Autor: Redakcja portalu sdp.pl

Jacek Kurski, były prezes TVP, został alternate executive director szwajcarsko-polskiej konstytuanty w grupie Banku Światowego w Waszyngtonie.

Informację o nowym miejscu pracy Jacek Kurski przekazał w środę na Twitterze.

„Potwierdzam: podjąłem zgodną z moim wykszt i dośw menadż. pracę jako alternate executive director w Banku Światowym świadomy że oznacza to rezygn z części aktyw publ czy ambicji polit. Zawsze myślałem że nie ma życia poza polityką. Otóż jest. Wiem że tu też dobrze przysłużę się Polsce” – napisał były prezes Telewizji Polskiej.

Wiadomość tę potwierdził później Narodowy Bank Polski.

„W grudniu br. Pan Jacek Kurski rozpoczął pracę jako Alternate Executive Director szwajcarsko-polskiej konstytuanty w Grupie Banku Światowego w Waszyngtonie.

Obok Polski i Szwajcarii w jej skład wchodzą: Azerbejdżan, Kazachstan, Kirgistan, Serbia, Tadżykistan, Turkmenistan oraz Uzbekistan. Kandydatura Pana Jacka Kurskiego na stanowisko Alternate Executive Director została zgłoszona przez Prezesa NBP jako Gubernatora RP w Banku Światowym” – wyjaśniał w komunikacie NBP.

Na początku września br. Rada Mediów Narodowych niespodziewanie odwołała Jacka Kurskiego z funkcji prezesa Telewizji Polskiej. Na jego miejsce powołano Mateusza Matyszkowicza, dotychczasowego członka zarządu TVP. Spekulowano wówczas, że Jacek Kurski może wrócić do polityki.

opr. jka, źródła: Twitter, NBP

Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski uznany został przez „Financial Times” Człowiekiem Roku 2022. Według brytyjskiego dziennika stał się on uosobieniem odwagi i odporności narodu ukraińskiego w walce z rosyjską agresją.

Zełenski został porównany do brytyjskiego premiera z czasów II wojny światowej Winstona Churchilla, który w czasie niemieckich bombardowań swoimi wystąpieniami w radiu mobilizował społeczeństwo. Prezydent Ukrainy zaś, jak napisał FT, wykorzystuje media społecznościowe do  „nieustannej kampanii na rzecz zachodniego wsparcia militarnego i finansowego, zmieniając los swojego narodu w moralną dźwignię wpływu na przywódców Europy i Stanów Zjednoczonych”.

opr. jka, źródło: pap.pl

Nie żyje Jarosław Kawecki, wieloletni dziennikarz Polskiego Radia związany m.in. z Radiem Kierowców. Korespondent PR3 w Holandii. Nagrodzony Złotym Mikrofonem w 2019 r. Miał 67 lat.

Pogrzeb odbędzie się w piątek 9 grudnia w Białowieży.

– Informacje Radia Kierowców, które prezentował na antenie, to były małe dzieła sztuki, nierzadko małe felietoniki. Nie tylko suche informacje. Potrafił skłonić do zastanowienia, potrafił sprowokować kierowców i pasażerów do tego, żeby wzajemnie siebie zauważali. Umiał sprowokować słuchaczy do gorących dyskusji, które trwały czasem cały jego dyżur – wspominał Jarosława Kaweckiego cytowany przez IAR dyrektor Programu 1 Polskiego Radia Marcin Kusy.

Red. Jarosław Kawecki był związany z Polskim Radiem od lat siedemdziesiątych. Pierwotnie w Rozgłośni Harcerskiej, trafił na praktyki studenckie do Andrzeja Turskiego i dzięki niemu znalazł się w pierwszym zespole Trójki. Obrosły legendą jego wspaniałe montaże (wtedy jeszcze z taśm na stole montażowym) gdzie potrafił wycinać z przegranych z płyt utworów trzaski lub sprawić, że The Rolling Stonesi śpiewali po polsku i to brzydkie wyrazy.  Jego wielki talent, wiedza, ucho i nerw radiowca sprawiały, że był dla wielu kolegów wzorem, a nawet ze zwykłego serwisu czy informacji o wypadkach drogowych potrafił stworzyć prawdziwa radiową perełkę. W stanie wojennym nie powrócił na antenę, został managerem grupy Rezerwat, by w 1982 r. wyjechać na emigrację do Holandii. Od 1992 r. był stałym korespondentem Programu 3 Polskiego Radia w Holandii. Po powrocie do Polski w 1995 r. pracował w Trójce jako dziennikarz – prowadził poranki, ale też zajął się produkcją dżingli. Od 2013 r. w Jedynce, gdzie prowadził audycje Radia Kierowców. Jego miniatury przeszły do historii – w 2019 r. odebrał za nie Złoty Mikrofon. Od kilku lat był na emeryturze.  Zmarł 2 grudnia w Białowieży. Miał 67 lat.

Pogrzeb odbędzie się w kościele pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Białowieży w piątek 9.12.2022 r. o godz. 12:00 a uroczystości żałobne zakończą się na miejscowym cmentarzu.

opr. jka, źródła: MŚM, Polskie Radio, emodKS

Maria Dłużewska w kategorii „Obraz”, Łukasz Borowicz – „Muzyka”, Andrzej Zybertowicz – „Słowo” oraz Leszek Długosz – „Idea” – to tegoroczni laureaci Nagród Mediów Publicznych.

Nagrody Mediów Publicznych przyznawane są osobom ważnym dla rozwoju kultury narodowej. Laureatów wyłoniły niezależne kapituły powołane przez organizatorów w każdej z kategorii: Telewizja Polska – „Obraz”, Polskie Radio – „Muzyka”, PAP – „Słowo” oraz regionalne rozgłośnie Polskiego Radia – „Idea”. Zwycięzców poszczególnych kategorii ogłoszono w poniedziałek podczas gali w siedzibie Telewizji Polskiej, otrzymali oni statuetki oraz nagrody finansowe.

Laureatką Nagrody Mediów Publicznych w kategorii „Obraz” została Maria Dłużewska – reżyserka i scenarzystka. Nominowana za twórczość dokumentalną o tematyce historycznej, za otwartość na świat i troskę o polskie dziedzictwo, za konsekwentne rozbudzanie świadomości, za kreatywne wykorzystywanie nowoczesnych technik medialnych w umacnianiu postaw patriotycznych.

Nagrodę w kategorii „Muzyka” Polskie Radio przyznało dyrygentowi Łukaszowi Borowiczowi za promocję polskiej muzyki za granicą oraz za jego inicjatywy koncertowe i wydawnicze, które przywracają zapomniane dzieła polskiej literatury symfonicznej i operowej.

W kategorii „Słowo” Nagrodę Mediów Publicznych otrzymał socjolog i publicysta prof. Andrzej Zybertowicz, społeczny doradca prezydenta Andrzeja Dudy. Jak stwierdzono w uzasadnieniu, twórczość Andrzeja Zybertowicza nie jest literaturą zwykłą ani niezwykłą, tylko literaturą faktu. Faktu naukowego dostrzeżonego okiem bystrego socjologa, objaśnionego i zinterpretowanego bez oglądania się na obowiązuje w danym momencie „naukowe” trendy.

Laureatem Mediów Publicznych w kategorii „Idea” został Leszek Długosz, legendarny współtwórca Piwnicy pod Baranami, poeta, pieśniarz, kompozytor i felietonista.

opr. jka, źródła: TVP, Polskie Radio

Polskie Radio i Spółka Celowa Pałac Saski przygotowały multimedialny i interaktywny  serwis internetowy dzięki któremu będzie można dokładnie poznać historię zachodniej pierzei placu Piłsudskiego w Warszawie, gdzie stały Pałac Saski i Pałac Brühla.

Przed II wojną zachodnia pierzeja placu Piłsudskiego była jednym z najważniejszych, najbardziej reprezentacyjnych miejsc w kraju. Przez niemal 300 lat znajdujące się tutaj budynki – Pałac Saski i Pałac Brühla – były świadkami przełomowych wydarzeń w historii Polski. Wraz ze zniszczeniem gmachów przez niemieckich okupantów pod koniec II wojny światowej, Polacy stracili część swojego dziedzictwa.

Planowana odbudowa Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla i kamienic przy ul. Królewskiej to okazja, by przypomnieć niezwykłe wydarzenia, których tłem były te budynki. Co skomponował tutaj małoletni Fryderyk Chopin? W którym gabinecie w Pałacu Saskim złamano szyfr Enigmy? Kiedy w Warszawie pojawiła się pierwsza winda? Jaki związek ma Pałac Saski ze wspólną walką Polaków i Ukraińców przeciwko Rosji? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań można poznać podczas niezwykłej wirtualnej podróży przez dzieje zachodniej pierzei placu Piłsudskiego, do której zapraszają twórcy serwisu odkryjpalacsaski.pl.

Platforma, przygotowana dzięki współpracy Polskiego Radia i Spółki Celowej powołanej dla odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla i kamienic przy ul. Królewskiej, zawiera setki ilustracji, dziesiątki ciekawostek, animacji i infografik oraz łamigłówki. Serwis dostępny jest w pięciu wersjach językowych: polskiej, angielskiej, niemieckiej, ukraińskiej i rosyjskiej.

opr. jka, źródło: Polskie Radio