przez organizatorów w każdej z kategorii: Telewizja Polska – „Obraz”, Polskie Radio – „Muzyka”, PAP – „Słowo” oraz regionalne rozgłośnie Polskiego Radia – „Idea”. Zwycięzców poszczególnych kategorii ogłoszono w poniedziałek podczas gali w siedzibie Telewizji Polskiej, otrzymali oni statuetki oraz nagrody finansowe.

Laureatką Nagrody Mediów Publicznych w kategorii „Obraz” została Maria Dłużewska – reżyserka i scenarzystka. Nominowana za twórczość dokumentalną o tematyce historycznej, za otwartość na świat i troskę o polskie dziedzictwo, za konsekwentne rozbudzanie świadomości, za kreatywne wykorzystywanie nowoczesnych technik medialnych w umacnianiu postaw patriotycznych.

Nagrodę w kategorii „Muzyka” Polskie Radio przyznało dyrygentowi Łukaszowi Borowiczowi za promocję polskiej muzyki za granicą oraz za jego inicjatywy koncertowe i wydawnicze, które przywracają zapomniane dzieła polskiej literatury symfonicznej i operowej.

W kategorii „Słowo” Nagrodę Mediów Publicznych otrzymał socjolog i publicysta prof. Andrzej Zybertowicz, społeczny doradca prezydenta Andrzeja Dudy. Jak stwierdzono w uzasadnieniu, twórczość Andrzeja Zybertowicza nie jest literaturą zwykłą ani niezwykłą, tylko literaturą faktu. Faktu naukowego dostrzeżonego okiem bystrego socjologa, objaśnionego i zinterpretowanego bez oglądania się na obowiązuje w danym momencie „naukowe” trendy.

Laureatem Mediów Publicznych w kategorii „Idea” został Leszek Długosz, legendarny współtwórca Piwnicy pod Baranami, poeta, pieśniarz, kompozytor i felietonista.

opr. jka, źródła: TVP, Polskie Radio