Konkurs dziennikarski Wielkopolskiego i Lubuskiego Oddziału SDP 2024 ogłoszony

Wielkopolski Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich  we współpracy z Lubuskim Oddziałem SDP ogłasza konkurs o Nagrody Dziennikarskie 2024 w  następujących kategoriach:

  • Nagroda Główna WO SDP
  • Nagroda Virtuti Civili
  • Nagroda im. Wojciecha Dolaty
  • Nagroda dla Młodych Dziennikarzy im. Wojciecha Cieślewicza.

Termin nadsyłania zgłoszeń – 15 maja 2024 r . W konkursie mogą brać udział dziennikarze prasowi, radiowi, telewizyjni, internetowi, którzy są związani zawodowo z Wielkopolską i/lub Województwem Lubuskim lub publikują materiały dziennikarskie na tematy związane z Wielkopolską lub Województwem Lubuskim. Zgłaszane prace muszą być opublikowane w okresie od  1 lutego 2022 r. do 31 grudnia 2023 r.

Nagroda Główna WO i LO SDP , jak co roku, zostanie przyznana za najciekawszy, najbardziej wartościowy materiał dziennikarski, poruszający najbardziej aktualne i najistotniejsze problemy społeczne i polityczne. Nagroda Virtuti Civili zostanie przyznana za szczególną odwagę dziennikarza w podejmowaniu i realizacji trudnych oraz społecznie ważnych tematów. Nagroda im. Wojciecha Dolaty zostanie przyznana osobie, której dziennikarstwo wyróżnia się szczególną rzetelnością i fachowością. Nagroda dla Młodych Dziennikarzy zostanie przyznana autorom poniżej 35 roku życia. Od 2023 roku Nagroda dla Młodych Dziennikarzy nosi imię Wojciecha Cieślewicza , 29-letniego dziennikarza „Głosu Wielkopolskiego”, który 13 lutego 1982 r. został śmiertelnie pobity przez ZOMO. Fundatorem i patronem  tej nagrody jest NSZZ „Solidarność” Region Wielkopolska. Fundatorem Nagrody Głównej i pozostałych jest Zarząd WO SDP.

W tym roku także Zarząd Wielkopolskiego Oddziału SDP przyzna po raz trzeci  specjalne wyróżnienie –  Laur Wielkopolskiego Oddziału SDP  dla dziennikarza, którego praca na przestrzeni lat wyróżnia się ze względu na szczególne przestrzeganie etosu dziennikarza oraz zawodowy warsztat i dorobek. W 2022 roku Laur Wielkopolskiego Oddziału SDP otrzymała red. Barbara Miczko -Malcher, reportażystka Radia Poznań, pracująca w nim nieprzerwanie ponad 50 lat oraz red. Sławomir Kmiecik, były dziennikarz i zastępca redaktora naczelnego Głosu Wielkopolskiego, autor książek na temat „przemysłu pogardy”. W ubiegłym roku Laur WO SDP otrzymała red. Grażyna Wrońska z Radia Poznań, pracująca w nim od 1965 r.  oraz red. Piotr Lisiewcz z Gazety Polskiej i z TV Republika .

Nagroda Główna WO i LO SDP , jak co roku, zostanie przyznana za najciekawszy, najbardziej wartościowy materiał dziennikarski, poruszający najbardziej aktualne i najistotniejsze problemy społeczne i polityczne. Nagroda Virtuti Civili zostanie przyznana za szczególną odwagę dziennikarza w podejmowaniu i realizacji trudnych oraz społecznie ważnych tematów. Nagroda im. Wojciecha Dolaty zostanie przyznana osobie, której dziennikarstwo wyróżnia się szczególną rzetelnością i fachowością. Nagroda dla Młodych Dziennikarzy zostanie przyznana autorom poniżej 35 roku życia.

W konkursie dziennikarze mogą zgłaszać się sami, mogą być zgłaszani przez redakcje lub przez dziennikarzy – członków WO i LO SDP oraz instytucje i organizacje za zgodą i wiedzą zgłaszanego dziennikarza. Zgłoszenia dziennikarzy przyjmowane są wyłącznie drogą elektroniczną. Podpisaną i zeskanowaną kartę zgłoszenia Zgłoszenia należy przesłać  na adres: [email protected] .

Zgłoszenie do Konkursu WO SDP powinno zawierać także kopię zgłaszanego materiału w pliku pdf (kopia opublikowanej wersji artykułu z prasy drukowanej czy Internetu) . Materiały radiowe i telewizyjne należy przesłać w postaci linku do audycji opublikowanych i dostępnych w Internecie lub pliku MP3 i MP4 (lub innego) do pobrania (np. przez wetransfer.com).

Jedna osoba na Konkurs może nadesłać maksymalnie trzy materiały (teksty, audycje radiowe lub telewizyjne).

Regulamin Konkursu jest TUTAJ.

Karta zgłoszenia jest TUTAJ.

Specyfikacja  zgłaszanych materiałów jest TUTAJ.

W imieniu zarządów Wielkopolskiego i Lubuskiego Oddziału  SDP zachęcamy do udziału w Konkursie!

AGNIESZKA ROMASZEWSKA pozywa Telewizję Polską

Agnieszka Romaszewska, wieloletnia dziennikarka Telewizji Polskiej i twórczyni Biełsatu, niedawno zwolniona dyscyplinarnie, poinformowała o złożeniu pozwu przeciwko TVP.

„Szanowni Państwo, wczoraj właśnie złożyłam pierwszy pozew przeciw TVP, kolejny w przyszłym tygodniu. To jednak nie powinno tak być, że po 32 latach pracy wyrzuca się człowieka jak śmieć” – napisała w czwartek Agnieszka Romaszewska na swoim profilu na Facebooku.

„Czy wcześniej robiono takie rzeczy? Tak owszem. Pamiętam choćby przypadki Andrzej Szozda i Jerzy Sosnowski i ileś innych.

Ale jeszcze bardziej nie powinno być tak, że bez specjalnego powodu odbiera się komuś, pod koniec jego zawodowej kariery, projekt, który był dla niego więcej niż pracą, a któremu poświęcił 18 lat swojego życia – rezygnując na jego rzecz właściwie ze wszystkiego: z życia prywatnego z rozrywek, podtrzymywania relacji towarzyskich. I powiedzmy sobie szczerze: tylko dzięki takiemu poziomowi zaangażowania ten projekt powstał, przetrwał i odniósł sukces, którego właściwie nikt nie neguje…” – dodała.

W dalszej części swojego wpisu Agnieszka Romaszewska podkreśliła: „Nie powinno tak być, że wsadza się klin w zbudowany z wielkim trudem przez lata, zgrany, dobry, profesjonalny zespół, rozbija jego solidarność, niszczy przyjaźnie, że od ludzi w gruncie rzeczy oczekuje się by w trosce o przyszłość ważnego projektu i własną w trzy tygodnie po wywaleniu założycielki i szefowej udawali, że jest super i że nic się nie stało”.

Jej zdaniem, takie działanie „w normalnym kraju nie powinno uchodzić na sucho”.

Dziennikarka założyła na portalu zrzutka.pl zbiórkę na pokrycie kosztów pozwu.

„Wszelkie pieniądze które uda się zebrać ponad to co konieczne na sprawę – przekażę na Fundację Strefa Solidarności, która wspiera poszczególne projekty Biełsatu” – zaznaczyła Agnieszka Romanowska.

Wieloletnia dziennikarka TVP i twórczyni Biełsatu została zwolniona z Telewizji Publicznej w połowie marca.

Agnieszka Romaszewska, szefowa Biełsatu, została zwolniona

Przeciwko tej skandalicznej decyzji protestował Zarząd Główny SDP oraz Zjazd Delegatów SDP, czyli najwyższa władza Stowarzyszenia.

 

Protest Zarządu Głównego SDP przeciwko zwolnieniu z pracy w TVP dyr. Agnieszki Romaszewskiej-Guzy

Bekrycht: PO WYRZUCENIU ROMASZEWSKIEJ Z TVP W MOSKWIE STRZELAJĄ SZAMPANY

„Nie trzeba nikogo przekonywać o zasługach redaktor Agnieszki Romaszewskiej – Guzy. Opozycjonistka antykomunistyczna, rzetelna dziennikarka pracująca od lat 90. XX w. w TVP zawsze była wzorem uczciwego wykonywania naszego zawodu. Po stworzeniu telewizji Biełsat, jako szefowa unikatowej w Europie Środkowej i Wschodniej instytucji jak nikt inny rozumie potrzebę przekazywania prawdziwych informacji na tereny Białorusi, Rosji i innych państw byłego bloku sowieckiego. Jej zwolnienie traktujemy de facto jako próbę przerwania tej misji i początek likwidacji Biełsatu przez polskie władze” – napisali delegaci Zjazdu w swoim stanowisku.

opr. jka, źródło: Facebook/Agnieszka Romaszewska

Serwis money.pl wzmacnia redakcję. Chce stawiać na treści premium

Należący do Wirtualnej Polski money.pl wdraża nową strategię rozwoju serwisu. Ma w nim pojawić się więcej treści premium, zarówno w formie tekstów, jak i materiałów wideo. Od maja redakcję wzmocnią Grzegorz Osiecki i Tomasz Żółciak, a od czerwca Grzegorz Siemionczyk.

Na stronie money.pl ma zostać wydzielona specjalna sekcja treści premium. Redakcja przygotowuje do niej nowe formaty i eksperckie raporty dotyczące gospodarki. Od maja zespół money.pl wzmocnią Grzegorz Osiecki i Tomasz Żółciak, przychodzący z „Dziennika Gazety Prawnej”. W czerwcu pracę rozpocznie zaś Grzegorz Siemionczyk, dotychczas związany z „Rzeczpospolitą’.

Grzegorz Osiecki to dziennikarz i publicysta piszący o kwestiach politycznych, ekonomicznych i społecznych. W „Dzienniku Gazecie Prawnej” pracował od 2009 roku.. Jest laureatem Grand Press Economy w 2019 roku

Tomasz Żółciak jako dziennikarz i publicysta zajmuje się tematami gospodarczymi, samorządowymi i politycznymi. Poprzednio zawiązany z „Dziennikiem Gazetą Prawną od 2010 roku.

Grzegorz Siemionczyk jest dziennikarzem i publicystą specjalizującym się w tematyce makroekonomicznej. Do czerwca związany z „Rzeczpospolitą” i gazetą giełdy „Parkiet”. Laureat Nagrody Dziennikarskiej im. Mariana Krzaka. W 2020 r. otrzymał Grand Press Economy. Kilkukrotnie nagradzany w konkursie NBP im. Władysława Grabskiego.

opr. jka, źródło: Wirtualna Polska

 

LeoPolka. Potrójny Jubileusz redaktor Marii Woś

W urokliwym wnętrzu  Dworu Polskiego we Wrocławiu 22 marca miała miejsce podniosła uroczystość.  Tego dnia  z inicjatywy Oddziału Dolnośląskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich świętowano jubileusz dziewięćdziesiątych urodzin, sześćdziesięciosześciolecia pracy radiowej i  pięćdziesięciolecia przynależności do SDP redaktor Marii Woś. 

W spotkaniu  z Jubilatką, poza dziennikarzami reprezentującymi struktury regionalne  stowarzyszania oraz nieliczną grupą przedstawicieli mediów dolnośląskich, uczestniczył prezes SDP Krzysztof Skowroński. Wręczając  bukiet kwiatów – w barwach szczególnie bliskich Jubilatce –  w słowach pozdrowień wyraził w imieniu zgromadzonych  radość i zaszczyt uczestniczenia w tak wyjątkowym wydarzeniu. Pochylając się nad bogactwem dzieł życia Jubilatki podkreślił jednocześnie, iż nie są one jedynie owocem wspaniale uformowanego umysłu, lecz również niezliczonych  porywów wielkiego serca, wrażliwego na ludzką krzywdę i doświadczaną gorycz.  Nawiązując do lwowskich korzeni Marii Woś oraz  niezłomnego pielęgnowania przez Nią pamięci o niegdysiejszej  historii  i atmosferze miasta,  podkreślił  zasługi  na niwie dziennikarskiej oraz wkład w rozwój kultury nie tylko Wrocławia i Dolnego Śląska, lecz również całego kraju. Składając w imieniu społeczności dziennikarzy polskich  życzenia  prezes Skowroński winszował Czcigodnej Jubilatce  wiele sił w pracy na rzecz wartości,  którym od wielu już lat  tak niestrudzenie służy, a także zdrowia oraz dalszej życzliwości od przyjaciół, których tak wielu ma w gronie dziennikarzy.

Urodzona 22 marca 1934 we Lwowie Maria Woś w czerwcu 1946 r. ekspatriowana została do Wrocławia. Tutaj ukończyła studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim.  Po trzyletnim epizodzie nauczania języka polskiego w IX Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu,  od 1958 r.  zatrudniona  została w Rozgłośni Wrocławskiej Polskiego Radia . Pracowała kolejno w redakcjach: Łączności ze Słuchaczami,  Młodzieżowej, Oświatowej i Literackiej. Jest autorką wielu audycji literackich i muzycznych, a także słuchowisk, reportaży i felietonów.

W grudniu 1981 r. w związku z wprowadzeniem stanu wojennego w ramach protestu zrezygnowała z pracy w radiu. Od lutego 1982 współpracowała z Arcybiskupim Komitetem Charytatywnym we Wrocławiu uczestnicząc w procesach politycznych i dokumentując ich przebieg. Zatrzymana 16 listopada 1983 r. i wypuszczona na wolność, na kilka miesięcy zawiesiła swa działalność w sekcji procesowej, by podjąć ją na nowo w 1984 r. i kontynuować aż do 1989 r.  Swe zaangażowanie na rzecz represjonowanych łączyła od grudnia 1982 r. z nauczaniem języka polskiego kolejno w kilku wrocławskich liceach i technikach.

Wiosną 1989 r. Maria Woś w związku oficjalnym zgłoszeniem bloków wyborczych podjęła współpracę z Komitetem Obywatelskim „Solidarność”, by w ramach prowadzonej kampanii przygotowywać audycje wyborcze prezentowane na antenie Polskiego Radia Wrocław. W 1990 r. wierna powołaniu dziennikarskiemu powróciła do pracy we wrocławskiej rozgłośni, gdzie wygłaszane do dziś felietony gromadzą  przed odbiornikami radiowymi rzesze wiernych słuchaczy oczekujących bogatej erudycją i wrażliwością autorki pogłębionej refleksji.

Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte ubiegłego już stulecia to również czas współpracy Marii Woś z prasą katolicką: „Niedzielą”, „Gościem Niedzielnym” i „Nowym Życiem”. Ponadto w  okresie  od 1994  do 1999 r, dzieliła się  jako wykładowca swą wiedzą ze słuchaczami Podyplomowym Studium Dziennikarstwa na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, wspierając również swym doświadczeniem działalność Katolickiego Radia Rodzina.

Dnia 17 listopada 2023 r. w Państwowym Instytucie Wydawniczym miała miejsce premiera książki Marii Woś  „LeoPolka … a ja się ze Lwowa nie ruszę za próg …”.  Napisana autobiografia –  ujawniając skalę talentu autorki – stanowi swoistego rodzaju jej  Opus  Vitae pod względem literackim wyjątkowe oraz będące jednocześnie źródłem bogatej wiedzy historycznej o minionym  już bezpowrotnie okresie.

Wyrazem zasłużonego w pełni uznania dla dziennikarskich zasług Marii Woś są przyznane jej licznie odznaczenia i nagrody. Spośród nich  wspomnieć należy:  Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Czcigodna Jubilatko wdzięczni za dotychczasową możliwość spotkań z Tobą i czerpania z bogactwo Twej osobowości oraz intelektu,  pragniemy ponowić  z serc naszych płynące życzenia  plurimos annos  dalszego życia i twórczej pracy.

Stanisław A. Bogaczewicz

Fot. Jan Poniatowski i Stanisław Antoni Bogaczewicz

 

Maria Przełomiec, prowadząca „Studio Wschód”, po 17 latach odeszła z TVP

Maria Przełomiec, która od 2007 roku prowadziła program „Studio Wschód”, pożegnała się z TVP. Jej audycja ponad trzy miesiące temu zniknęła z anteny telewizji publicznej.

„Po 17 latach kończy się moja przygoda ze Studiem Wschód. Żałuję, że niknie program informujący o sytuacji za naszą wschodnią granicą, ale to co się dzieje na świecie jest zbyt ważne, by rezygnować z komentowania tych wydarzeń, dlatego już myślę o nowym projekcie. Do zobaczenia” – napisała Maria Przełomiec w serwisie X.

W rozmowie z portalem Wirtualnemedia.pl, dziennikarka przyznała, że rozstała się z Telewizją Polską za porozumieniem stron. Dodała, że nikt z TVP nie wytłumaczył dlaczego „Studio Wschód” zostało zdjęte z anteny i zapowiedziała, wspólnie ze swoim wydawcą, który również pożegnał się z telewizją publiczną, uruchomienie podobnego programu na YouTube we współpracy z portalem Defence24.

Przypomnijmy, że na ostatnim Zjeździe Delegatów SDP, który w dniach 16 – 17 marca odbył się w Kazimierzu Dolnym, przyjęto uchwałę, w której wyrażono „zaniepokojenie z powodu przedłużającej się przerwy (od II połowy grudnia 2023 r.) w nadawaniu przez TVP opiniotwórczego Studia Wschód – programu red. Marii Przełomiec”.

opr. jka, źródła: X, wirtualnemedia.pl

 

ŻYCZENIA Z OKAZJI ŚWIĄT ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO

Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi.
Kol 3, 1-4

 

W imieniu członków i władz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich składam Wam i Waszym Rodzinom życzenia radości ze Zmartwychwstania Zbawiciela.

To jest Nadzieja, o której szczególnie teraz nie wolno zapominać. Nie wolno nam się – niezależnie od Tego, w co wierzymy lub nie – wyrzekać Nadziei, bo tylko Ona ma sens i tylko ona jest sensem.

Podczas Świąt Wielkiej Nocy powinniśmy myśleć o tym, co w nas świadczy o naszej wierze, nawet jeśli niektórzy zdają się wątpić. Walczmy o Człowieka!

Zdrowia, dobrych chwil z Bliskimi i chociaż odrobiny wypoczynku

 

Krzysztof Skowroński

prezes SDP

 

Telewizja Polska w likwidacji pozywa TV Republika na milion złotych. Komentarz Michała Rachonia

Telewizja Polska SA w likwidacji złożyła w sądzie pozew przeciwko TV Republika dotyczący programu „Jedziemy” Michała Rachonia. Roszczenia w tej sprawie szacowane są na milion złotych.

W lutym likwidator TVP Daniel Gorgosz poinformował, że wysłał do Tomasza Sakiewicza, redaktora naczelnego Telewizji Republika, wezwanie przedsądowe, w którym domagał się zaprzestania realizacji, emisji i rozpowszechniania w jakiejkolwiek formie audycji „Jedziemy. Michał Rachoń”.

Teraz TVP w likwidacji zamieściła komunikat, w którym napisano, że spółka 26 marca „złożyła w Sądzie Okręgowym w Warszawie pozew przeciwko TV Republika o zaniechanie dokonywania naruszeń praw autorskich przysługujących TVP do audycji ‘Jedziemy’, zapłatę odszkodowania za naruszenie praw TVP do audycji oraz z tytułu nieuczciwej konkurencji, wydanie bezprawnie uzyskanych korzyści, przeproszenie oraz zapłatę zadośćuczynienia na cel społeczny”. Dodano, że łączna kwota wszystkich roszczeń szacowana jest na kwotę miliona złotych.

Wiadomość o złożeniu pozwu skomentował w serwisie X Michał Rachoń.

„Jeśli likwidatorzy od pułkownika Rympałka próbują w ten sposób powiedzieć, że chcieliby mieć na antenie program ‘Michał Rachoń #Jedziemy’ to sorry, ale nie widzę żadnej możliwości współpracy z uzurpatorami, których do TVP policyjnymi sukami przywieźli politycy ściskający się z Putinem takim jakim on jest” – napisał dziennikarz.

opr. jka, źródła: TVP, X

 

 

„Polityka” będzie miała nowego zastępcę redaktora naczelnego

Bartek Chaciński od kwietnia obejmie funkcję jednego z zastępców Jerzego Baczyńskiego, redaktora naczelnego „Polityki”. Nową funkcję ma łączył z nadzorem nad działem kultury, którym kieruje od 2017 r.

Zastępcami redaktora naczelnego „Polityki” pozostają: Mariusz Janicki – pierwszy zastępca redaktora naczelnego (od 2013 r.), Łukasz Lipiński – odpowiadający za wydanie cyfrowe i serwis Polityka.pl, oraz Witold Pawłowski.

Chaciński z redakcją „Polityki” związany jest od 14 lat temu. Wcześniej pracował m.in. w „Machinie” i „City Magazine”, był również zastępca redaktora naczelnego „Przekroju”.

Również od 1 kwietnia 2024 roku zmieni się szef działu zagranicznego „Polityki”. Funkcję tę z rąk Witolda Pawłowskiego przejmie Łukasz Wójcik, który nadal będzie pisał teksty dotyczące problematyki tureckiej i bliskowschodniej. Wcześniej w swojej karierze odpowiadał za działy zagraniczne w „Przekroju” i „Wprost”.

opr. jka, źródło: Polityka

 

Arleta Bojke, wieloletnia dziennikarka TVP, przechodzi do Kanału Zero

Od kwietnia Arleta Bojke, dziennikarka od prawie 20 lat związana z Telewizją Polską, dołączy do zespołu Kanału Zero.

Arleta Bojke karierę w Telewizji Polskiej rozpoczęła w 2004 roku, m.in. pracowała jako reporterka „Wiadomości” TVP1, a w latach 2010  – 2013 pełniła funkcję korespondentki TVP w Moskwie, relacjonowała dla telewizji publicznej m.in. wydarzenia związane z katastrofą smoleńską. Prowadziła programy o tematyce międzynarodowej w TVP Info i o tematyce polonijnej w TVP Polonia. Jest autorką reportaży z Rosji, Białorusi i Ukrainy, napisała m.in. książkę „Władimir Putin. Wywiad, którego nie było”.

Od kwietnia dziennikarka dołączy do zespołu Kanału Zero, o czym poinformował w serwisie X jego twórca Krzysztof Stanowski.

„Od kwietnia dołączy do nas znakomita dziennikarka, Arleta Bojke. Bardzo cieszę się na myśl o tej współpracy” – napisał

opr. jka, źródło: X

 

Kwietniowe spotkanie Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP. Projekcja filmu „Alma Polaca, czyli polska dusza” i spotkanie z reżyserem

Czwarte w 2024 r. spotkanie Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP będzie filmowe. W pierwszą środę miesiąca, 3 kwietnia 2024 r., o godz. 18.00, w Domu Dziennikarza, przy ulicy Foksal 3/5 w Warszawie, zaplanowano bowiem projekcję filmu „Alma Polaca, czyli polska dusza” (34 minuty) oraz dyskusję. Reżyserem tego filmu, scenarzystą oraz jednym z autorów zdjęć i producentem jest Arkadiusz Gołębiewski, który będzie też gościem spotkania.

Serdecznie zapraszam!

dr Teresa Kaczorowska,

przewodnicząca Klubu Publicystyki Kulturalnej SDP


Arkadiusz Gołębiewski (ur. 12 czerwca 1968 r. w Ciechanowie) – operator, reżyser, producent, scenarzysta filmowy, fotografik, społecznik. Absolwent Wydziału Operatorskiego i Realizacji TV PWSFTViT w Łodzi. Jako reżyser debiutował fabularyzowanym dokumentem „Jam jest Maryse Boticelise” (1998), a jako autor zdjęć – filmem fabularnym „4 w 1” w reżyserii Wenentego Nosula (1999). Twórczość Gołębiewskiego obejmuje przede wszystkim filmy dokumentalne, w których skupia się na powojennej historii Polski. Do dziś wyreżyserował kilkanaście obrazów, m.in. „Życie za życie, Rozbity kamień”, „Dzieci kwatery „Ł”, Tropem wyklętych”, „Inka. Zachowałam się jak trzeba”. Wielu z nich był też autorem zdjęć, scenarzystą i producentem, w tym „Alma Polaca, czyli polska dusza” (2016), który zostanie pokazany 3 kwietnia 2024 r. w Domu Dziennikarza.

Ponadto A. Gołębiewski jest pomysłodawcą, twórcą i dyrektorem Festiwalu Filmów Dokumentalnych „Niepokorni, Niezłomni, Wyklęci” w Gdyni, na którym prezentowane są głównie filmy poruszające tematykę powojennej historii Polski (ostatnio także innych krajów). Pokazują one rolę podziemia i opozycji demokratycznej w walce z komunistycznym reżimem w latach 1944–1989.. W trakcie festiwalu NNW odbywają się nie tylko projekcje filmowe, ale także spotkania i dyskusje ze świadkami historii, naukowcami, twórcami.

Gołębiewski jest też autorem wielu ciekawych projektów, w tym edukacyjnego dla młodych adeptów sztuki filmowej „Nakręć dziadka komórką”, „Młodzi dla historii”, Młodzieżową Akademię Filmową. Powołał też Akademię Filmową Festiwalu NNW w ramach, której realizowane są Warsztaty Scenariuszowe Filmów Fabularnych, a także Pitching Forum.

Został uhonorowany licznymi nagrodami, m.in. Medalem „Pro Patria” (2016), Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski (2016), Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2019), Nagrodą im. Jacka Maziarskiego (2019), Złotym Krzyżem Zasługi Węgier (2020), Czeską Nagrodą „Strażnik pamięci” (2020), doroczną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2021), Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2023); tytułem

Kustosz Pamięci Narodowej IPN (2023), wyróżnieniami: „Strażnik Pamięci” tygodnika „DoRzeczy” i „Człowiek Wolności” tygodnika „Sieci”.


„Alma Polaca, czyli polska dusza” –  to opowieść o Polakach, którym przyszło zmagać się z tragedią narodową po katastrofie samolotu 10 kwietnia 2010 r. Kamera przez kilka dni wnikliwie dokumentuje nastrój ulic Warszawy (Krakowskie Przemieście) oraz atmosferę Krakowa w dniu pogrzebu Pary Prezydenckiej. Przewodnikiem tygodnia żałoby narodowej staje się Wenezuelczyk Luis (ok. 40 lat), który postanawia w tych dniach zgłębić tajemnice polskiej duszy. Osią filmu jest podróż Luisa pociągiem do Krakowa. W pociągu jadą pielgrzymi na uroczystości pogrzebowe Marii i Lecha Kaczyńskich. Podczas podróży Luis rozmawia z kilkunastoma osobami, starając się zrozumieć polską historię. Wśród rozmówców są głównie ludzie młodzi, którzy w odpowiedzi na zadawane łamaną polszczyzną pytania, próbują mu przybliżyć złożoność polskiej historii i specyfikę tzw. „polską duszę”. Film to swoiste lustro, w którym możemy się obejrzeć. Są tkliwe historie, łzy, ale też żartobliwe sceny obnażające nasze narodowe słabości. Sceny opisowe i rozmowy uzupełniane są materiałami archiwalnymi, dzięki czemu film staje się zapisem stanu ducha przypominającym tamte tragiczne dni, jakich przyszło nam, Polakom, doświadczyć.

 Scenariusz i reżyseria: Arkadiusz Gołębiewski.

Muzyka: Marcin Pospieszalski.

Zdjęcia: Arkadiusz Gołębiewski, Grzegorz Liwiński, Jacek Niewadzi, Andrzej Wyrozębski.

Premiera filmu „Zagłębie. Pamięć”  –  nieznane relacje ocalałych Żydów w nowym dokumencie Dagmary Drzazgi 

 –  Najtrudniejsze w realizacji tego filmu były emocje  –  tak o przejmującym dokumencie, opowiadającym o zagładzie Żydów z Zagłębia, mówi jego reżyser Dagmara Drzazga, związana z Oddziałem SDP w Katowicach. Emocji nie brakowało też na widowni kina „Kosmos” w Katowicach, gdzie w piątek 22. marca odbyła się premiera filmu dokumentalnego pt. „Zagłębie. Pamięć”.

Film opowiada o zagładzie ludności żydowskiej w Zagłębiu w czasie II wojny światowej. Twórcy dokumentu towarzyszą grupie ze Światowego Związku Żydów Zagłębia z Izraela, Kanady i Stanów Zjednoczonych, która przyjechała do Polski, aby uczcić 80-rocznicę likwidacji gett w Będzinie i Sosnowcu. Widzowie mogli zobaczyć i usłyszeć nieznane dotąd relacje ocalonych czy zwierzenia ludzi, których rodziny zginęły w obozach zagłady.  W filmie pojawiły się także unikatowe zbiory archiwalne z czasów masowej eksterminacji Żydów.  –  Ważna w tym filmie jest warstwa archiwalna. Mam na myśli niepokazywane nigdy wcześniej niemieckie dokumenty, mówiące o sukcesywnie planowanej zagładzie w Zagłębiu. Cenne i niezwykle poruszające stały się także archiwalne nagrania filmowe i radiowe oraz wspomnienia ocalonych, które znalazłam w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie  –  podkreśla twórczyni scenariusza i reżyser filmu profesor Dagmara Drzazga, związana z Uniwersytetem Śląskim i ośrodkiem Telewizji Polskiej w Katowicach.

Zdjęcia kręcone były m.in. na terenie Zagłębia Dąbrowskiego: w Sosnowcu i Będzinie, w miejscach, gdzie dawniej znajdowały się żydowskie getta, przy dworcu kolejowym, od którego odjeżdżały „wagony śmierci” oraz w Oświęcimiu w Miejscu Pamięci i Muzeum „Auschwitz-Birkenau”.

 –  Najtrudniejsze w realizacji tego filmu były emocje. To jest film dokumentalny, tu nie grają aktorzy. Dotykamy bardzo głębokich ludzkich przeżyć, traumy, która przeszła na pokolenia. Jestem bardzo wdzięczna wszystkim moim bohaterom, ponieważ okazali nam ogromne zaufanie  –  mówiła w trakcie premiery Dagmara Drzazga.

Silnych emocji nie brakowało także po premierze. Na widowni znaleźli się bohaterowie filmu, m.in. Adam Szydłowski, pasjonat historii, który chętnie dzielił się swoją wiedzą na temat życia żydowskich mieszkańców Będzina, siostry ze Zgromadzenia Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Sosnowcu oraz 90-letnia Danuta Niciarz, która opowiedziała o wstrząsających doświadczeniach II wojny światowej i we wzruszającym geście przekazała autorce dokumentu rodzinną fotografię z tamtych lat.

Po premierze Grzegorz Franki, prezes Związku Górnośląskiego, zaznaczył, że w samym Sosnowcu i Będzinie mieszkało łącznie około 45 tysięcy Żydów, po których dziś niemalże nie ma żadnych śladów.  –  Prof. Dagmara Drzazga  –  nasza śląska reżyserka, laureatka bardzo wielu nagród (…) pokazała bolesny fragment historii Żydów i ich polskich sąsiadów, którzy jeszcze osiemdziesiąt parę lat temu żyli ze sobą w zgodzie tuż obok nas, za Brynicą, w Będzinie i Sosnowcu. To nie jest film piękny, czy radosny. To jest dzieło przerażające i niezwykle emocjonujące. Ale mimo to, widz odnajduje w nim nadzieję i pragnienie pokoju.  –  napisał Grzegorz Franki swoim Facebooku.

Zdjęcia do filmu realizowali: Witold Kornaś, Michał Sławiński, Bartosz Dominik i Jakub Jędras (dron), za dźwięk odpowiadał: Andrzej Piwowarczyk, za montaż i udźwiękowienie: Beata Widuch, a producentem filmu była Krystyna Nowojska. Film wyprodukowała TVP Katowice dla TVP Historia. Widzowie zobaczą go na ogólnopolskiej i regionalnej antenie Telewizji Polskiej już niebawem.

Ilona Ptak

Więcej zdjęć z premiery można zobaczyć na stronie Oddziału SDP w Katowicach TUTAJ.